លក់សម្លៀកបំពាក់ម៉ូតអនឡាញ នៅភូមិ phuket គឺខ្ញុំអាយុ 36 ឆ្នាំ ហាងតូចៗ មានស្តុកតុកនៅផ្ទះ លក់បានរយៈពេលរាងស្នូលជិតបួនឆ្នាំហើយ

ពីរឆ្នាំចុងក្រោយនេះចាប់ផ្តើមមានអ្នកជួយបាញ់ពីកញ្ចប់និងថតរូប ដូច្នេះខ្ញុំបានជ្រើសបុគ្គលិកពេលវេលា 2 នាក់ តាមទំព័រស្វែងរកការងារពេលទំនេរ គឺនិស្ស័យអាយុម្ដងពី២០ ដល់យ៉ាងហោចណាស់ទាំងពីរ។ មានអារម្មណ៍ដូចជាខ្ញុំជាគ្រូបង្រៀនជាងជាអ្នកជួល ពីព្រោះខ្ញុំត្រូវបង្រៀនពីរបៀបបៃកញ្ចប់ ការដាក់ទំនិញចូលស្តុក ការឆ្លើយសារ(ចាត)ដល់អតិថិជន រហូតដល់របៀបរ៉ិទសរូបភាពតូចៗ (បង្រៀនពីពេលព្រឹកប្រហែលម៉ោង៩ ម៉ោងដល់ត្រឹម១២:៣០ ហើយពួកគេនិយាយថានឹងត្រឡប់មាថ្ងៃ២ម៉ោង ប៉ុន្តែទុំទោះមកមិនត្រឹមពេលណារិងឡើយ)

រឿងចាប់ផ្តើមប្រហែលពីរប្រកួតសប្ដាហ៍មុន មានអីប៉ុណ្ណោះបញ្ជាទិញធំៗ ជាចំនួនរាប់ដូស ដែលត្រូវផ្ញើរទៅខេត្ត ផតិថិញបានដាក់ប្រាក់ចំនួយមុន។ ខ្ញុំរាំស្វា ពីព្រោះចំណេញល្អ ហើយគិតថានឹងរកបានពិន្ទុវិចារ (review) ល្អ ប៉ុន្តូពីថ្ងៃដែលត្រូវចេញវត្ថុ ម្នាក់ពីបុគ្គលិកបាញ់កញ្ចប់ខុសទំហំ ខុសបរិមាណ ហើយបាត់ដាច់មិនទទួលទូរស័ព្ទ ធ្វើការប្រាប់តាម LINE ថាគេទៅធ្វើកម្មវិធីផ្សេងទៀត ហើយម្នាក់ទៀតនៅហាងក៏មិនប្រាប់ខ្ញុំ ព្រោះភ័យថាអាចត្រូវខ្លាច ផ្អើល ធ្វើស្ងៀមទាំងថ្ងៃ

យប់ប្រហែលម៉ោង 10:30 ខ្ញុំត្រូវទទួលសារ អតិថិជនដែលភ្ញាក់ផ្អើល ហើយកម្មដ៏តូចៗ ធ្លាប់ភ័យ សិន។ ខ្ញុំរទេះសុំស្ដី ហើយបានស្នើសុំរៀបចំម្ដងទៀត ដឹកជូនខាងក្រោយថ្ងៃស្អែកដោយឥតគិតថ្លៃ (ខ្ញុំបើកឡានចេញពីផ្ទះម៉ោង 23:15 ទៅទិញស្ទីកเกอร์រូបសត្វបក្សី និងជំនួសត្រួតប្រអប់ដោយខ្លួនឯង) ខ្ញុំមិនចង់ដាក់ទោសយ៉ាងធំទូលាយ ពីព្រោះបុគ្គលិកនៅតែមិនទាន់ទៀងទាត់ ប៉ុន្តែពេលសម្រេចប្រការជាមួយអតិថិជនរួច យើងក៏បានដាក់ទោសទាំងពីរថាវាៈវាប៉ះពាល់ដល់កិត្តិយសហាង។ ម្នាក់មកសុំទោស ប៉ុន្តែម្នាក់ទៀតដែលស្ងៀមគ្រាន់តែនិយាយថា "មិនអីទេ យើងនឹងដោះស្រាយ" ប៉ុន្តពេលពិនិត្យពិតប្រាកដ យើងបានឃើញថាមានចំនួនផលិតផលក្នុងស្តុកបាត់ជាច្រើន ពីការគិតច្រឡំ មិនមែនត្រឹមម្តងទេ

ខ្ញុំច្រឡំនឹងសៀមណាស់ មិនដឹងត្រូវដោះស្រាយម៉េច ពួកគេចាត់ទុកឱ្យខ្ញុំជាអ្នកធ្វើអ្វីៗទាំងយប់ ទោះបីខ្ញុំមានបន្ទុកត្រូវបាញ់កញ្ចប់ ចែកដឹក ថតរូបប៉ុស្ត៍ និងឆ្លើយសារ យប់ខ្លះខ្ញុំត្រូវបើកឡានដើម្បីទទួលគ្រឿងផ្សព្វផ្សាយផ្ទាល់ យកពេលប្រហែល 30-40 នាទីក្នុងមួយដំណើរ ធ្វើឲ្យខ្ញុំលំបាកយ៉ាងគ្រោះ

រឿងប្រាក់ខែត្រូវចរចារសម្រាប់ថ្ងៃមួយៗ មានខ្លះមានបូណូសចំពោះខែកាលណារិកល្អ ប៉ុន្តែមនុស្សខ្លះចាប់ផ្តើមមาสายញឹកញាប់ ថាអាចខូចនៅផ្ទះ ឬចេញទៅលក់អ្វីមួយជារបររង ពេលខ្ញុំយល់ដែរឲ្យបាន ប៉ុន្តែមិនអាចពេញចិត្តបាន ព្រោះពួកគេមិនបានជូនដំណឹងជាមុន ការងារចាស់នៅជាស្ថានភាពដែលខ្ញុំត្រូវសម្រះ សហភាពមនុស្សធម្មតានឹងគិតថាហាងមិនមានវិជ្ជាជីវៈ

ខ្ញុំបានព្យាយាមបណ្ដុះបណ្ដាលម្ដងទៀត ធ្វើតារាងស្តុកឲ្យមើលងាយស្រួល ហើយឲ្យហត្ថលេខាដើម្បីទទួលស្គាល់ មួយថ្ងៃខ្ញុំឲ្យគេកែរូបផលិតផលនៅម៉ោងយប់ ម្នាក់បានធ្វើសម្រេចបញ្ចប់ ប៉ុន្តែមិនផ្ញើមកទាំងស្រុង ហើយផុសមកសួរថា "គេនឹងទទួលទានប្រាក់ប្រចាំយប់ឲ្យឬទេ?" ស្តាប់ទៅក្នុងចិត្តខ្ញុំគ្រាន់តែឩរ យ៉ាងមិនចาดចំហោះ ព្រោះយើងបានយល់ព្រមថាជាប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃ ដែលយើងបានពិភាក្សាគ្នាមកមុន។ នៅផ្លូវនេះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាត្រូវច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនទាន់ក្លាហានចរចារទៅលើប្រាក់ខែ

អារម្មណ៍បច្ចុប្បន្នចង់បានស្ថិរភាពនិងកេរ្តិ៍ឈ្មោះសម្រាប់ហាង ប៉ុន្តុំមិនចង់ធ្វើការ�ื่ឡែកសងខ្លួនរហូតដល់អស់កម្លាំង យប់ខ្លះគិតថានឹងកាត់បន្ថយស្តុកឬបិទហាងតូចៗបន្តិច ឬប្តូរជាបុគ្គលិកប្រកាន់មួយនាក់ដែលត្រូវចំណាយច្រើន ប៉ុន្តែខ្ញុំភ័យថារាប់ចំណេញថ្លៃសាកល្បងនេះវិញមិនជោគជ័យ ឬក៏ជ្រើសបុគ្គលិកថ្មីទាំងអស់ហើយហ្វឹកហ្វឺនយ៉ាងតឹងរឹងមែនទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏ភ័យថានឹងខូចចិត្តមិនបាន។ ខ្ញុំនឹងយូរមិនត្រូវដឹងថាខ្ញុំគិតច្រើនពេកឬយ៉ាងហោចណាស់ហ៊ែចចង់ឲ្យមនុស្សមកធ្វើតាមស្តង់ដារដដែលនឹងខ្ញុំក្នុងហាងតូចៗបែបនេះ តើខ្ញុំបាបរឹងពេកទៅទេ?

នរណាម្នាក់ដែលធ្លាប់ជាម្ចាស់ហាងឬគ្រប់គ្រងក្រុមតូចៗ មួយចំនួនណាស់ សូមចែករំលែកវិធីដោះស្រាយក្រុមបុគ្គលិកពេលវេលាមួយចំនួនទាំងនេះหน่อยបានទេ? គួរសិនធ្វើកិច្ចសន្យាណាមួយសាមញ្ញៗមួយដែរឬទេ ធ្វើម៉េចឲ្យពួកគេចូលចិត្តទទួលខុសត្រូវ មានប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យស្តុកដែលមិនស្មុគស្មាញឬទេ ហើយគួរជ្រើសបុគ្គលិកប្រកាន់មួយរឺទេ? ប្រសិនបើមានស្គ្រីបពាក្យសម្ដីពេលនិយាយអំពីមកមិនទាន់ម៉ោងនិងសងសន្យាកំណត់កំហុស សូមណែនាំពាក្យដែលមិនធ្វើឲ្យពួកគេច្រេីបចិត្តប៉ុន្តែមានច្បាស់លាស់ផង 5555

នេះជាលើកដំបូងខ្ញុំសរសេរតចហេតុបើសរសេរកាន់តែច្រឡំថាអត់ទោសนะ T_T មិត្តៗថាទៅដូចម្តេច គួរធ្វើម៉េចល្អ?