មិនដឹងចាប់ផ្ដើមពីណាឡើយ យកតាមពិតគឺ ភ្ញាក់ថ្ងាប់ញឹកញាប់កាលពីម្សិលមិញប្រហែលម៉ោង០០:២០ ខ្ញុំចាប់បានអ្វីមួយហើយភ្ញាក់ខ្លះៗ ប៉ុន្តែក៏...ច្របូកច្របល់ក្នុងចិត្តដែរ

ខ្ញុំស្ថិតនៅឈៀងថ្មី ជាគ្រូមធ្យមសាលា პატარა ស្ថិតជិតផ្ទះ អាយុជិត៣០ កំពុងស្នេហាជាមួយគ្នាប្រហែលបីឆ្នាំ មន្តសង្កត់ច្រើនហើយ មិនរំភើបទេ សុខស្រួល ជាឯងជាសំណព្វ រួចបានស្គាល់គ្រួសាររួច គាត់ធ្វើការិយាល័យនៅក្នុងខណ្ឌទីក្រុង យើងមានជីវិតខ្លះៗបែកចេញ ប៉ុន្តែក៏បាន

ម្សិលមិញគាត់ប្រាប់ថាចង់ទៅបาจប់មិត្តលាឈប់ ធ្វើមុខថានឹងត្រលប់ម៉ោងបួនយប់ ខ្ញុំក៏ហ៊ានប្រាប់មែន ហើយហូបទៅរៀបចំឯកសារនៅសាលា មើលស៊េរីខ្សែតូច មានកែវកាហ្វេក្រដាសទុកក្បែរដៃ

ប្រហែលដល់ម៉ោងមធ្យាធៀវលើស ខ្ញុំយកទូរស័ព្ទលេងហើយចុចច្រឡំ ទៅឲ្យអេក្រង់រួច ហ្គាប់ឡាញគាត់ដង្ហើមឡើងជាពរព្រះមួយ មានផ្ទាល់ក្រុមឈ្មោះសុចរិតថា “ក្រុមគម្រោង” តែកំណត់សារ អាប់ដត្តមានមួយប៉ុណ្ណោះថា “ឃើញហើយ ឡើងទៅមើលជាមួយគ្នា លេងហៅទូរស័ព្ទ” ហើយមានស្ទីកឃើញចំលែកមួយចំនួន។ ខ្ញុំមិនចង់មើលទេ ប៉ុន្តែក៏ទាល់តែស្ងៀមទុកប្រហែល១០-១៥នាទីពិតៗ

ខ្ញុំទៅស្ទាវញឹកញាប់ចូលទៅមើលសារពីក្រោយដោយមិនចង់ (សូមទោស ខ្ញុំមើលចឹងណាស់) ឃើញថាគាត់សម្តែងជាមួយមនុស្សម្នាក់ញឹកញាប់ ផ្សងព្រេងស្និទ្ធស្នាល ដូចជាអញ្ជើញទៅញុំាក្រោយម៉ោងធ្វើការ ផ្ញើរូបអាហាររួមគ្នា ជាប៉ាកៗ ដូចមិត្តជិតខាង ប៉ុន្តែមួយចំនួននៃសារនោះធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត ដូចជា “ចង់ឃើញចាស់មួយថ្ងៃនេះណាស់” គាត់ឆ្លើយថា “ខ្ញុំនិងចង់ឃើញដែរ” រឿងត្រង់នេះ

បន្ថែម អ្នកនោះដឹងព័ត៌មានលម្អិតអំពីជីវិតគាត់៧ទៀតជាងដែលគួរតែដឹង ដូចជាព័ត៌មានដែលគាត់ធ្លាប់ប្រាប់ខ្ញុំតែម្នាក់ឯង ថ្មីៗដឹងថ្ងៃណាត់ធ្វើការណា ដ甚至ចូលចិត្តកាហ្វេចេញខ្លាំងមិនដាក់ទឹកដោះគោ ច្រើនដូចគាត់ដំណឹងគាត់ល្បីលើសពេក។ ខ្ញុំត្រឡប់ទៅមើលស្តូរីឃើញរូបនៅហាងកាហ្វេលើកោងទីកង់ (ខ្ញុំក៏ទៅជាប់ពេលខ្លះ) គាត់នៅចុចកមិននៅក្រោមផុស ដូចជាមនុស្សដែលស្គាល់គ្នាយ៉ាងណាស់ គីមីខ្លីខ្លី

ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមគិតច្រើន ខ្ញុំជាគ្រូ ពាក្យទុកចិត្តមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង ខ្ញុំមិនចង់ជាមនុស្សហួសចិត្តឬបញ្ជាផ្លូវការឲ្យនរណាដែលទេ ប៉ុន្តែនៅពេលយកគ្នាគ្នារួច វាធ្វើឲ្យវាត្រាំសក់ផាត់ ធ្វើឲ្យខ្មៅខ្យល់ជ្រុល មិនឃើញបទច្បាស់

នៅព្រឹកថ្ងៃបន្ទាប់ ខ្ញុំសួរយ៉ាងស្រួលថា “ម្សិលមិញត្រលប់យឺតទេ?” គាត់ឆ្លើយត្រង់ៗថា “អាហ៍ បាទ ទៅបុណ្យមិត្តតិច ត្រលប់ម៉ោងម្កុដលើស” ខ្ញុំនៅតែចុះក្បួនប៉ុន្មាន បញ្រ្ជាញចិត្តហើយមិនសួរពាក់ពីទៀត តែក៏បេះដូងរបស់ខ្ញុំចុកចាប់ខ្លាំងពេក ចង់សួរចំៗ ប៉ុន្តែកួចតែខ្លាចខូចបរិយាកាស។ ប្រសិនបើសួរគាត់នឹងខឹងរឺទេ ឬបើគាត់ពុម្ពនិយាយខុស គឺខ្ញុំនឹងកន្ទោងកាន់តែអាក្រក់

រឿងមួយទៀត គ្រូមិត្តរបស់គាត់ពេលជួបខ្ញុំជាញឹកញាប់ ជៀសចេញឬមិនស្ដាំភ្នែក។ អ្នកម៉្យាងទៀតបន្ទន់ក៏បញ្ឈប់និយាយជាមួយខ្ញុំ ប៉ុន្តពេលគាត់ដើម្បីទៅនិយាយជាមួយគាត់ ក៏ខឹងខ្លាំងសើចធំៗ។ ធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដូចជាត្រូវទុកចោលនៅមុខចំហៀង មិនមានពេលចូលរួមឡើយ

ខ្ញុំយល់ថាភាពទំនាក់ទំនងត្រូវការកន្លែងផ្ទាល់ខ្លួន មិត្តភក្តិ និងរឿងក្រៅការងារ ប៉ុន្តែខ្ញុំខ្លាចបើវាឆ្លងស្ពាន ខ្ញុំនឹងធ្វើអារម្មណ៍ដូចម្តេច នឹងឈឺចិត្តប៉ាតណាស់ឬ អញ្ចឹងឬឯងឬហេតុអ្វីក៏ដោយដែលធន់ដើម្បីគិតថាអាចនឹងគ្មានអ្វី។ ខ្ញុំញញឹមនឹងញាក់ចិត្តទៅរកការទុកសំណួរនៅក្នុងចិត្ត ហើយទុកវាជាហើយធ្វើឲ្យពេលនេះមើលអ្វីៗមិនច្បាស់ពិតៗ

គួរសួរត្រង់ៗទេថា “រវាងយើង មាននរណាក្នុងចិត្តទៀតឬទេ?” ឬសួរយ៉ាងស្រួលថា “មិត្តនាក់នោះគឺមនុស្សប្រភេទណា?” ខ្ញុំខ្លាចចម្លើយនោះនឹងបំផ្លាញឬធ្វើឲ្យអ្នកដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ឈឺចាប់ ឬបំផ្លាញការជឿទុកចិត្ត។ ខ្ញុំជាគ្រូដែលបង្រៀនពីភាពទំនាក់ទំនងដល់កុមារ ប៉ុន្តេសម្រាប់ខ្លួនឯងវិញ ខ្ញុំគេនៅស្ថិតក្នុងភាពច្របូកច្របល់

ឬត្រូវទុកវាឲ្យពេលហើយមើលបន្តដោយកុំសួរឡើយ? ឬរកលوقتនិយាយយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ នៅពេលថ្ងៃក្រោមពេលគ្មាននរណាធ្វើការស្តាប់ល្អជាង? ខ្ញុំពេញចិត្តណាស់ប្រសិនបើមិត្តៗចែករំលែកបទពិសោធន៍ ឬណែនាំរបៀបទៅនិយាយដោយមិនបំផ្លាញទំនាក់ទំនង ជួយខ្ញុំផង T_T