ขอโทษนะคะ เป็นกระทู้แรกของเค้า เขียนไม่ค่อยเก่งนะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดขออภัยล่วงหน้าค่ะ

คือเราอายุ 35 ทำปริญญาเอกและรับเงินช่วยสอนกับทำงานวิจัยเป็นพนักงานวิจัยเล็กๆ ให้ที่คณะในสมุทรปราการ มานานสามปีแล้วค่ะ ช่วงหลังโปรเจคที่เรารับผิดชอบจริงๆ คือการตั้งชุดทดลองและเก็บข้อมูล เราอยู่ในห้องแล็บบ่อยสุด คือเช้าๆ ประมาณตีห้าครึ่งถึงเจ็ดโมงเคยตั้งเครื่องเองจนเที่ยงคืนบ้าง หรือตอนเย็นติดแก้วกาแฟร้อนวางไว้ข้างคอม มีคลิปหนีบกระดาษเล็กๆ ติดเสื้อผ้าเวลาเดินออกไปเก็บเซนเซอร์ด้วยนะ

สั้นๆนะ คือเมื่อวานตอนประมาณสองทุ่มครึ่ง เราไปอ่านร่างต้นฉบับบทความที่อาจารย์ให้คนหนึ่งของฝ่ายเอามาเห็นในกลุ่มไลน์ แล้วเห็นว่าเนื้อหาที่เป็นกราฟหลักและคำอธิบายวิธีการที่เราเขียน สรุปผลที่เราทำมาตลอดสองปี ค่อนข้างตรงกับงานของเรา แต่ในรายชื่อผู้เขียนไม่มีชื่อเรา ความรู้สึกแรกคืออึ้งเลย เงียบมากค่ะ

เราไม่ได้คาดหวังชื่อเป็นคนแรกอะไรขนาดนั้น แต่อย่างน้อยแค่เป็นผู้ร่วมเขียนหรือถูกอ้างถึงในวิธีการก็น่าจะธรรมดา ซึ่งก่อนหน้านี้อาจารย์เคยบอกว่าจะใส่ชื่อทุกคนที่มีส่วนช่วย แต่ว่าเมื่อเช้าเราก็ไปถามอาจารย์ตอนเก้าโมง เขาตอบสั้นๆ ว่า “ตอนนี้เขียนร่างก่อน เดี๋ยวคุยกัน” แล้วก็ให้เราไปทำงานอื่นต่อ งงมากกก จริงงง เรารู้สึกเหมือนโดนละเลย หรือเราคิดมากไปเองคะ

น้องที่เอาร่างมาโพสต์เป็นคนน้องใหม่ เพิ่งเข้ามา ไม่ได้อยู่ช่วยตอนทำงานหนักๆ ช่วงตั้งเครื่องหรือเก็บข้อมูลตอนเช้ามืดเลย แต่มีหน้าที่สรุปผลกับเรียบเรียงตัวหนังสือ เราไม่โอเคที่เขาอาจจะรับเครดิตจากสิ่งที่เราใช้แรงจับเครื่องเองโดยตรง แต่ก็กลัวผิดไปยกเรื่องใหญ่โตเพราะเราเป็นคนที่ต้องพึ่งเงินช่วยสอนและไม่อยากให้ความสัมพันธ์กับอาจารย์ตึงเครียดมากกว่าเดิม

เสียใจ สับสน แล้วก็กลัวด้วยค่ะ กลัวว่าจะกลายเป็นคนน่ารำคาญถ้าทักท้วง แต่ถ้าไม่ทักก็เหมือนยอมให้คนอื่นเอาผลงานเราไป เราไม่แน่ใจว่าควรทำแบบไหนก่อนดี ควรขอคุยกับอาจารย์แบบเป็นทางการไหมคะ หรือคุยแบบส่วนตัวกับน้องคนนั้นก่อนดี ถามว่ามันเป็นเรื่องใหญ่หรือเราตีความมากไปเองหรือเปล่า

หรือเพื่อนๆ มีประสบการณ์แบบนี้บ้างคะ แนะนำวิธีพูดแบบสุภาพแต่ชัดเจนให้หน่อยได้ไหมคะ เรากังวลเรื่องอนาคตการทำงานกับอาจารย์และเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนตัวด้วย เดี๋ยวมาอัพเดทให้นะ คำแนะนำจากเพื่อนๆ จะช่วยได้มากค่ะ เราควรทำยังไงดีคะ 5555