งงกับที่ทำงานใหม่ที่โรงงาน ยาวมาก ขอโทษนะครับเป็นครั้งแรก

ขอโทษนะครับ พอดีเป็นกระทู้แรกของผมเลย อาจเขียนงงๆ หน่อยนะครับ เราขอโทษล่วงหน้าถ้าพิมพ์มั่วหรือเล่าไม่เรียงสักเท่าไหร่ครับ

เราอายุ 25 ทำงานเป็นคนงานโรงงานอยู่ย่านในจังหวัดระยอง มาทำงานที่นี่ได้เกือบสองปีแล้วครับ เพื่อนร่วมกะส่วนใหญ่ก็น่ารัก แต่ช่วงหลังมันมีเรื่องติดกันเป็นชุดจนกลางคืนตาฝืนไม่ไหว ตื่นมากลางดึกบ่อยด้วย ประมาณตีสามครึ่งก็คิดแล้ว อึดอัดมากกก จริงงง

เริ่มจากหัวหน้ากะคนใหม่เข้ามาได้ประมาณเดือนกว่า ดูเป็นคนชัดเจน พูดตรงๆ แต่สั่งงานแบบให้ทำแล้วไม่อธิบายว่าทำไม แล้วก็ไม่ฟังความเห็นของคนที่ลงมือจริง เช่น ให้เราปรับเครื่องแบบนี้ แล้วบอกว่าอย่าบอกผู้จัดการฝ่ายอื่น รู้สึกแปลกๆ แบบ.. ทำไมต้องลับๆ ล่อๆ อ่ะ เงียบเลยครับ

วันหนึ่งมีชิ้นงานรวมผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ แต่เป็นจุดที่เราไม่รับผิดชอบโดยตรง แต่หัวหน้ากะกลับมาโทษทีมเราอย่างเดียว ทั้งที่มีคนในแผนกอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย เราพยายามอธิบายว่าจริงๆ มันคือความคลาดเคลื่อนตอนเชื่อมต่อสายพาน ใช้เวลาแกะสังเกตรวมๆ ประมาณ 4-5 นาทีก็เห็นปัญหา แต่เขาตอบมาว่า "ปิดปากแล้วแก้" แบบนั้นเลยครับ งงมากครับ

อีกเรื่องคือเรื่องโอที โรงงานพิมพ์ตารางโอทีให้คนที่อยากได้ แต่หัวหน้ากะมักจะโยนงานกะกลางคืนให้คนที่พักผ่อนน้อยแล้ว พอมีคนบ่นว่าเหนื่อย เขาก็จะบอกว่าถ้าไม่เอาไม่ต้องมาทำงานวันรุ่งขึ้นเลย แบบเล่นแรง จะไปหาคนอื่นให้ทำแทนครับ แรงไปไหมครับ

เพื่อนคนหนึ่งที่ทำงานกับเราเกือบสองปี ย้ายไปอยู่กะเช้าแล้วงานที่เขาทำเป็นประจำถูกหัวหน้าใหม่ยกให้คนอื่นซึ่งเป็นพวกคนสนิทของหัวหน้า ทั้งที่คนนั้นไม่เคยทำมาก่อน แต่พอเสียหายขึ้นมา เขาไม่รับผิดชอบให้คนเดิมเลย เพื่อนเสียใจหนักจนแทบจะลาออกแล้ว เราก็งงและอึดอัดมาก คิดว่าตัวเองคิดมากไปหรือเปล่า

เราเคยคุยกับหัวหน้ากะแบบสุภาพแล้ว พูดเหตุผลก็แล้ว บอกว่าอันนี้มันเสี่ยงนะ แต่คำตอบที่ได้คือ "งานคือหน้าที่" หรือ "อยากให้ดีต้องอดทน" แบบเหมือนคำสอนในห้องประชุม แต่พอเกิดปัญหาจริงๆ ก็โยนความผิดให้คนที่ต่ำกว่า เหมือนถ้าคุณไม่มีอำนาจก็ต้องรับกรรม น่ารำคาญมากกก 5555

มีครั้งนึงหัวหน้าให้เราไปแก้บันทึกการผลิตแบบผิดๆ คือให้แก้จำนวนชิ้นเพราะฝ่ายตรวจสอบบอกว่าผิด แต่เราเห็นว่าตัวเลขมันไม่ตรงกับของจริง เลยถามว่าทำไมต้องแก้ เขาตอบว่า "แก้ไปเถอะ เดี๋ยวเขาก็ไม่เช็ค" เราเลยยืนงงอยู่ประมาณสองวิ แบบจะเอายังไงกับจริยธรรมงานดี แต่ก็กลัวว่าถ้าไม่ทำจะถูกมองว่าไม่ช่วยทีมแล้วโดนรังแก หรือเราคิดมากไปเองครับ

ความเหนื่อยอีกอย่างคือเวลาอยากจะโวยหรือร้องเรียน ก็รู้สึกไม่มีช่องทางปลอดภัยจริงๆ ฝ่าย HR น่าจะพอรับเรื่องได้ แต่ว่าคนที่เราพอจะคุยด้วยเคยถูกย้ายงานหลังจากเสนอความเห็น แล้วกูจะไปพึ่งใครดีวะ ครับ

และมีเรื่องเล็กๆ อีก เช่น ห้องน้ำเสียประจำ พักเบรกบางทีก็ถูกมองตลอด แล้วสต็อกอะไหล่หายบ่อย เขาบอกว่าเป็นความผิดของคนลงบันทึก ทั้งที่กล้องในโกดังก็ชัด แต่ไม่มีใครย้อนดูคลิปให้คนผิดรับผิดชอบ ค่อยๆ สะสมเป็นความไม่เอาไหนในใจเรา

เราไม่อยากเป็นคนสร้างปัญหา แต่ก็ไม่อยากทนเห็นความไม่ยุติธรรมแล้วเงียบด้วย แบบว่าอึดอัดอ่ะครับ T_T คิดจะหางานใหม่ แต่คิดเรื่องค่ารถ ค่าเดินทางจากระยองมันบาน แล้วค่าครองชีพก็เพิ่มขึ้น พูดง่ายๆ คือลำบากในการตัดสินใจ จะลาเลยไหม จะทนต่อไปไหม

อยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆ ว่าถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้ ควรทำยังไงดีครับ ควรเก็บแรงแล้วหางานใหม่เลยไหม หรือมีวิธีคุยกับหัวหน้าที่น่าจะได้ผลบ้าง เราควรตั้งหลักยังไงดีครับเพื่อนๆ ว่าไงคับ (พิมพ์ติดกันหน่อยเพราะตกใจ) 5555

ขอบคุณที่อ่านยาวนะครับ ผม/เราอาจจะพูดวกไปวกมา ถ้าผิดพลาดตรงไหนขอโทษด้วยครับ

ป.ล. ถ้ามีใครเคยเจอหัวหน้ากะแบบนี้แล้วเปลี่ยนงานสำเร็จ รบกวนแชร์ประสบการณ์หน่อยครับ จะขอบคุณมากครับ