หัวหน้าเรียกประชุมด่วนตอนเช้าแล้วตะโกนต่อหน้าเพื่อน พูดไม่ออกเลยค่ะ

ที่ทำงานเราเป็นโรงงานแถวอุดรธานีค่ะ พนักงานกะเช้าค่ะ เราไปถึงตอนตีหกยี่สิบ (06:20) เหมือนถูกเรียกประชุมด่วนก่อนเริ่มงานจริงๆ
ประชุมสั้นๆ คิดว่าแค่บอกเปลี่ยนไลน์ผลิตสั้นๆ 5-10 นาที ก็พอ...แต่กลายเป็นว่าหัวหน้าฉีกหน้ากลุ่มเรา ตะโกนกลางโต๊ะประชุมเลยว่าใครพลาดบ้าง แล้วชี้หน้าคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทเราอีกที เรายืนถือปากกาเล่มเก่าอยู่ มือเย็นเลย อึ้งมากกก เงียบสนิท
ไม่รู้จะโกรธหรืออายดี รู้สึกถูกจับผิดต่อหน้าเพื่อน ทั้งที่ความจริงปัญหาไม่ได้มาจากคนที่โดนชี้เป้า แต่เป็นเครื่องจักรกับการสื่อสารของฝ่ายช่างที่ไม่เคยแจ้งล่วงหน้า หัวหน้าไม่ให้โอกาสพูดเลย พูดจบประโยคเดียวแล้วสั่งกลับไลน์ ทำงานต่อ ดื้อๆ งี้ มันจบในไม่กี่ประโยค แต่ความอึดอัดมันลากยาวไปชั่วโมงกว่าๆ จิงๆ
เพื่อนที่โดนชี้หน้ากลับไปนั่งกุมหัว ร้องไห้เบาๆ ตอนพักเที่ยงประมาณสิบโมงครึ่ง เราก็ดูแต่ไม่กล้าพูดมาก เพราะกลัวเรื่องจะบานปลาย หัวหน้าเป็นคนคุมกะ ไม่มีเจ้านายตรงๆ อื่นเลย เราอายุ 35 ทำงานมาเกือบสิบปีแล้ว ยังไม่เคยโดนแบบนี้มาก่อน แปลกใจตัวเองว่าทำไมร้องไห้ในใจด้วย T_T
ควรไปคุยเป็นครั้งเป็นคราวดีมั้ย หรือเก็บไว้เงียบๆ ดี อายเพื่อนอ่ะ เรางงมากกก จริงงง อยากได้คำแนะนำจากเพื่อนๆ ในบอร์ด เคยเจอหัวหน้าสไตล์นี้กันมั้ยคะ ป.ล. ขอโทษถ้าพิมพ์มั่วๆ นะคะ เพิ่งเลิกงาน ยังมึนๆ 5555