လက်ထပ်ပြီး ၅ နှစ်ပြီ။ ခင်ပွန်းနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေတယ်။ ပုံမှန် မိန်းမယောက်ျား စကားများတာတွေ ရှိပေမယ့် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မရှိဘူး။ သူ့ကို ချစ်တယ်။

ပြဿနာက ကိုယ့်အမေပဲ။

ပထမနှစ်က အမေက ခင်ပွန်းကို တော်တော်ကြိုက်တယ်။ ဒုတိယ-တတိယနှစ်က အေးအေးပဲ။ စတုတ္ထနှစ်ကစပြီး ပြောင်းလာတယ်။ "သူက မင်းကို တစ်လ ဘယ်လောက်ပေးသလဲ"၊ "ဘာလို့ အိမ်ကြီးကြီး မဝယ်သေးတာလဲ"၊ "ဘာလို့ ကားကောင်းကောင်း မစီးသေးတာလဲ" ဆိုပြီး မေးလာတယ်။

ဒီနှစ်ကတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ။ အိမ်ပြန်ပြန်တိုင်း ကိုယ့်ခင်ပွန်းအကြောင်း အပြုသဘော မရှိတာတွေ ပြောတယ်။ "ဟိုအိမ်က သမက်က မိခင်ကို အိမ်ဝယ်ပေးပြီပြီ"၊ "ဟိုသူက ဇနီးကို နိုင်ငံခြား ခေါ်ပြသွားတယ်" တဲ့။

လွန်ခဲ့တဲ့ အပတ်က အမေက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း "သူနဲ့နေလည်း ဘာမှ မတိုးတက်ဘူး၊ ကွာပစ်လိုက်ပါ၊ မင်း အသက် ငယ်သေးတယ်၊ ပိုကောင်းတဲ့ သူရှာ" တဲ့။

တော်တော် တုန်လှုပ်သွားတယ်။ ခင်ပွန်းက လူကောင်း၊ မိသားစုကို ချစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ချမ်းသာတဲ့ သူ မဟုတ်တာပဲ။ အမေက ချမ်းသာတဲ့ သမက်ပဲ လိုချင်တာ မလား?