เมื่อคืนประมาณสามทุ่มเห็นแชทในโทรศัพท์ของเขาโดยบังเอิญ ขอโทษนะ เรารู้ตัวว่าควรจะไม่เปิด แต่มือมันไปเอง เงียบ.
ข้อความจากคนชื่อเล่นที่เราไม่รู้จัก เยอะกว่าเพื่อนปกติอีก โคตรสนิทเลยแหละ ดูจากสตอรี่ก็แท็กกันบ่อย โดนชวนไปกินกาแฟกันสองคนบ่อยๆ แล้วมีรูปที่ส่งกันแบบดูเป็นกันเองมากกก แบบที่ถ้าคนที่เคยคบกันจะรู้สึกแปลกๆ อ่ะ เราเลื่อนดูจนเจอข้อความที่ส่งกันมาตั้งแต่ตอนปลายเดือนก่อน ประมาณ 2-3 สัปดาห์แล้วมั้ง ตรงนี้คือค้างๆ ในหัวเราเลยจริงๆ.
ผมเลยทักถามตรงๆ ว่าเขาเป็นใคร แฟนบอกแค่ว่าเป็นเพื่อนร่วมงานแล้วก็หัวเราะ แล้วก็บอกว่าไม่ต้องหึงนะ เราเลยเงียบไป แต่ข้างในมันไม่เงียบเลย อึดอัดมากกก ครับ บอกตามตรงคือมีเสียงในหัวว่าเขาอาจจะเลือกคุยกับคนอื่นมากกว่าเรา เหมือนเรากลายเป็นตัวเลือก ไหม ป่ะ.
เราอายุ 32 ขายของออนไลน์เล็กๆ ในอุดรฯ คบกันมาเกือบปี มีแพลนว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกัน แต่คืนเดียวเปลี่ยนไปเลย ความเชื่อใจมันสั่นคลอน เราเริ่มสังเกตพฤติกรรมเล็กๆ น้อยๆ เช่น ปิดหน้าจอเวลามีคนทัก เป็นประจำ เหมือนมีมุมมืดของมือถือที่เราไม่เคยเห็นก่อน ไม่ลงรูปคู่เหมือนเมื่อก่อน พอถามก็โมโหกลับ บอกว่าเราโหดร้าย แคร์มากไปเองหรือเปล่า. หรือเราคิดมากไปเอง.
ก็นะ เราไม่อยากทำร้ายกัน อยากคุยอยากเคลียร์ แต่ทุกครั้งที่จะเริ่มคุย กลายเป็นเขาต้องป้องกันตัวตลอด ทำให้เรารู้สึกผิดไปอีก แบบว่าคนแบบเราแหละที่กลายเป็นคนใจร้อน แต่ถ้าความรู้สึกมันบอกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล เราจะปล่อยผ่านได้จริงๆ มั้ยครับ เค้าเคยบอกว่าอยากให้เราเข้าใจ แต่พอเราบอกว่าเจอข้อความที่ชวนไปกินกาแฟสองคน เรากลับถูกมองว่าเป็นคนก้าวร้าว เหมือนเขาจะปัดลงแล้วก็ปิดมือถืออย่างไวจนเราลางานมาดูแล้วเห็นว่ามันมีสายเรียกเข้าจากคนคนนั้นตอนบ่ายโมงครึ่งด้วยนะ แล้วเขาก็ปิดหน้าจอแบบรีบๆ เหมือนกลัวเราเห็น นี่มันทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยอ่ะ.
เพื่อนๆ ว่าไงคับ เราควรดึงเรื่องนี้มาคุยให้ชัดเลยมั้ย หรือรอให้เขายอมเปิดใจเอง? จขกท งงมาก T_T
ป.ล. แอบหนีหัวหน้ามาตั้งกระทู้ เดี๋ยวกลับไปต่อธุระกับแพ็กของก่อน มีปากกาสีน้ำเงินวางอยู่ที่โต๊ะด้วย 5555