ทำงานโรงพยาบาลรัฐในจังหวัดขอนแก่นค่ะ
คือแบบ... เหนื่อยมากกก จิงๆ อยากระบายหน่อย
เมื่อวานหัวหน้าเวรโทรมาตอนประมาณสองทุ่มครึ่ง บอกว่าคนไข้แน่น ช่วยด้วยนะ เดี๋ยวคุมเอง แต่พอไปถึงหน้างาน โอ้โห งานหนักกว่าเดิมอีก ทั้งเอกสารค้างตั้งแต่เช้า โทรเรียกญาติ รอผลแลบที่เพิ่งมา แล้วมีเคสฉุกเฉินเข้ามาอีกคิว ตอนนั้นมือถือในกระเป๋ากางเกงก็มีแค่ปุ่มกดเล็กๆ ที่เอาไว้ตั้งเวลาให้เตือนจนอารมณ์พังเลย นั่งแทบจะไม่ไหว ใจอยากทำสุดๆ แต่แรงไม่มีจริงๆ เงียบเลย
เพื่อนร่วมงานบางคนมีหน้าที่ชัดเจน แต่พอเจอคนป่วยหนักกลับทำหน้าเฉยเหมือนไม่ใช่เรื่องตัว ถามแล้วได้คำตอบสั้นๆ เดินหนี บางคนลากคิวกลับบ้านก่อน ทั้งที่ยังมีงานคาอยู่ เหมือนถูกทิ้งให้แก้คนเดียว บางทีคิวที่เราดูไปแล้วต้องรออีกประมาณ 4-5 ชั่วโมง จะทำไงล่ะ มันเครียดมากกก จิงๆ
หัวหน้าอีกคนชอบบอกให้ 'ไปจัดการเอง' แต่ไม่เคยถามว่ามีเวลาหรือกำลังมั้ย เหมือนจะขอร้องเป็นเรื่องปกติ ตอนไปขอเบิกโอทีก็รอนานมาก บางครั้งอนุมัติไม่ทันหรือไม่ได้เลย นี่เราอายุสามสิบต้นๆ ทำงานมาไม่ถึงสิบปีนะคะ ไม่อยากเป็นคนบ่น แต่ตอนนี้เริ่มกระทบสุขภาพจิตกับร่างกายจริงๆ รู้สึกเหนื่อยทั้งตัว ปวดบ่าเป็นประจำ ร้องไห้เองตอนตีหนึ่งเมื่อคืนด้วย แป๊บเดียวก็ร้อง 10 นาที
ไม่รู้จะทำยังไงดี จขกท ควรเอ่ยปากขอคุยกับหัวหน้าเรื่องการจัดงานใหม่ไหม หรือจะขอเปลี่ยนกะ หรือหาทางไกล่เกลี่ยกับเพื่อนร่วมงานก่อนดี หรือเราต้องทนต่อไป? เพื่อนๆ ว่าไงคะ 5555
ป.ล. ยืมล็อกอินเพื่อนมาโพสต์นะคะ T_T