សួស្តីគ្រប់គ្នា ថ្មីជាងណាស់ ជាក់ស្តែងកំពុងសរសេរពីទូរស័ព្ទកំពុងម៉ោងក្នងព្រឹកត្រីមួយកំប្លេង ភ្នែកក៏ញញឹមៗ សុំទោសបើសរសេរខូចខាតមិនស្ដើងទេ ខ្ញុំអាយុ៣៥ ឆ្នាំ អស្ថាននៅខេត្តឧត្ដរធានី បើកហាងលក់អនឡាញតូចៗ លក់ខោអាវម៉ាក់ម៉ៅបែបផ្ទះៗ អាយុជាមួយមិត្តប្រុសជិតបីឆ្នាំ សូម្បីយើងពីរនាក់និយាយពីការងារពីជីវិតយ៉ាងស្រួលៗ មិនដឹងទេអាចប្រហែលជានោះទេ

រឿងចាប់ផ្តើមប្រែប្រួលនៅស្ទើរពីរខែមកនេះ គាត់និយាយជួយធុរកិច្ចរបស់អ្នកស្គាល់ គ្រាន់តែដឹកភែបទំនិញនិងតิดต่อសំណង់ ប៉ុន្តែឥរិយាបថគួរអោយសង្ស័យកើនឡើង ជិះឡើងយប់យូរញឹកញាប់ ថ្លែងថាភាប់ការងារផ្សារព្រឹកត្រូវត្រៀមទំនិញ ក្រោយមីងភ្នំពេញចាំពីម៉ោង៤ អញ្ចឹងពិតស្រួលមាន តែខ្លះយប់ក៏ត្រលប់មកម៉ោងបួនពាក់ភ្លឺហើយហៅខ្ញុំស្ដាំប៉ុន្មានវិនាទីហើយបិទសម្លេង ឈប់ស្ងាត់មិនឆ្លើយ ធ្វើជាอ่านข้อความ story មិនឆ្លើយ មិនទាន់អានក្នុងថតឡុងម៉ោង ធ្វើម៉េចត្រូវនិយាយថាខ្វល់ការងារច្រើនណាស់ ជាពួកខ្ញុំសង្ស័យ

ហើយមិញខ្ញុំទៅដឹកទំនិញនៅក្បាលផ្ទះហាងមីជ្រកចំហៀងផ្លូវ (ម្ចាស់ហាងគឺពាក់ខោទ្រនាប់ពណ៌ផ្ការ យកខ្សែក្រវ៉ាត់ដែកភ្ជាប់ក្បាលសក់ពណ៌ខ្មៅចាំបាន) គ្រោងតែបញ្ចូលប្រាក់បូកប្រេង ស្រង់ទូរស័ព្ទគាត់ដែលដាក់លើតុបណ្តោះអាសន្នដើម្បីបង់ប្តូរជំនួញ ប៉ុន្តេលើអេក្រង់មានសារនារីម្នាក់ឈ្មោះមិនស្គាល់ប្រក់និងសារថា “ស្អែកយកឈុតនេះមាសទៅផ្ទះបានទេ” ហើយមានរូបឈុតតូចៗលក់រាយ ខ្ញុំស្រឡះថា អ្វីរឺនេះ

ហៅសួរតាំងចំពោះថាជានរណា គាត់និយាយថាជាអតិថិជន ហើយព្យួរត្រឡប់ថា “គ្រាន់តែអតិថិជន ហេតុអ្វីបានមាថាអ្នកចាប់ផ្តើមលើកឡើងពេក” ខ្ញុំសុំមើលរូបបន្តិច គាត់មិនឲ្យ ត្រឡប់ទូរស័ព្ទនិងចាក់កំប្លើងអេក្រង់ ស្ងាត់យ៉ាងត្រជាក់ ព្រោះនិយាយថាខ្ញុំប្រហែលគិតច្រើនព demasiado ធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្ញាក់ភ្លឺ

មានរឿងផ្សេងទៀតផង ខ្ញុំធ្លាប់ឃើញវិក្កយបត្រដឹកទំនិញដែលគាត់រក្សាទុកក្នុងទូច ភ្នាក់ងារមានអស្ថានអាសយដ្ឋាននៅផ្សេងទីប្រវូតជាមួយអតិថិជនដដែលកើតឡើងជាច្រើនដង ជាសុីងផ្លូវផ្សេងមួយចំហៀងទីក្រុង ហើយខ្លះសារដែលខ្ញុំបានអានក្នុងស្តូរីអានឆ្លើយហើយមានអារម្មណ៍ផ្តល់ក្ដីកក់ក្តួលហើយលើសពីការជួញដូរ ទូចចិត្តដូចមានសារថា “គិតដល់ណាស់” និង “ចង់ទៅញ៉ាំអាហារជាមួយទេ” បែបនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំខឹងខ្លាំង ពីព្រោះខ្ញុំក៏បើកហាងអនឡាញ ផងដែរ គាត់បានឃើញការខិតខំរបស់ខ្ញុំពិតៗ ខ្ញុំមិនមេីលសឹងសង្ស័យធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែបើមនុស្សដែលគាត់និយាយជាមួយពួកគេ ដូចនេះហើយគាត់និយាយថាក្រាន់តែអតិថិជន វាបានធ្វើឲ្យខ្ញុំត្រូវគិត

ខ្ញុំអត់ប្រាកដថាកំពុងមើលពិភពលោកអាក្រក់ឬអត់ រឺគាត់គ្រាន់តែពង្រីកសំណុំអតិថិជន ហើយមិនចង់ឲ្យខ្ញុំបារម្ភដូច្នេះហើយលាក់ទុក ខ្ញុំព្រួយចិត្តដូចជាខកខានអារម្មណ៍យ៉ាងទន់ថាអ្នកមិនយល់អ្វីទេ ខ្ញុំដ៏រ័ត្ន រន្ទះ ដែលខ្លះគិតថាខ្លះខ្ញុំមានចិត្តធ្លាក់ឬអត់ ឬបើខ្ញុំបង្ហាញយ៉ាងខ្លាំងទៅវានឹងធ្វើឲ្យខ្ញុំមើលជាមនុស្សចោទពុកចិត្តអាក្រក់

ខ្ញុំចង់និយាយត្រឹមតែចStraight នេះ ប៉ុន្តែភ័យថាបើនិយាយទៅគាត់នឹងបិទខ្លួនគេចគេច ឬបង្កើតរឿងធំ ហើយអាក្រក់បំផុតគឺខ្ញុំប្រហែលនឹងបាត់បង់ចំនាច់ទុកចិត្តដោយមិនចាំបាច់ ដូច្នេះខ្ញុំគិតថានឹងរកសាក្សីប្រហែលមួយសប្តាហ៍ (ប្រហែល៣០) ដើម្បីជាក់ច្បាស់ មុននឹងសួរ ប៉ុន្ដែក៏សម្រេចចិត្តពិបាកណាស់ច្រើន បេះដូងវាធ្វើទន្លេមួយរៀងរាល់ថ្ងៃ

មិត្តៗមើលឃើញយ៉ាងដូចម្តេច គួរជួបគាត់និយាយផ្ទាល់សុំមើលទូរស័ព្ទភ្លាមទេ ឬទុកឲ្យវាជារឿងធុរកិច្ចទៅមុន? T_T

ប.ស. ខ្ញុំចិត្តហើរហើយ ពិតជាចង់បានដំបូន្មានខ្លាំងណាស់ 555៥