หัวหน้ាឱ្យខ្ញុំជួយដាក់ទំនិញឲ្យផ្នែកផ្សេង ប្រុសៗ មិនយល់ ហេតុអ្វីត្រូវញញឹមទើបបាន?

កាលពីយប់ម្សិលមិញប្រហែលម៉ោង ២២:១៥ ខ្ញុំបានបញ្ជាឲ្យទៅជួយតម្រៀបឡានដឹកទំនិញរបស់ផ្នែកផ្សេងចឹង ទៀនតែតំណែងខ្ញុំគឺបុគ្គលិកទទួលស្វាគមន៍ខ្នងមុខផร้อน។
គឺ... ទៅលើកប្រអប់ទឹក ជាបូតកំប៉ុងទឹកផ្លាស្ទិចដែលធ្ងន់ដល់ជម្រៅដៃពីរដៃ ហើយមានបន្ថែមថង់ក្រណាត់ដើម្បីបោកលើគ្មានចំណុចដែលលេចឡើងដោយសូសសារធាតុ ហើយក្នុងគ្រោះនោះមានហៅលេខកក់បន្ទប់មកខ្ញុំត្រូវចូលទូរស័ព្ទផង ពិតជាយ៉ាងជំនោច ១ម៉ោង២០នាទីដែលឈរ ធ្វើពីរអ្វីនៅពេលដដែល។
ប្រធានមកនិយាយប្រកបដោយងាយស្រួលថា “ជួយหน่อยนะ คืนนี้คนไม่พอ” ហើយបាត់ខ្លួនទៅធ្វើការរបស់គេ យើងត្រូវញញឹមទទួលហើយធ្វើទៅ ពីរាំញញឹមទើបដៃពេញៗ។
ខ្ញុំអាយុ ៣៤ មានបទពិសោធន៍ធ្វើសណ្ឋាគារនៅពាត់តៃប្រហែលប្រាំឆ្នាំ មិនមែនជាគ្មានក្រុមហ៊ុនថ្មីទេ។
ខ្ញុំស្រក់ខ្លួនណាស់ ពិតណាស់ ហើយ ខ្នងឈឺផង។ ពិតជាអស្អឺត។
នៅពេលនោះភ្ញៀវចូលស្នាក់មកមានប្រសូតមុខសួរថាហេតុអ្វីបុគ្គលិកផร้อนត្រូវមកដឹកទំនិញភ្ញៀវ ដូចជាពួកគេកំពុងសួរជំនួសខ្ញុំ។ ហើយមិត្តរួមការងារមួយចំនួនជួយ ប៉ុន្តែមួយចំនួនឈរមើលទាំបដូចមិនខ្វល់ កាន់កាហ្វេនៅដៃ មិនធ្វើ អ្វី។ ខ្ញុំទាំងភ្នាក់ងារ និងចំអកឹង។ ដូចជាត្រូវបានចាកចេញឲ្យធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាង ទោះទៅតួនាទីច្បាស់ហើយ។
ខ្ញុំចង់សួរពីការជួយបង្រ្កាបឬប្ដូរក្រុមខ្ទង់ ប៉ុន្តេលោកដែលនិយាយទៅបានមើលខ្ញុំពីរកណ្តាលថា អឺ ហើយអ្វីទៀត ជាបែបនេះ គេចាប់ផ្តើមខ្លាចវាក្លាយជា រឿង ធំ ដូច្នេះខ្ញុំស្ងប់ចិត្តទៅ មុន ៧៥៥៥ (ហើហើ ហេង)។
តើត្រូវធ្វើម៉េចល្អ បងប្អូន? មាននរណាចេះឈប់ឃើញអារម្មណ៍ម៉េចដែរឬទេ? ខ្ញុំគួរនិយាយដែរៗពេលប្រធាននិយាយនោះឬរង់ចាំនិយាយពេលព្រឹកបន្ទាប់ដើម្បីកុំឲ្យវាលូតលាស់ ប៉ុន្តែក៏ភ័យថាវានឹងយូរ T_T