สวัสดีครับ พิมพ์ครั้งแรกในบอร์ดนี้ ขอฝากตัวด้วยนะครับ เขียนไม่ค่อยเก่ง ถ้าอ่านงงๆ ก็ขอโทษล่วงหน้าเลยครับ
ผมอายุ 22 ทำงานเป็นไรเดอร์ส่งของที่หัวหิน มาเกือบหนึ่งปีแล้ว (ประมาณ 11 เดือน) เริ่มงานเช้าประมาณ 07:30 เจอรถติดบ่อย กลับถึงบ้านจริงๆ ก็ราว 21:30-22:00 บางวัน.

เรื่องคือช่วงสามเดือนมานี้ มีปัญหากับหัวหน้าศูนย์เล็กๆ ในย่านตัวเมืองหัวหิน ที่ทำให้เครียดจนไม่อยากนอน คือหัวหน้าคุมเรื่องเวลาและจัดคิวแบบเข้มมาก แต่การคุมน่ะมันกลายเป็นการเปรียบเทียบต่อหน้าคนอื่นบ่อย เช่น จะชี้นิ้วบอกว่าคนนี้ถึงช้าเพราะพูดมาก หรือว่าคนนี้งานไม่ละเอียด ทั้งๆ ที่บางครั้งพัสดุติดค้างที่สาขา หรือคนส่งเองไม่ได้ยืนยัน แต่สุดท้ายก็เป็นเราโดนด่าไปซะงั้น
ผมเคยโดนต่อว่าหน้ากลุ่มตอนประมาณ 19:30 ตอนที่กำลังกดกุญแจรถเตรียมกลับบ้าน รู้สึกอายมากจนอยากจมหาย.

เงื่อนไขงานยังไม่คงที่ด้วย บางวันเพิ่มงานให้เรา ทำให้กลับศูนย์ช้ากว่าที่แจ้งไว้ 1-2 ชั่วโมง แล้วหัวหน้าก็มักจะหักคะแนนความประพฤติ หรือหักเงินถ้าของส่งช้า แต่ไม่มีบันทึกหรือเอกสารชัดเจนให้ดู มันเลยดูไม่แฟร์จริงๆ เราเคยขอคุยแบบสุภาพว่าอยากให้บอกเหตุผลชัดๆ ถ้ามีปัญหา จะได้ปรับ แต่หัวหน้าตอบแบบขอไปทีว่า “ทำงานให้เต็มที่ก็พอ” แค่นั้น เราก็งงนะ

เพื่อนร่วมงานบางคนดูเหมือนจะได้การปฏิบัติที่ดีกว่า หัวหน้าคุยด้วยบ่อย มีเรื่องให้ไปส่งหน้าร้านพิเศษ ได้คิวดีๆ เราเข้าใจว่าคนก็อยากได้ แต่พอเป็นเราแล้วความผิดเล็กน้อยกลับกลายเป็นประวัติเลย ทั้งๆ ที่เราไม่เคยมีช็อตใหญ่ คนอื่นก็เคยพลาดแต่ไม่โดนแบบเรา อันนี้เราคิดมากไปรึเปล่า? หรือเราไม่ค่อยถนอมน้ำใจหัวหน้า? ไม่รู้สิ.

ผลคือจิตใจเริ่มแย่จริงๆ บอกเลย พอเห็นข้อความในกรุ๊ปไลน์ที่หัวหน้าแจ้งงานหัวใจก็เต้นแรง มือสั่น น้ำตาจะไหลบางทีกลับบ้านไม่อยากคุยกับใคร กลัวโดนว่าต่อหน้าอีก วันหยุดก็ไม่ค่อยได้พักเพราะต้องเฝ้ารถซ่อมเองเกือบ 2 ชั่วโมง บางเช้าต้องไปช่วยตาแม่ขายของหน้าบ้านตั้งแต่ตีห้าครึ่งแล้วไปทำงานต่อ คือเหนื่อยอ่ะ มากกก จริงงง ทรมานมาก. 5555

มีเรื่องแปลกอีกอย่าง คือหัวหน้าชอบให้เราทำงานนอกหน้าที่ เช่น ขับรถไปรับพัสดุที่ซ่อนอยู่หลังโกดังแล้วห้ามบันทึกในระบบ ใจผมคิดว่าไม่ชอบมาพากล แต่ก็กลัวถูกมองว่าสร้างปัญหาเลยไม่ได้พูดจังๆ ก็เลยเก็บไว้ในใจมาซัก 3 เดือนแล้ว.

อยากขอคำแนะนำครับ ควรคุยแบบจริงจังกับหัวหน้าดีไหม หรือควรหาแผนสำรอง ลาออกแล้วหางานอื่นที่สบายกว่านี้เลย? กลัวออกแล้วไม่มีเงินพอจ่ายค่าเช่าบ้านกับค่าใช้จ่ายที่บ้านด้วย ตอนนี้เก็บเงินได้ไม่เยอะจริงๆ เหลือประมาณเงินสำรองแค่พออยู่ได้ 1 เดือนครึ่ง แค่นั้นเอง

เราอยากให้เรื่องจบแบบไม่กระทบครอบครัว แต่ก็ไม่อยากทนถูกปฏิบัติไม่ยุติธรรมอีก เพื่อนๆ ว่าไงครับ ช่วยแชร์ประสบการณ์หรือแนะนำขั้นตอนพูดคุยกับหัวหน้าที จะคุยยังไงให้มีหลักฐานหรือมีพยานมั้ย ป่ะ เค้าเคยเจอแบบนี้รึเปล่า?

ขอโทษที่เขียนยาวไปหน่อยนะครับ หรือเราอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ 5555