យើងរៀបការបាន៣ឆ្នាំ។ រស់នៅផ្ទះតែម្នាក់ឯងជាមួយប្តី ឆ្ងាយពីផ្ទះឪពុកម្តាយប្តី២០នាទី។

ចាប់តាំងពីឆ្នាំមុន ឪពុកក្មេកចាប់ផ្តើមមកផ្ទះយើងរាល់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ដំបូងគិតថាមកសួរសុខទុក្ខចៅ ព្រោះយើងមានកូនអាយុ២ឆ្នាំ។

យូរទៅ ចាប់ផ្តើមឃើញលំនាំ។ មកម៉ោង៩ព្រឹក នៅរហូតដល់ម៉ោង៥-៦ល្ងាច។ រាល់ថ្ងៃអាទិត្យ។ មិនដែលទូរស័ព្ទមកសួរមុន។ មិនដែលមកជាមួយម្តាយក្មេក។ មកម្នាក់ឯងជានិច្ច។

ប្តីនិយាយថា «ឪពុកឯកោ ម្តាយទៅវត្តរាល់ថ្ងៃអាទិត្យ»។ ខ្ញុំក៏យល់។

ប៉ុន្តែ ថ្ងៃអាទិត្យជាថ្ងៃតែមួយដែលយើងបានសម្រាកជាមួយគ្រួសារតូចៗរបស់យើង។ ឥឡូវរាល់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវភ្ញាក់ព្រឹក រៀបចំផ្ទះ ធ្វើម្ហូប៣-៤មុខ ទទួលភ្ញៀវពេញមួយថ្ងៃ។

ប្រាប់ប្តីថាចង់ឱ្យឪពុកទូរស័ព្ទមុន ឬលែងម្តងម្កាល។ ប្តីឆ្លើយថា «ហាមឪពុកយ៉ាងម៉េច គាត់ចាស់ហើយ»។

ដូច្នេះខ្ញុំញញឹមទទួលរាល់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ប៉ុន្តែក្នុងចិត្តនឿយហត់។ បែបនេះមួយឆ្នាំហើយ។