มีเรื่องจะเล่าแบบยังหายตกใจไม่ทันเลยค่ะ
เมื่อวานมีงานกีฬาสีโรงเรียน เริ่มตอนเช้าประมาณ 07:10 เราอายุ 22 ทำหน้าที่ครูประจำชั้น อยู่ย่านนิมมาน ที่พักใกล้โรงเรียนเลยรีบไปเพราะง่วงนิดๆ แต่ก็ต้องตื่นล่ะ
สั้นๆ คือ ตอนพักกลางวันประมาณบ่าย 12:30 เราเห็นแฟน (คบกันมา 1 ปี) ยืนคุยกับผู้หญิงคนนึงอยู่หลังโรงอาหาร แถวตู้กดน้ำกับม้านั่งปูน ใจแทบจะหยุด เพราะผู้หญิงคนนั้นเป็นเพื่อนสมัยมหา'ลัยของเพื่อนร่วมงานเรา — ไม่คิดว่าจะเจอกันที่นี่จริงๆ
อ้อมไปฟังเบาๆ ประมาณ 5-10 นาที เพราะสงสัยเจือจางๆ เงียบเลย. เค้าคุยกันแบบ... อารมณ์คุยสนิท ไม่ใช่แค่ทักทายธรรมดา แล้วมีท่าทางขำๆ เหมือนคนพิเศษด้วยอ่ะ เราไม่แน่ใจ แต่ใจมันจุกมากกก จริงงง
เราไม่ได้วิ่งเข้าไปด่าอะไรนะ เพราะอยู่ในที่สาธารณะ นักเรียนเต็มไปหมด แล้วแฟนก็ถือแก้วน้ำพลาสติกใบเล็กกับมือถือในมือด้วย เลยเลือกเก็บไว้ในใจ แล้วพยายามทำงานต่อ แต่ความคิดมันวนตลอดแบบว่าเปลี่ยนเรื่องไม่ได้เลย ทั้งวัน ทั้งหัวคิดถึงภาพนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก
พอตกเย็นประมาณ 18:30 เราถามเขาแบบสุภาพ เขาบอกเป็นแค่เพื่อนเก่า มาคุยงานกิจกรรมชุมชนของเพื่อน คำตอบเรียบมาก แต่เราแบบ... ไม่ค่อยเชื่อ 5555 หรือเราคิดมากไปเองนะคะ มั้ย? ป่ะ? เค้าเป็นคนละเอียด ไม่ค่อยปิดบัง แต่พอมาเห็นแบบนี้มันจุก
รู้สึกเหมือนได้เห็นมุมที่ไม่เคยเห็นของคนที่คบมา แล้วก็งงว่าทำไมความรู้สึกมันเปลี่ยนได้เร็วขนาดนี้ บางทีก็อยากจะถามตรงๆ แต่ก็กลัวทำเรื่องให้บานปลาย หรือทำตัวงี่เง่าเอง งงสุดๆ T_T
ขอโทษถ้าเรียบเรียงงงค่ะ จขกท งงจริงๆ เพื่อนๆ ว่าไงคะ เราควรทำยังไงดีคะ? จิงๆ อยากถามชัดๆ แต่กลัวคำตอบจะทำเราเจ็บมากกก