ខ្ញុំចង់សួរមិត្តភក្តិច្រើនៗ ថាតើជួបប្រធានផ្នែកដែលផ្តល់ការងារបន្ថែមទៀងទាត់ម៉េចល្អ? ខ្ញុំញញឹមម៉េចមិនដឹងថាតើគួរធ្វើអ្វីខ្លះ

ខ្ញុំអាយុ 24 សិក្សាបរិញ្ញាបត្រជាន់ខ្ពស់នៅសាកលវិទ្យាល័យមួយក្នុងខេត្តណាករាស៊ីម៉ា ក៏មានធ្វើបាទឧស្សាហ៍ជា អ្នកជួយស្រាវជ្រាវផ្នែក គិតត្រឹមមួយឆ្នាំហើយ។ ការងារសំខាន់គឺជួយរៀបចំឯកសារ ត្រួតពិនិត្យការសម្របសម្រួលតិចតួច រក្សាឧបករណ៍មន្ទី្រប្រឡងខ្លះៗ ហើយពេលខ្លះបង្រៀននិស្សិតយ៉ាងខ្លះ។ តែមែនៗ ពីពេលក្រោយ ប្រធានផ្នែក (គ្រូដ៏ធំ) ចាប់ផ្តើមអោយបន្ថែមការងារប្រភេទផ្សេងៗ ហើយខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលណាស់

ចាប់ផ្តើមពីការឲ្យរួមរៀបចំគំរូសម្រង់សិក្ខាសាលា មួយនេះមិនបញ្ហា អាចធ្វើបាន ប្រើពេលប្រហែល 3 ម៉ោងពាក់កណ្តាលមួយយប់ ស្អែកព្រឹកយក។ ប៉ុន្តែក្រោយពីនោះគាត់អោយខ្ញុំទៅទំនាក់ទំនងប្រជាជនក្នុងសហគមន៍ដើម្បីសូមទិន្នន័យ ការងារមួយនេះខ្ញុំចំណាយថ្ងៃឈប់ពីរថ្ងៃពេញ ប្រហែល 10 ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ រង្វាន់មិនគ្រប់ដើម្បីជាប់ដើរទៅមកទៀតផង ខ្ញុំប្រើកៅប៊ិចហ្សែលពណ៌ខៀវដដែលដែលខ្ញុំសរសេរណូត។ វារបាំងខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចឹកចេញឡយ ព្រោះភ័យពីរូបភាពខ្លួន ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថាអញ្ចឹងហៀបអត្រាពេលបាតខ្លះហើយ

រួចមកខែ មុនគាត់អោយខ្ញុំធ្វើប្រព័ន្ធស្លាយសម្រាប់សម្នាក់ការខ្លួនឯងទាំងអស់ ដូចជា បង្កើតរចនាបថ វាយពុម្ព តម្រងឯកសាររាប់ម៉ឺនហើយ ថ្ងៃព្រឹត្តិការណ៍ពិតប្រាកដ មានមនុស្សជួយតែពីរនាក់ បាទ ស្ងាត់ពេក។ ខ្ញុំយល់ទាំងអស់គ្នាថាអ្នកទាំងអស់គ្នាក៏មានច្រើនការ តែបែបនេះវាហាក់ដូចជាការងារជាប្រចាំពេញម៉ោងដោយគ្មានកិច្ចសន្យា មិនទាន់សមទេ?

ខ្ញុំធ្លាប់សុំអំពីឈ្នួលបន្ថែមឬម៉ោងការងារឱ្យច្បាស់ ការឆ្លើយតបបានគឺ "យ៉ាងក្រោយនឹងនិយាយ" ឬ "ជួយផងអេម៉ៅ" តែបែបនេះជាទៀងទាត់។ វាមិនមែនជាការសម្របសម្រួលច្បាស់ទេ ដើម្បីមិនប្រយ័ត្ន ខ្ញុំបាត់បង់ទៅធ្វើការទៅវិញវិញសម្រាប់ការងាររបស់អ្នកផ្សេងៗ ហើយមិត្តរួមការងារមួយចំនួនដែលបានទទួលប្រាក់ពេញមិនចាញ់មកជួយទេ រាល់នេះធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានលាបប្រើ T_T

ខ្លះថ្ងៃខ្ញុំត្រឡប់ទៅបន្ទប់ជិតម៉ោងបួនល្ងាចហើយត្រូវតែកែឯកសារបន្តរហូតដល់ពេលម៉ោង១០ ឬ ១២ យប់ គិតពេលកែប្រហែល 2-3 ម៉ោងរហូតភ្នែកឆ្លង ភ្ញាក់ពេក។ មិត្តក្នុងបន្ទប់ប្រាប់ឲ្យសម្រាកខ្លះ ប៉ុន្តែខ្ញុំភ័យថាការងារស្ទើរមិនទាន់អស់ ប្រសិទ្ធភាពសិក្សារបស់ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមធ្លាក់ផង។ ខ្ញុំព្យាយាមជាមនុស្សទទួលខុសត្រូវ ប៉ុន្តាប់ឥឡូវនេះមិនអាចទ្រាំបានទេ ឬខ្ញុំប្រញាប់ណាស់ ដែរ? ឬត្រូវនិយាយចตรงៗថាខ្ញុំអាចធ្វើត្រឹមព្រំដែននេះតែប៉ុណ្ណោះ ហើយបើចង់បន្ថែមសូមបង់ប្រាក់បន្ថែមច្បាស់? ខ្ញុំខ្លាចថានិយាយទៅហើយទំនាក់ទំនងជាមួយគ្រូនឹងខូច មិនចង់ក្លាយជាចៅកាយមិនពិត ប៉ុន្តែមិនចង់ត្រូវបានលាបប្រើពេក

ទៀតទៀតបរិយាកាសក្នុងបន្ទប់ធ្វើការ ស្ងាត់ ហួងហើយមើលគ្នាទន់ៗ ពេលខ្ញុំធ្វើការ ទឹកភ្នែកមើលខ្លឹមសារហាក់ដូចមើលខុសគ្នានឹងខ្ញុំ ជារៀងរហូត ខ្ញុំប្រហែលនឹកច្រើនពេក 5555 តែមានអារម្មណ៍មិនសប្បាយជាងមុន ហើយមនុស្សខ្លះៗក្នុងត្រួតត្រាដែលហៅឲ្យមួយឲ្យផ្តាច់ការងារបន្ទាន់ពេលព្រឹក ខ نزدសរសេរសាកលវិទ្យាល័យផ្នែកប្រឡងកណ្តាលរបស់ខ្ញុំក៏នៅជិត។ ហេអ៍

ខ្ញុំមិនចង់ដកចេញកណ្ដាលកំឡុងពេលពីរមុខទេ ព្រោះនៅតែត្រូវការថវិកាសិក្សា និងបទពិសោធន៍ ប៉ុន្តាអ្នកនៅតែបន្តស្នាក់នៅរួមហើយបាត់បង់ទាំងពេលវេលា និងសុខភាពចិត្ត វាត្រូវបានសាកល្បងថាវាចង់ក្ស័យទេមែន? មិត្តៗដែលធ្លាប់ជួបបែបនេះបានធ្វើដូចម្តេច? តើគួរតែដាក់ព្រំកំណត់ការងារយ៉ាងដូចម្តេច? ឬមានវិធីសុំអំណោយភាពយុត្តិធម៌ដោយសុភាពទេ? ខ្ញុំមិនសូវស្ទាត់ក្នុងការប្រឈមមុខទេពិតๆ

មិត្តៗហើយនិយាយមក ខ្ញុំគួរធ្វើម៉េច?

ប.ល. ត្រូវសរសេរពាពីទូរស័ព្ទ សូមអភ័យទោសប្រសិនបើមានចដែលខ្វះ ខ្ញុំជាមនុស្សថ្មីក្នុងការបើកសារ។