បើយหัวหน้ាផ្ញើអ័ដ័រឲអ្នកដែលចាប់បន្ទាត់ជាជំរិត យើងគួរប្រមាន់ថាអូននិយាយទេ?

ខ្ញុំភ្នែកងងឹតណាស់ ហើយពិបាកចិត្ត។

ខ្លីៗ គឺខ្ញុំអាយុ ៤២ ធ្វើការជាអ្នកដឹកនៅតំបន់បាងកាប៊ី-ស្ពានថ្មី។ និយាយត្រង់ៗ ទើបធ្វើបានជិតបីឆ្នាំ ហើយពីរបីខែមកនេះមានបញ្ហា។ មួយយប់ដូចយប់ម្សិលមិញ ប្រហែលម៉ោង ២៣:៣០ មានអ័ដ័រដូចគ្នាចេញក្នុងកម្រាស់ ស្ពេរ ខ្ញុំចុចទទួលមិនទាន់ទេ ព្រោះកំពុងដាក់ការទូទឹកក្នុងប្រអប់ និងសង្វាក់តូចៗដែលពាក់ជាប់សោឡាន ហើយមនុស្សនោះចុចទទួលបានភ្លាម។ បន្ទាប់ពីមានការកកត្រូវ អធិបតីឲ្យមនុស្សនោះទទួលបន្ថែម។ ខ្ញុំចេះអារម្មណ៍ថាខ្ញុំត្រូវបានមើលរំលងជាច្រើន។

ពេលខ្លះខ្ញុំបានអ័ដ័រតិចជាងមិត្តភាពទោះបីយើងចេញបើកម៉ូតូពេលតែមួយ អស់ប្រហែល ៨ម៉ោងដូចគ្នា។ ច្របូកច្របល់ខ្លាំង រទេះភ្នែក T_T ឬខ្ញុំគ្រាន់តែគិតធ្វើច្រើនពេកទេ? ជសើច អាយុក 거의 ៤០ គឺមិនចង់ហៅបញ្ហាឡើង ប៉ុន្តែមើលហើយមានអារម្មណ៍被មើលរំលង ព្រោះអ្នកខ្ញុំកំពុងស្ទាន់បន្ទាត់ថ្មីៗ អាយុតូចជាងគេ ទទួលបានកម្រាស់ល្អៗជារៀងរាល់ដង។ វាពិបាកចិត្តខ្លាំង។

ខ្ញុំបានសាច់សំណាក់ទៅប្រុសหัวหน้ាថាសូម្បីថា "ចាប់បន្ទាត់ញាប់ហ្មងអញ្ចឹង" គាត់ក្រៀមក្រំតែម្នាក់ ហើយភ្លឺថា "ហើយវានឹងស្មើគ្នាផង" ហើយបញ្ចប់។ បញ្ចប់ទៅ។ តែខ្ញុំនៅតែមិនមើលឃើញថាវាស្មើនោះទេ ភ្លេចបើមើលឃើញថាអធិបតីមិនចង់ដោះស្រាយ ឬមិនចង់លើកចំហរ ភ័យថា 분위កខ្សោយ។ ប៉ុន្តិជីវិតអ្នកដឹកគ្មានអត្ថប្រយោជន៍ណាស់ ប្រាក់ចំណូលធ្លាក់បណ្តាលឲ្យជីវិតពិតណាស់។ មានការបង់ជួល បង់ឧស្ម័ន ត្រូវញ៉ាំ ត្រូវទិញថ្នាំចាក់ភ្នែកតិចៗរៀងរាល់ព្រឹក ព្រោះភ្នែកពិបាកពេលភ្ញាក់នាព្រឹក 5555

ចង់សួរមិត្តៗថា ប្រសិនបើជាអ្នកសរសេរ បើកឡើងទៅនិយាយជាលក្ខណៈជិតស្និទ្ធជាមួយអធិបតីទៀតទេ? ដូចជា นัดសន្ទនាសង្ខេប បញ្ចាក់ជារឿងៗ ឬបើបោះបង់ ព្រោះភ័យថានឹងត្រូវមើលថាជាមនុស្សចំពោះការកើតបញ្ហា។ ខ្ញុំភ័យថាធ្វើឲ្យភាពសន្ដិភាពក្រុមកើតជាការមានប្រធានភាពក្រៀមក្រំផង ប៉ុន្តែរាល់បើមិននិយាយ ប្រាក់ចំណូលរបស់ខ្ញុំនឹងធ្លាក់បន្ត ហើយខ្ញុំអត់ដឹងត្រូវធ្វើយ៉ាងដូចម្តេចទៀត គេហ្មងខ្ញុំនៅស្ទះណាស់ អ្នកយល់ទេ?

ប៉ូយល។ ខ្ញុំភ័យត្រូវបានថាខ្សោយចិត្ត ប៉ុន្តិជីវិតត្រូវញ៉ាំ ត្រូវបង់ជួល។ យ៉ាងនេះ...