เมื่อคืนประมาณ 22:15 เคยโดนสั่งให้ไปช่วยจัดรถส่งของของฝ่ายอื่น ทั้งๆ ที่ตำแหน่งเราคือพนักงานต้อนรับหน้าฟร้อนท์เด้อ
คือแบบ... ไปยกกล่องน้ำ ขวดน้ำพลาสติกที่หนักเกือบสองมือ แล้วกะถุงผ้าซักที่เปื้อนซอสยับไปหมด แล้วช่วงนั้นมีคนโทรจองห้องเข้ามาเรากะต้องรับสายไปด้วย ยืนเฮ็ดสองอย่างพร้อมกันเกือบ 1 ชม. 20 นาที
หัวหน้าเดินมาบอกแบบสบายๆ ว่า “ช่วยหน่อยนะ คืนนี้คนบ่พอ” แล้วยายก็หายไปเฮ็ดงานของเจ้าของเองเฉยๆ เราต้องยิ้มรับแล้วกะเฮ็ดไป ยิ้มทั้งที่มือเต็มปิ๊บๆ เลย
เราอายุ 34 เฮ็ดงานโรงแรมที่พัทยามาเกือบหกปี บ่แม่นเด็กฝึกงานเด้อ
เมื่อยหลายๆ จิงๆ ปวดหลังด้วย งงหลาย
ตอนนั้นแขกเข้าพักกะมองหน้าตางงว่าเพราะหยังคนหน้าฟร้อนท์ต้องมาขนของแขก เหมือนเขาคิดในใจนำ แล้วเพื่อนร่วมงานบางคนกะช่วย แต่บางคนกะยืนนิ่งถือถุงกาแฟอยู่ในมือ บ่เฮ็ดหยัง เราโกรธปนขำ เหมือนโดนปล่อยให้เฮ็ดทุกอย่าง ทั้งที่หน้าที่มันชัดเจนแล้ว
เราอยากถามเรื่องค่าชดเชยหรือขอเปลี่ยนกะ แต่พอสิพูดไปกะโดนมองแบบ เออ แล้วไง อะ จังได๋ เจ้ากลัวสิเป็นเรื่องใหญ่กะเลยเงียบไปก่อน ฮ่าฮ่า (5555 แบบลาวคือ ฮ่าฮ่า)
ควรเฮ็ดจังได๋ดี เพิ่นๆ ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง? เราควรสิพูดตรงๆ ตอนหัวหน้าสั่งนั้นเลยบ่ หรือเก็บไว้คุยทีหลังตอนเช้า จะได้บ่ให้บานปลาย แต่กะกลัวเรื่องสิยาว T_T