เป็นซึมเศร้ามา 2 ปีแล้ว ไปพบหมอ กินยาอยู่ บางวันดี บางวันแย่ แต่พยายามใช้ชีวิตให้ปกติ ทำงาน ทำบ้าน ดูแลลูก

สามีไม่เคยเข้าใจ ทุกครั้งที่บอกว่าวันนี้ไม่ไหว เหนื่อยมาก ไม่อยากทำอะไรเลย เขาจะตอบว่า "ก็แค่คิดมาก" "ลองออกไปเดินเล่นสิ" "ดูคนอื่นเขาลำบากกว่าเราอีก"

ไม่ใช่แบบนั้น ถ้ามันง่ายแค่ออกไปเดินแล้วหาย เราจะเป็นมา 2 ปีเหรอ ถ้ามันแค่คิดมาก เราจะต้องกินยาทุกวันเหรอ

บางวันอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก บางวันร้องไม่หยุด สามีเห็นก็แค่ถอนหายใจ เหมือนเราเป็นภาระ

เคยลองพาเขาไปพบหมอด้วย หมอบอกว่าซึมเศร้าเป็นโรค ไม่ใช่อารมณ์ เขาฟังตอนนั้นแต่กลับมาบ้านก็เหมือนเดิม

เหนื่อยมาก ไม่ได้อยากให้เขาทำอะไรมาก แค่อยากให้เข้าใจ แค่อยากให้กอด แล้วบอกว่า "เดี๋ยวมันจะดีขึ้นนะ" แค่นั้นพอ

ขอระบายหน่อยนะคะ ไม่มีใครคุยด้วย