อยากถามเพื่อนๆ ครับ ว่าแบบนี้ควรเผชิญหน้าเลยไหม หรือผมคิดมากไปเองกันแน่

เรื่องมันยาวนะครับ งงมากกก จิงๆ ยังเขย่าขวัญตัวเองอยู่เลย ผมอายุ 28 ทำบัญชีเอกชนที่ขอนแก่น เป็นคนคุมตัวเลข เงินคือเรื่องเซนซิทีฟสำหรับผมอ่ะ เพราะต้องบริหารทั้งเงินส่วนตัวกับบัญชีบ้าน ตอนนี้แต่งงานมาเกือบปี (คบกันมา 4 ปี ก่อนแต่ง) แต่มีหลายอย่างเริ่มไม่ลงตัวครับ

สั้นๆ ก่อน คือผมเจอพฤติกรรมการใช้เงินกับการตัดสินใจของแฟนที่เริ่มทำลับๆ ล่อๆ แบบที่ถ้าเป็นผมจะไม่ทำ แต่ก็ไม่ถึงขั้นผิดกฎหมาย เช่น ถอนเงินสดจากบัญชีร่วมแล้วไม่บอก ซื้อของออนไลน์บ่อยมาก แต่พอผมพูดถึงก็โดนมุมปากทำหน้าโกรธเบาๆ แล้วบอกว่าเป็นเรื่องส่วนตัว ผมก็... เงียบเลย

เหตุการณ์แรกจริงๆ เกิดเมื่อสองสัปดาห์ก่อน คืนวันศุกร์ประมาณสี่ทุ่มห้าสิบนาที ผมนั่งเปิดคอมเช็กงบประมาณบ้าน ปกติมีบัญชีร่วมไว้จ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าใช้จ่ายทั่วไป แต่ครั้งนี้ยอดถอนจากบัญชีร่วมหายไปหลายพันบาท ผมเพิ่งเติมไว้สำหรับค่าเช่าและของจำเป็นหลายอย่าง (ผมเพิ่งซื้อหลอดไฟกับฟองน้ำล้างจานเมื่อวันอาทิตย์นี้เอง ยังจำได้เลย) เลยทักแฟนทางไลน์ถามว่าเงินส่วนนี้หายไปไหน แฟนตอบสั้นๆ ว่า ‘‘เอาไปใช้แล้ว เดี๋ยวคืน’’ แต่หลังจากนั้นก็อ่านแล้วไม่ตอบอีก เหมือนคนรู้สึกผิดแต่ไม่อยากพูด แล้วยังมีอีกหลายรายการที่ผมนั่งไล่ดู

พอนั่งย้อนดูรายการย้อนหลังพบว่า มีการโอนออกบ่อยขึ้นในช่วงสองถึงสามเดือนที่ผ่านมา บางอันเป็นโอนจากบัญชีส่วนตัวแฟนไปบัญชีคนที่เขาบอกว่าเป็นเพื่อน แต่ผมไม่เคยเจอคนนี้ นามสกุลไม่คุ้น และไม่ใช่ค่าใช้จ่ายประจำบ้าน จำนวนไม่มากแต่บ่อย เกือบทุกอาทิตย์ มีครั้งหนึ่งเป็นร้านขายของออนไลน์ชื่อยาวๆ น่าจะเป็นเสื้อผ้าหรือเครื่องสำอาง แต่ผมไม่เคยเห็นของแบบนั้นวางอยู่ในบ้านเลย แล้วก็มีการถอนเล็กๆ เป็นเงินสดบ่อยๆ อีก ทั้งหมดนี้ทำให้ผมเริ่มสงสัย

อีกเรื่องคือแฟนเริ่มปิดโทรศัพท์เวลาที่เราอยู่บ้านด้วยกัน บางวันขึ้นไปนั่งในห้องแล้วล็อกประตู ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขาชอบเปิดประตูคาไว้ตลอด ผมเข้าไปได้แหละ แต่รู้สึกว่ามันเป็นการสร้างระยะห่าง ซึ่งแปลกมากสำหรับคนที่คบกันมานาน มันทำให้ผมคิดว่าเป็นความลับหรือเปล่า ผมคิดเยอะไปรึเปล่านะ หรือผมเป็นจขกท ขี้หึง? ฮ่าๆ

มีเรื่องงานแต่งงานด้วย ตอนเตรียมงานแฟนดูเครียดเรื่องรายละเอียดเยอะมาก แต่พอหลังงานแล้วกลับอยากมีพื้นที่เป็นของตัวเองมากขึ้น ทั้งๆ ที่คุยกันก่อนแต่งว่าจะจัดการเงินร่วมกัน แบบแบ่งกันจ่ายตามความสามารถ แต่เขาบอกว่าอยากเก็บเงินสำหรับเรื่องส่วนตัว โดยใช้ประโยคประมาณว่า ‘‘ไม่อยากให้เรื่องเงินมากดดัน’’ แล้วก็ย้ายเงินไปบัญชีที่ผมไม่ค่อยรู้จัก ซึ่งผมไม่ได้ห้ามนะครับ แต่ผมอยากให้คุยกันก่อน เพื่อความโปร่งใส ไม่ใช่เงียบหายแล้วค่อยมาอธิบายทีหลัง

ผมไม่ใช่คนหวงมาก แต่เป็นคนที่คิดว่าแต่งงานแล้วควรโปร่งใสเรื่องเงิน ถ้าจะแยกบัญชีส่วนตัวก็คุยกันได้ แต่แบบนี้มันทำให้ผมไม่ไว้ใจ แล้วพอผมทำงานที่ต้องแม่นเรื่องตัวเลข มันเลยทำให้ผมกลายเป็นคนจับพิรุธเล็กๆ ได้ง่ายขึ้น ผมเริ่มเช็กบัญชีบ่อยขึ้น — รู้สึกไม่ดีเลย

บางทีก็คิดว่าเราเครียดเองเพราะงานก็เหนื่อย กลับบ้านหัวร้อน บางทีก็มาจับเรื่องเล็กๆ มาทะเลาะ แต่พอคิดอีกทีก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ยังมีเพื่อนร่วมงานคนนึงที่รู้จักแฟนบอกว่าเห็นแฟนผมไปรับประทานข้าวกับกลุ่มหนึ่งบ่อยขึ้นแถวแหล่งที่มีร้านกาแฟใกล้ศูนย์การค้า ผมถามแฟนเขาบอกว่าเป็นเพื่อนเก่า กลุ่มทำงานเก่า ผมไม่อยากโวยวาย แต่หัวใจมันไม่สงบอ่ะ

งง และแปลกมากครับ ไม่เคยคิดว่าชีวิตแต่งงานจะมาถึงจุดที่ต้องมานั่งเช็กรายการโอนเงินแล้วเดาไปโน่นนี่ หรือมานั่งคิดว่าจะแปลกไหมถ้าเปิดมือถือแฟนดู (ไม่ควรทำใช่มั้ยครับ?) ผมระบายให้เพื่อนสนิทฟัง เขาบอกว่าต้องคุยตรงๆ แต่ผมกลัวว่าถ้าพูดแบบโทนกล่าวหา อาจทำให้แฟนปิดตัวมากขึ้น หรือถ้าผมคุยนิ่งๆ แล้วเขาอธิบายได้ ผมก็อยากให้เป็นแบบนั้น

ผมยังรักแฟนนะครับ อยากให้ชีวิตคู่ไปต่อ แต่ก็กลัวว่าปล่อยไว้แล้วจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ หรือถ้าเงียบต่อไป ผมเองก็จะมีความเครียดสะสม แล้วเอาความเครียดไประบายที่ทำงานซึ่งไม่ดีทั้งคู่ หรือผมคิดมากไปเอง ขี้วิเคราะห์เพราะเป็นแอคเคาน์ติ้งจริงงง

เพื่อนๆ ที่แต่งงานแล้ว หรือเคยเจอพฤติกรรมแบบนี้ เค้าเผชิญกันยังไงบ้างครับ ควรเผชิญหน้าแบบไหน พูดตรงๆ ว่าเราสงสัยเรื่องเงินและการปิดบัง หรือรอเก็บหลักฐานก่อนค่อยคุยดีครับ? ผมควรทำยังไงดีครับ

ป.ล. ถ้าเพื่อนๆ ว่าให้ลองคุย ช่วยแนะนำประโยคเริ่มต้นแบบไม่ดุดันแต่จริงจังหน่อยได้มั้ยครับ เช่น ประโยคตัวอย่างประมาณ 2-3 ประโยคที่ใช้พูดตอนประมาณ 22.30 น. หลังทานข้าวเสร็จ ขณะที่วางกุญแจและแก้วน้ำไว้บนโต๊ะ ผมกลัวพลาดคำพูดแล้วทำให้เขาปิดตัวมากกว่าเดิม