เพื่อนๆ ช่วยหน่อยค่ะ คือใจมันคาอยู่เลย ตัดสินใจไม่ได้จริงๆ

สั้นๆ ก่อนนะ คือ สามีเรามีบัญชีเงินของตัวเองอีกอันที่เราไม่รู้เรื่อง แล้วเค้าโอนเงินไปเก็บเป็นประจำ โดยไม่ได้บอกแม้แต่คำว่า “กำลังทำอะไรอยู่” เรารู้ตอนบังเอิญเห็นสเตทเมนต์ในกระเป๋าเสื้อของเขาที่แขวนไว้ในห้องน้ำตอนตีสี่ (ใช่เลย ตีสี่จริงๆ) แล้วก็เงียบเลย อยู่ดีๆ เหมือนมีประตูเล็กๆ แยกออกไปจากชีวิตคู่เรา งงมากกก

เราอายุ 42 ทำงานพยาบาลที่รพ.รัฐที่เชียงใหม่ มักมีเวรดึก เวรเช้าสลับกัน รายได้รวมโอทีพอสมควร เรากับสามีแต่งงานมา 7 ปี มีบ้านผ่อนร่วมกัน รถอีกคันเล็กๆ และมีเป้าหมายอยากไปเที่ยวยุโรปครั้งนึง คุยกันตั้งแต่ก่อนจะคิดเรื่องมีลูก (เราไม่มีลูกนะคะ ด้วยเหตุผลส่วนตัว) เขาอายุ 45 เป็นช่างซ่อมอุปกรณ์ไฟฟ้าอิสระ งานไม่คงที่ บางเดือนเก็บได้เยอะ บางเดือนแทบชักหน้าไม่ถึงหลัง

พฤติกรรมที่ทำให้เราไม่สบายใจมีหลายอย่าง เช่น เค้ามักจะจ่ายบิลบางอย่างแล้วบอกว่า “เดี๋ยวมาคืน” หรือ “โอนให้ทีหลัง” แต่พอเราเช็คบัญชีมันก็ไม่เคยโอนมาจริงๆ มีเงินเดือนเข้าบัญชีรวม แล้วเค้าโอนบางส่วนออกไปบัญชีอีกอันบ่อยมาก แต่ไม่คุยรายละเอียดว่าเอาไปทำอะไร เคยเจอใบเสร็จเครื่องมือซ่อมที่ราคาแพงกว่าที่ควรจะเป็น แล้วพอถามก็ได้คำตอบงงๆ ว่า “ซื้อไว้สำรอง” หรือ “ได้ราคาโปร” แต่ไม่มีคำอธิบายชัด

เราไม่ใช่คนเคร่งเรื่องเงินมาก แบ่งกันจ่ายบ้าน ค่าน้ำค่าไฟ ผ่อนบ้านคนละครึ่งตามที่ตกลง ไม่มีการจับจ้องกัน แต่พอเห็นแบบนี้มันคาใจมาก เพราะเราเคยตกลงกันว่าการเงินต้องโปร่งใสเพราะมีหนี้ร่วมและแผนอนาคตร่วมกันด้วย

เราไม่แน่ใจว่าเรามีสิทธิ์โกรธหรือเรียกร้องให้เค้าเปิดเผยทุกบัญชีไหม หรือเราเป็นคนจุกจิกเกินไป เข้าใจว่าคนเราควรมีพื้นที่ส่วนตัว มีเงินเก็บส่วนตัวบ้าง แต่อันนี้มันทับซ้อนกับภาระร่วมและมีการปกปิด ไม่บอกแม้กระทั่งว่าโอนออกวันไหน ยอดเท่าไร บางครั้งบอกว่าเป็นเงินสำรองฉุกเฉิน แต่พอถามอดีตการใช้จ่าย เค้าจะเลี่ยงหรือโต้แย้งว่าเราคิดมากเกินไป

เคยคุยเบาๆ แบบไม่ดุ บอกว่าเรารู้สึกไม่สบายใจ อยากให้บอกกันบ้าง เขาบอกว่า “ไม่ต้องซีเรียสนักหรอก” แล้วก็พูดประมาณว่า “อย่าไปคิดมาก เห็นแก่ตัว” แล้วก็จบ เรารู้สึกเหมือนถูกดึงออกจากวงร่วมของชีวิตคู่ แต่ก็ไม่อยากยื่นคำขาดให้เขาเครียดเพราะงานก็เหนื่อย เข้าใจนะ แต่หัวใจเราแหละ มันเจ็บ

มีครั้งนึงเราพยายามจะจัดการบัญชีครอบครัวใหม่ เสนอให้มีบัญชีจ่ายค่าบ้านร่วมกับบัญชีฉุกเฉินร่วม แล้วให้สองฝ่ายมีบัญชีส่วนตัวได้แต่ต้องบอกยอดและวัตถุประสงค์ เขาส่ายหน้าไม่ยอม บอกว่า “ทำไมต้องรู้หมด” แล้วเล่าเรื่องเพื่อนเก่าที่เคยทะเลาะเรื่องเงิน เราก็เลยเงียบ แต่ในใจคิดว่า ถ้าเหตุผลเป็นเรื่องเพื่อนเก่า มันก็ควรสื่อสารแบบสบายๆ ไม่ใช่เก็บเป็นความลับจนเราไปเจอเองไม่ใช่เหรอ

หรือเราเป็นคนคิดมากไปเองนะคะ มีคนบอกว่าผู้ชายบางคนอยากมีพื้นที่ส่วนตัวเพื่อความมั่นใจ เราเข้าใจ แต่การไม่บอกอะไรเลยมันทำให้ความเชื่อใจสั่นไหว ความเชื่อใจที่สร้างมามันสั่นมากกก (จริงงง) นอนไม่ค่อยหลับ เวรเช้าแย่มาก T_T

เพื่อนๆ ที่แต่งงานยาวๆ หรือเคยเจอแบบนี้ ช่วยแชร์ประสบการณ์หน่อยได้ไหมคะ ว่าควรทำยังไง
ควรยื่นเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษรว่าต้องแจ้งบัญชีส่วนตัวหรือเปล่า มันก้าวร้าวไหม
ควรคุยยังไงให้เขาไม่รู้สึกถูกคุกคาม แต่เพิ่มความโปร่งใสได้
ถ้าพยายามคุยแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยน ควรทำยังไงต่อ ยอมรับชีวิตแบบนี้ดีไหม หรือมันเป็นสัญญาณเตือนให้คิดเรื่องแยกบัญชี/คำปรึกษาคู่แต่งงานจริงๆ

เราไม่อยากให้เรื่องเงินกลายเป็นชนวนใหญ่ แต่ก็ไม่อยากอยู่กับความไม่สบายใจแบบนี้อีกต่อไป จขกท งงมากค่ะ กลัวว่าเดี๋ยวจะเจอเรื่องใหญ่กว่านี้แล้วสายไปไหม

ปล. ถ้ามีประโยคเรียกความจริงใจที่ลองพูดกับสามี เราจะเก็บไว้พูดจริงๆ นะ ขอบคุณมากๆ เลย 5555