ลูกชายเพิ่งเข้า ป.1 วันแรก ตื่นมาตั้งแต่เช้า ใส่ชุดนักเรียนใหม่ กระเป๋าใบใหญ่กว่าตัว ดูตื่นเต้นตอนอยู่บ้าน

แต่พอถึงโรงเรียน เห็นเด็กคนอื่นเยอะแยะ หน้าเปลี่ยนเลย จับมือพ่อแน่น ไม่ยอมปล่อย เริ่มร้องไห้ "พ่ออย่าไปนะ พ่ออยู่ด้วย"

ครูมาช่วยจูงไป ลูกมองกลับมา น้ำตาไหล เราก็อยากร้องเหมือนกัน แต่ต้องทำเป็นแข็ง ยิ้มให้ โบกมือ บอกว่า "เดี๋ยวพ่อมารับนะ ไปสนุกกับเพื่อนนะลูก"

กลับมานั่งในรถ น้ำตาไหลเลย นั่งอยู่สักพักกว่าจะขับรถออกได้ เพิ่งจะรู้สึกว่าลูกโตเร็วมาก เมื่อวานยังอุ้มอยู่ วันนี้ต้องปล่อยให้เดินเอง

เป็นพ่อนี่ยากจริงๆ ไม่ใช่ยากเพราะเหนื่อย แต่ยากเพราะใจมันไม่ยอมปล่อย