បាយម៉ោងពីរពេលពីសាមម៉ោង១២ ទាត់គេងហើយ ខ្ញុំអង្គុយមើលសៀវភៅគណនេយ្យដែលខ្ញុំបានវាយចូលពេលពាក់កណ្តាលថ្ងៃក្នុងខណៈបង្រៀនបិទថ្នាក់ប៉ូ.៥ — រកឃើញលេខខ្វះរួចហើយ បាត់ស្ទagger ស្ងាត់បាត់
មិនមែនផ្អែកលើការកាចត្របាកទៀងទាត់ទេ សម្រាប់ខ្ញុំវាជាការយល់ដឹងមួយៗ យ៉ាងយឺតដែលធ្វើឲ្យឈឺចាប់ចិត្តថ្លៃជាង
សង្ខេបៗ គឺខ្ញុំអាយុ៣២ ឆ្នាំ ជាគ្រូរដ្ឋនៅខេត្តខ្ញុំ ការជួបគ្នា៤ ឆ្នាំ និងរៀបការមករាប់ពីជិតពីរឆ្នាំ គាត់មិនមានអាជីវកម្មអ្វីទេ ជាមនុស្សចូលចិត្តសំណើចចំនួនតិចតួច ពេលគាត់ឈឺផ្លូវពិបាក គាត់ចូលចិត្តទិញរបស់តូចៗ ឲ្យខ្លួនផាសុកភាព ខ្ញុំយល់បាននៅដើមៗ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមមានបញ្ហាកាលពីគាត់យកលុយពីគណនីដែលយើងបើករួមគ្នាចេញបង់ដោយគ្មានការជម្រាបជូនខ្ញុំ ហើយពេលសួរគាត់នឹងឆ្លើយថា “រក្សាទុកមិនឲ្យចំណាយ” អា នេះ... ម្ដងប្លែកណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ ពីព្រោះយើងបានព្រមព្រៀងថាការបើកចំហរគ្នា ត្រឹមតែមានស្លីបបាត់ៗនៅក្នុងទូខ្ញុំរកឃើញខ្លួនឯងពេលកំពុងស្វែងរកដើរ៉ូប — អង្គុយរាប់ស្លីបទាំងនោះជិត ប្រាំមិន៉ាក់ និយាយពិតខ្ញុំមិនចង់ជឿភ្នែកទេ
ខ្លះគឺម៉ូដែលរថយន្តតូចៗជាង៥សង់ទីម៉ែត្រនិងឧបករណ៍តូចៗបង្គាប់ម៉ូតូដែលដាក់នៅក្នុងប្រអប់ដែកតូចមួយដាក់លើទូតිරេញខ្ញុំមិនខំកាន់ពីរឿងសុភមង្គលតូចៗទេ បញ្ហាកើតឡើងពេលគាត់យកលុយរួមចេញបង់ដោយគ្មានការពិភាក្សាមុននោះ
មានរឿងផ្សេងទៀតផង គាត់មិនចូលចិត្តនិយាយពីលុយដែលខ្ចីពីមនុស្សអើយៗ និយាយខ្លីៗថា "ដោះស្រាយបាន" ប៉ុន្តែជម្លោះជិតសង្កាត់មានមនុស្សជិតខាងនិយាយហុយហួរៗថាមានការបង់បញ្ចែងអ្វីមួយនៅក្នុងឈ្មោះគាត់ ហើយខ្ញុំជា អ្នករៀបចំផែនការចំណាយផ្ទះ ខ្ញំូច្រើនអារម្មណ៍ដូចជាត្រូវបានកាត់ចេញពីការសម្រេចចិត្តខ្លះៗ ទោះបីខ្ញុំមានភារកិច្ចផង ក៏មានអារម្មណ៍ចលាចច់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែខ្លាចមើលទៅច្រើនពេក
រាត្រីខ្លះភ្នែកធ្លាក់ ទៅអង្គុយគិតលង់រហូតដល់ម៉ោងមួយចុងពេលរាល់រាត្រី នឹងរាប់ថាខ្ញុំគិតច្រើនពេកឬទេ ហឺមមម ខ្ញុំបានរក្សាស្លីបទៅកន្លែងមួយនៅក្នុងទូខ្នើយក្រោមតុអាហារយ៉ាងស្ងាប់ស្ងាត់ មានអារម្មណ៍ព្រួយអារម្មណ៍ខ្លះពេលធ្វើបែបនោះ ប៉ុន្តែខ្លាចថាបើសួរច្បាស់វានឹងក្លាយជាសង្រ្គាមស្ងាត់ ហើយខ្ញុំបានដាច់ចិត្តផ្លូវអារម្មណ៍ណាស់ ពិតๆ
ចង់និយាយយ៉ាងពិចារណាខ្លាំង ប៉ុន្តែគាត់ជៀសវាងប្រធានបទតក់ស្លុយជាងគេ ជាញាប់ឆ្លើយខ្លីៗហើយប្ដូរមុខប្រធានបទ សើចសើចដើម្បីកាប់ការហួសខ្លាំង ខ្ញុំដូច្នេះអៀបឆ្ងន់មិនដឹងត្រូវលើកប្រធានបទរបៀបណាឲ្យល្អ ហឺរអៀចជួយខ្ញុំភ្លេចនឹកសើចនៅក្នុងតុជាហេតុធម៌ (ខ្ញុំមើលក្តីកោតស្មានថាខ្លួនសែនចេះគិតពីអ្នកផ្សេង) ម៉ាក់សំពៅឪពុកចូលមាចូលដាច់និយាយអំពីការចំណាយធ្វើញែងញា និយាយធ្វើឲ្យស្តាប់ផ្អែមទន់ប៉ុន្តែខ្លះពេលរំខានជាងមុន គាត់នឹង... គាត់មិនមានអារម្មណ៍ទេឬ
អស់សំណួរនិងច្របូកច្របល់ណាស់ T_T រឺខ្ញុំគិតច្រើនពេកទៅទេ មិនអាចេព្វទោសនរណាមួយបានទេ មានអារម្មណ៍ដូចជាត្រូវបានវាយតម្លៃជាមួយស្ដង់ដារផ្សេងៗតិចៗ មិនចង់ឲ្យរឿងលុយបំផ្លាញការជឿទុកចិត្ត ប៉ុន្តែនៅកំពុងកើតជារន្ធតូចៗដែលខ្ញុំបរិះបរិញ្ញាជារៀងរាល់ថ្ងៃ
ជាបទដំបូងបញ្ចេញចិត្តសាទរ បងភ្នាក់ងារ នៅក្នុងប៊ូតឌ័រ មាននរណាម្នាក់ឆ្លើយទេដែលធ្លាប់ជួបស្ថានភាពដូចនេះ ខ្ញុំសុំជួយប្រាប់វិធីចាប់ផ្តើមនិយាយឲ្យគាត់មិនមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានប្រហារច្រើនពេក ហើយយើងអាចរក្សាការជឿទុកចិត្តវិញបានយ៉ាងដូចម្តេច គាត់... សូមមកនិយាយទៅខ្ញុំផង