สวัสดีค่ะ พอดีตั้งกระทู้นี้ครั้งแรกนะคะ ผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยค่ะ เราอายุ 28 ทำงานโรงงานที่เชียงใหม่ ทำกะกลางคืน-เช้า บางวันก็ง่วงจนตากระพริบไม่ทัน แต่เรื่องนี้ทำให้ตื่นเช้ามาด้วยความหนักใจมากกว่าความเหนื่อยจริงงง

สั้นๆ ก่อน. คบกับแฟนมา 3 ปี อยู่ด้วยกันมา 2 ปีแล้วเช่าหอเล็กๆ ใกล้โรงงาน เขาทำงานขับรถส่งของตามย่านในจังหวัด เราไม่เคยมีปัญหาเรื่องงานหรือเงินมากนัก แต่เหตุการณ์นี้ทำให้เราสงสัยทุกอย่างค่ะ

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ตอนประมาณตีห้ากว่าๆ เราเผลอเห็นข้อความในโทรศัพท์ของเขาเพราะตั้งใจจะหาเหรียญในกระเป๋าแล้วเผลอเปิดหน้าจอ มันเป็นแชทไลน์กับผู้หญิงคนนึง ชื่อไม่คุ้น ไม่มีรูปโปรไฟล์ ข้อความสั้นๆ แบบ "ไปกินข้าวกันไหม" "พรุ่งนี้ว่างมั้ย" แล้วเขาตอบเล่นมุกนิดหน่อยแล้วบอกว่าถึงบ้านดึก เดี๋ยวคุยทีหลัง เราไม่ชอบเลย แต่ตอนนั้นไม่ได้พูดอะไร คิดว่าอาจจะเป็นลูกค้าหรือเพื่อนร่วมงาน คิดบวกไว้ก่อน เงียบ.

ผ่านมาประมาณหนึ่งอาทิตย์ มีคนรู้จักในหมู่เพื่อนบ้านที่ทำโรงงานเดียวกันทักมาบอกว่า เห็นแฟนเราออกไปเดินตลาดเช้า 05:30 กับผู้หญิงคนนึงที่เป็นพนักงานร้านขายของหน้าโรงงาน (ร้านตามสั่งหน้าปากซอยแบบคนงานชอบไปกิน) เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์กับแฟนเราเข้าตลาดด้วยกัน เห็นท่าทางคุ้นเคย คุยเสียงดัง เฮฮา เราตกใจมาก เพราะปกติแฟนไม่ค่อยไปตลาดเช้า ถ้าไปจะบอกเราหรือซื้อกับข้าวกลับมา แต่ครั้งนั้นไม่มีถุงกับข้าวกับน้ำปลาหวานอะไรกลับมาเลย

วันนั้นเราเลยถามแฟนตรงๆ เขาบอกว่าเป็นลูกค้าร้านนั้นร้านนี้ แค่ช่วยส่งของแล้วก็แวะซื้อของเอง พูดตรงๆ แบบเงียบๆ แต่แววตาเขาหลบเรา เราแย่มากๆ แต่ไม่อยากระบายแรงเพราะกลัวทำร้ายความสัมพันธ์หรือทำให้เขาอึดอัดตอนอยู่บ้าน เราอยากเป็นคนที่เชื่อใจได้ แต่ข้างในกระวนกระวายมากกก จริงงง

หลังจากนั้นเราเริ่มสังเกตพฤติกรรมเขา เช่น อยู่ๆ โทรศัพท์ติดกล่องเวลาอยู่ข้างๆเรา ไม่ค่อยเปิดให้ดูเหมือนก่อน ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมามีคืนหนึ่งเขาบอกจะทำงานดึก พอตื่นเช้าเขาออกจากหอแต่เช้ามาก พูดว่าไปส่งของไกลๆ เราเชื่อแต่ก็กลัว ในหัวคิดไปหลายอย่าง ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองยืนกองขยะหัวใจอยู่

มีคืนหนึ่งเราเมาเบาๆ หลังเวรประมาณตีสองและส่งข้อความหาเขาว่า "เมื่อคืนกลับบ้านดึกมั้ย" เขาตอบว่าเหนื่อยมากเลยนอนเลย แล้วส่งรูปวิวจากรถส่งของกับรูปสลับกัน เราไม่รู้ทำไมเห็นรูปพวกนั้นแล้วมันยิ่งจุก เงียบอีกแล้ว เราเองยอมรับว่าเช็กโทรศัพท์เขาหลายครั้ง แต่ไม่เคยเจอบทสนทนาหยาบคายหรือรูปไม่เหมาะสมเลย มันเลยเป็นความคลุมเครือที่ทรมานที่สุด เพราะไม่มีหลักฐาน แต่ความรู้สึกเต้นแรงทุกครั้งที่เขาโทรหรือมีสตอรี่

เพื่อนบางคนบอกให้เราเงียบไว้ รอจังหวะถามเฉพาะเรื่อง เพื่อนอีกกลุ่มบอกให้เก็บหลักฐานแล้วคุยให้ชัด อย่าปล่อยให้เค้าคิดว่าโอเค เราสับสนมากค่ะ ไม่อยากเป็นคนหึงเกินเหตุ แต่ก็ไม่อยากถูกหลอก หัวอกมันทั้งรักและกลัวพร้อมกัน มันเจ็บกว่าที่คิด

เคยคิดว่าคิดมากไปหรือเปล่า (หรือเราโอเวอร์จริงๆ) แต่เพื่อนเห็นกับตาแล้ว มันทำใจไม่ลง บางคืนก็โกรธตัวเอง พูดแรงกับเขาโดยไม่มีหลักฐาน เขาเสียใจแล้วเงียบไปสองวัน เรานอนไม่หลับเพราะผิด แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบที่ทำให้ใจชื่นขึ้นเลย รู้สึกเหมือนยืนบนสะพานแก้ว มองลงไปเห็นเงาดำข้างล่างแต่ไม่มีใครยืนยันความจริงให้เราดู

อยากขอคำแนะนำจากเพื่อนๆ ในพันทิปค่ะ ควรทำยังไงดี — คุยตรงๆตอนใจเย็นดีมั้ย รอจนมีหลักฐานชัดแล้วค่อยเอ่ย หรือถ้าคิดว่าความสัมพันธ์สำคัญ ควรให้โอกาสแล้วเชื่อใจไปก่อน เราไม่รู้จะกดดันหรือปล่อยผ่านยังไงดี จะคุยแบบไหนไม่ทำร้ายเขามากแต่ได้คำตอบชัดๆบ้าง

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ เล่าไปแล้วหัวใจโล่งขึ้นนิดนึง จิงๆ อยากร้องไห้ T_T

ป.ล. ใครมีประสบการณ์คล้ายๆ เล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ยคะ เก็บไว้คนเดียวมันเจ็บอ่ะ