ເຮົາຄວນເຮັດຈັກແນວໃດດີ? ຄືວ່າ ງົງຫຼາຍແທ້ ແລະຮູ້ສຶກເສຍໃຈດ້ວຍອ່າ

ເລີ່ມເລາະເລື່ອງນ້ອຍ ຂ້ອຍອາຍຸ 42 ປີ ອາທິດຂາອາຫານໜ້າຮ້ານຂາຍຂອງຊ່າມນ້ອຍໜ້າປາກຊ່ອຍ ໃນບ້ານພື້ນນະທະບູຣີ ຮ່ວມງານມາປະມານເກືອບສິບປີແລ້ວ ຄືວ່າຜູ້ຂາດຢາກກັບທີ່ນີ້ ແຕ່ສອງປີຫຼ້ານີ້ ວຽກງານປ່ຽນຫຼາຍ ຈົນມີບາງຄືນນອນບໍ່ຫຼາຍ ເຊິ່ງຕື່ນມາເຊົ້າປາກ 06:10 ຍັງຄິດເຖິງສຕ໌ອກຂອງສິນຄ້າ ແລະຕ້ອງຢຶດປາກກາກທີ່ວາງໄວ້ຂ້າງກອງທິເຊື່ອມມາຈົດ ຈະບ້າຕາຍ.

ສັ້ນໆ ພອດຫົວໜ້າຄົນໃໝ່ມາເກົ່າ 6 ເດືອນ ຜູ້ຊາຍອາຍຸນ້ອຍກວ່າພວກເຮົາຫຼາຍ ແລະເລີ່ມປັບລະບົບ ແບ່ງກະເບີ່ງແບບໃໝ່ ຮ້ານໄວຂຶ້ນ ທຳສຕ໌ອອນໄລນ໌ ແລະແບ່ງໃຫ້ຄົນອາຍຸຄົງອະນ້ອຍເຮັດເຊົ້າ ພວກເຮົາອາຍຸຫຼາຍຖືກຈັດໃສ່ກະເບີ່ງປອມກາງ ພະຍາຍາມປິດຮ້ານກັບເຮືອນຄົນໜຶ່ງຢ່າງບໍ່ປອດໄພ.

ມື້ບາງມື້ຕ້ອງອອກໄປສົ່ງຂອງໃຫ້ລູກຄ້າ ເພາະອໍເດີເດລິເວີມາຂຶ້ນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ພວມາຫຍອດເງິນເພີ່ມ ຫຼືຄ່ານ້ຳມືຈັດທາງ ເຂົາວ່າເປັນທີມເວີຄ໌ ແຕ່ເຮົາຕ້ອງຢືດເປັນແຄເຊີ ເບິ່ງສຕ໌ອກ ຊະລ່ງເຄື່ອງດິງ ແລະຕ້ອງວ່າງໄປສົ່ງ ມັນເກີນໄປແທ້ ວຽກລະອຽດຫຼາຍເຂົ້າ ແລະຖ້າຜິດພາດ ເຊັ່ນລືມເຊັກສຕ໌ອກ ຫຼືສລັບລາຄາ ຫົວໜ້າດຸ່ດດັ່ງໜ້າ ຫຸ້ງຫນັກກວ່າພະນັກງານໃໝ່ທີ່ກໍມີຜິດພາດບໍ່ຫຼາຍ ແຕ່ເຮົາເຖັງຖືກກໍ່ຫນັກກ່ວາ

ຄືນຫນຶ່ງລູກຄ້າມີບັນຫາເຖິງດຳການດືງເວົ້າເວົ້າ ເຮົາໂທໄປຫາຫົວໜ້າແຕ່ບໍ່ມີຄົນຮັບ ເຊົ້າມາອີກ ເຂົາກັບມາວ່າເປັນໄປເຮັດທຳມັນໄວກ່ວາ ແຕ່ຈະໃຫ້ເຮົາແກ້ແນວໃດໃນເວລາກະເບີງກາງຄືນທີ່ບໍ່ມີຄົນຊ່ວຍ ແລະລະບົບສຕ໌ອອນໄລນ໌ຕ້ອງເຊັກອອນໄລນ໌ ແຕ່ເນັດໃນຮ້ານມັກລຶບບໍ່ສະເຫຼີມ ຈົນຕ້ອງໃຊ້ໂທມືຖ່ອງແກ່ຂອງຂ້ອຍເຊື່ອມໄວ້ ເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວຽກໜ້າທີ່ເຫັນກວ່າ.

ເພື່ອນຮ່ວມງານບາງຄົນດີ ຊ່ວຍກັນ ແຕ່ມີຄົນນັ້ນມັກຫລີກເວລາເຮັດວຽກຫນັກ ຫຍຸ່ງໄປສົ່ງຂອງບ່ອງໄປ ບໍ່ບອກຂ້ອຍ ບໍ່ຮູ້ໄປໃສ ບາງທີ່ກັບມາກໍໄປໂຕ້ວ່າຂ້ອຍປ່ຽນຕາຕຣາງຜິດ ทั้งๆ ที่หัวหน้າເປັນຄົນປ່ຽນກະເບີງ dzi ຂ້ອຍບອກກໍກົງກັບຄວາມກັງວົນ ກັບກັບຫລັບຄືນພວກຂ້ອຍກໍກັງວົນແລ້ວເຮົາຍັງຈະກິນລົມເອົາງ.

ຄັ້ງທີ່ເຈັບໃຈສຸດແມ່ນເມື່ອເດືອນນີ້ເລີ່ມ ກວດຍອດປາຍມື້ຂາດປະມານ 200 บาท ຫົວໜ້າພັດໂພສໃນກຸ່ມไลน์ວ່າໃຜກະທີ່ນັ້ນຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ ແລະຊີ້ໄປທີ່ຊື່ຕາຕຣາງກະຂອງຂ້ອຍ ມັນເຫັນຄືວ່າສົນສົນເຫັນຂ້ອຍ ເທວ່າຕອນນັ້ນມີຄົນຈ່າຍໂດຍໃຊ້ແບັງກ໌ ແລະເຂົາວົ້ນໃນການຄືນເຫົ້າໃຫ້ລູກຄ້າຄົນອື່ນ ຂ້ອຍມີບັນທຶກ ມີລາຍມືແທງປາກກັບມຸມເອກະສານ ແຕ່ຫົວໜ້າບໍ່ເຊື່ອ ແລະເຮັດໜ້າບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ໜ້າພວກເພື່ອນຮ່ວມງານ ຂ້ອຍອະທິບາຍ ເຂົາຕອບສັ້ນວ່າ "ກວດດີໆ" ແລະຈົບ ເງິບສຸດ ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າເຫັນເປັນການຕັດສິນໂດຍບໍ່ໄດ້ມີໂອກາດອະທິບາຍ T_T

ຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົາເອົາຄວາມເຄືອຍເຄື່ອນມາຫຼາຍ ນອນບໍ່ຄ່ອຍພັກ ກົນກ່ຽວເຖິງງານ ເວລາວັນພັກກໍຄິດເຖິງຮ້ານຕະຫລອຍ ຢາກຮ້ອງໃຫ້ ແຕ່ບໍ່ຢາກໃຫ້ຄົນເຫັນເປັນຄົນເອົາອ່ອນເຫຼືອງ ຂ້ອຍເລີ່ມຄິດວ່າຂ້ອຍໂບຣານພານ ຫຼືຄິດຫຼາຍເກີນໄປບໍ່ທັນສົມໃຈ ແຕ່ການຮັບຜິດຊອບຫຼາຍໂດຍບໍ່ມີການສະໜັບສະໜຸນມັນບໍ່ຍຸດທິທານ.

ຄັ້ງນຶ່ງຂ້ອຍຄຸນກັບໝູ່ນທີ່ໄວ້ໃຈເພື່ອຈະລາອອກຖ້າເປັນແນວນັ້ນ ແຕ່ມື້ນັ້ນເພື່ອນວ່າ ຈົ່ງເຢັນໆ ເຘີ ເຈົ້າອາຍຸບໍ່ນ້ອຍ ອອກແລ້ວຈະຫາວຽກໃໝ່ຍາກບໍ ຂ້ອຍກໍເກີວໃຫ້ຫງວັ່ນເອົາອີກ ເປັນຫ່າງແນວການເງິນ ມີຄ່າຈ່າຍປົກກະຕິ ເຊົ່າເຮືອນນ້ອຍໆ ແລະຊ່ວຍແຫ່ງແມ່ບາງເທື່ອ ດັ່ງນັ້ນບໍ່ສະໝັກສົ່ງຮັບຄວາມເສັຽສູຍງ່າຍ.

ຂ້ອຍກຳລັງຄິດວ່າ ຄວນຈະຄຸຍກັບຫົວໜ້າອີກຄັ້ງໜຶ່ງຢ່າງຈິງຈັງ ຂໍຂໍ້ຕົກລົງຊັດເຈນ ຫຼືຄວນເລີ່ມຫາວຽກໃໝ່ເງີບໆ ແລ້ວຄ່ອຍບອກເມື່ອບໍ່ທນຫຼືວ່າຄວນຂໍຄຳປຶກສາຈາກສະຫວັນແຮງງານບໍ? (ຮ້ານນ້ອຍແບບນີ້ຈະມີບໍ່ກໍບໍ່ແນ່ໃຈ) ຫຼືຂ້ອຍໃຈອ່ອນເກັນຫລືປ່ອຍມັນໃຫ້ຜ່ານໄປ ແລະທ່ານຈະເຈັບຮູ້ສຶກກັບຄວາມກົດດັນອີກ?

ງົງແລະເສຍໃຈຫຼາຍ 55555

ເພື່ອນໆ ຂໍແນະນຳ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ປຳ. ແປ້ງຫົວໜ້າມາເຕີຍທີ່ກະທູ້ນີ້ຈິງໆ ນະຄັດ