จะทนเรื่องเงินกับสามีต่อไปดีไหมคะ ชักทนไม่ไหวแล้ว

พอดีอยากรื้อความในใจหน่อยค่ะ
เราอายุ 34 ทำงานเป็นพนักงานร้านเล็กๆ ในย่านภูเก็ต ประจำช่วงบ่ายสองถึงค่ำประมาณ 10-11 โมงคืน กลับบ้านทุกวันยันเกือบเที่ยงคืนบ้างบางวัน พอครบ 5 ปีที่คบกัน แต่งงานมา 2 ปีแล้ว วันนี้แบบ... ระเบิดออกเลยค่ะ
เรื่องเงินมันซ้ำๆ มากกก จ่ายบิลบ้าน น้ำไฟ เราเป็นคนจ่ายส่วนใหญ่ เพราะเขาทำงานรับจ็อบบ้างไม่บ้าง บอกจะโอนแต่เลื่อนตลอด แล้วชอบซื้อของเล็กๆ น้อยๆ แบบพวกตุ๊กตาผ้าจากซุ้มตลาดนัด ขวดโหลสีฟ้าใบเล็กๆ ที่เขาบอกว่าต้องมีเก็บไว้ อะไรอีกอัน อะไรอีกอัน เงินเหมือนเป็นเงินส่วนตัวเขาไปแล้ว เงียบเลยเวลาถามเรื่องแผนการเงิน หรือเวลาเราอยากให้เก็บสำหรับซ่อมแอร์ที่บ้านซึ่งต้องใช้เวลาราวๆ 3 เดือนกว่าจะเขียนงบได้
เขาพูดว่า “เดี๋ยวพี่จัดเอง” แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเริ่มเก็บจริงจังสักที ทั้งที่เราเตรียมสมุดจดบิลไว้แล้ว มีสติกเกอร์สีแดงติดมุมซองจดหมายค่าน้ำด้วยนะ เราไม่อยากให้ชีวิตเราอยู่ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้ อยากมีความมั่นคงบ้าง ไม่ใช่รู้สึกว่าอยู่บ้านเดียวกันแต่เป็นคนละทีม
งานแต่งเพื่อนเมื่อสัปดาห์ก่อน เขาอยากให้จัดงานใหญ่ เราก็บอกงบที่ไหวแล้วนะ กลับทำหน้าแบบงงๆ พูดว่าอยากให้มันสวยๆ ไว้โชว์พ่อแม่เพื่อนฝูง คืออยากสวยก็เข้าใจ แต่ถ้าเกินกำลังแล้วจะเอาเงินจากไหน จะให้ช่วยกันจริงๆ ป่ะ เขาก็พูดว่าไม่ต้องห่วง แล้วก็... เงียบ
บางคืนคิดมาก จนตาคล้ำ ปวดหัวจนไม่รู้จะทำยังไง บางทีก็คิดว่าเราเป็นคนคิดมากไปมั้ย หรือเราขี้บ่นเอง อะไรเนี่ย งงมาก บอกเขาแล้วก็ยังไม่เปลี่ยน พูดเหมือนไม่เห็นปัญหาอ่ะ เค้า แต่ใจเราเหนื่อยมากกก จริงงง
อยากถามคนที่เคยเจอแบบนี้ว่าทำยังไงบ้าง มีใครเคยพยายามตั้งงบรวมกันจริงๆ แล้วสำเร็จมั้ย ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยค่ะ เสียใจแต่ไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าเขา 555 หรือจะต้องพูดให้หนักกว่านี้ถึงจะเข้าใจ T_T
ขอโทษถ้าเรียบเรียงงง เราควรทำยังไงดีคะ?