คือมันเกิดขึ้นแบบ... งงมากครับ เราไม่รู้จะเริ่มยังไง ดีๆ อยู่ดีๆ ก็เจอเข้าให้แบบหน้ามืดเลย ตอนนั้นตีสี่กว่าๆ มือยังถือแก้วกาแฟกระดาษใบเล็กอยู่เพราะตื่นมาเข้าห้องน้ำ เห็นแสงหน้าจอวาบๆ เลยเผลอหยิบดู แล้วก็เจอรายการถอนที่ไม่ได้อยู่ในบัญชีหลักของเขา มีบัญชีสำรองอีกบัญชีนึงที่เขาเติมตลอด ไม่บอกเราเลย
เราหยุดหายใจประมาณ 10 วินาทีจริงๆ คือรู้สึกแบบหัวมันว่างเปล่า เหมือนหนังช็อตหนึ่งตัดไปเรื่อยๆ
เราอายุ 38 ทำงานโรงงานที่ภูเก็ต สกปรก เหนื่อยทุกวัน กลับบ้านก็หิว นอน อยากใช้ชีวิตธรรมดา แต่เมื่อวานมันทำให้โลกส่วนตัวเราถล่มไปหมดครับ
ภรรยาเรา (แต่งงานมาได้ 3 ปี) เป็นคนขยัน เขาช่วยจ่ายค่าน้ำค่าไฟบางครั้ง ชอบทำกับข้าว แต่เรื่องใช้เงินคือ... ไม่จัดระเบียบเลย งงมากกก จริงงง
ตอนแต่งงานเราเก็บหอมรอมริบมาได้บ้าง ก็คิดว่าดีแล้วที่ร่วมกันทำ แต่พอผ่านมาเกือบสามปี เริ่มเห็นร่องรอยแปลกๆ แล้วก็มีใบเสร็จส่งพัสดุ เสื้อผ้า เครื่องสำอาง เป็นชื่อเขา ซื้อบ่อยมาก แบบเดือนละครั้ง บางเดือนโอนให้เพื่อน 2-3 พัน ทั้งๆ ที่เดือนนั้นเราแทบเอาตัวไม่รอดกับค่าน้ำค่าไฟ เราแทบลมจับครับ คิดไม่ออกเลยว่าจะรู้สึกยังไง
เราไม่ควรไปแอบดูหรอกนะ แต่เผลอเข้าไปแล้วก็เจอแบบชัดเจนเลย
เราพยายามให้อภัยในใจบอกตัวเองว่าอาจเป็นเงินของเขาเองก็ได้ แต่ปริมาณกับการเก็บเป็นความลับมันทำให้รู้สึกเหมือนถูกหักหลัง เขาไม่เคยพูดถึงบัญชีนี้ ไม่เคยบอกว่ามีเป้าหมายพิเศษ หรือเก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน เขาแค่เติมแล้วก็จ่าย แล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คืนแรกหลังรู้ เรานอนไม่หลับ โคตรคิดวน คิดถึงคำพูดเดิมๆ ว่าถ้าเขาพูดตอนนั้นเราคงโกรธ เราอยากขับรถหนีไปไกลๆ แต่ก็รู้ว่ามันแก้ปัญหาไม่ได้ คิดไปคิดมาแล้วก็ร้องไห้แบบผู้ใหญ่เบาๆ 5555 T_T
เช้าวันต่อมาไปทำงาน ใส่หน้ากากเหมือนทุกวัน แต่ตลอดทั้งวันคิดถึงบัญชีนั่นอยู่เรื่อยๆ แล้วก็ไปคุยกับเพื่อนคนงานที่ไว้ใจ คนนี้เขาบอกว่าให้คุยกันตรงๆ ไม่ต้องบุกบ้านหรือแอบตรวจโทรศัพท์อีก เพราะเราไม่อยากเป็นคนควบคุมชีวิตคู่ด้วย
กลับบ้านเย็นๆ บ้านเงียบมาก เขาดูงงที่เราเปลี่ยนอารมณ์ทันที เขาถามว่าเป็นอะไร เราพูดสั้นๆ แล้วก็หงุดหงิด จะเล่ายาวๆ คือจะระเบิด ตอนนั้นเขาทำหน้างงแล้วก็เถียงว่าเป็นเงินของเขาเอง ใช้จ่ายส่วนตัว อยากมีอะไรเป็นของตัวเองบ้าง
ฟังแล้วก็เข้าใจแหละ แต่คำว่า "ของตัวเอง" แบบนี้มันควรบอกกันมั้ย ป่ะ? มันแค่นิสัยหรือมันคือการไม่ไว้ใจเรา?
เขาบอกว่าไม่ได้โกหก แต่ไม่อยากให้เรากังวลเรื่องเล็กๆ แล้วก็พูดถึงตอนแต่งงานที่เราจ่ายส่วนใหญ่ เขารู้สึกผิด บอกถ้าพูดตอนนั้นเราจะโกรธเลยเลือกเก็บไว้เอง บางทีโอนไปให้แม่โดยไม่บอกอีก เพราะกลัวเราเป็นห่วงเรื่องอนาคต ฟังแล้วมันย้อนแย้งอ่ะ
เราเลยนั่งคุยกันยาวจนตีหนึ่ง ทั้งสองคนเหนื่อย พูดสับสน มีการขอโทษ มีการปกป้องตัวเอง เราถามตัวเองว่าควรรับไหวไหม การที่เขามีความลับทางการเงินมันเกี่ยวกับความซื่อสัตย์หรือเปล่า หรือเราแค่ตกใจเพราะไม่ค่อยรู้จักเขาดีพอ หรือเราเป็นคนขี้ระแวงมากเกินไป
เรากำลังคิดว่าจะตั้งกฎเรื่องการเงินใหม่ไหม ต้องแบ่งบัญชีอย่างชัดเจนหรือคุยกันทุกครั้งที่มีรายการใหญ่ๆ หรือจะให้เป็นพื้นที่ส่วนตัวจริงๆ แล้วต้องบอกกันเมื่อถึงระดับหนึ่ง หรือควรให้ที่ปรึกษาช่วยไหม เราไม่มีความรู้เรื่องกฎหมายหรือการเงินพอเลย
ขอโทษถ้าเรียบเรียงงง แต่เพื่อนๆ ที่เคยเจอแบบนี้ช่วยแชร์หน่อยครับ ว่าควรทำยังไงต่อดี เราควรให้อภัยแล้วเริ่มใหม่ไหม หรือควรตั้งข้อตกลงใหม่แบบชัดเจนว่าต้องเปิดบัญชีรวม/บัญชีส่วนตัวยังไง หรือให้เวลาแล้วค่อยๆ ปรับกัน เรารู้สึกเหมือนถูกซ่อนเรื่องสำคัญ แต่ก็ไม่อยากทำลายครอบครัวเพราะเรื่องนี้เพียงอย่างเดียว
ปล. ใครมีประสบการณ์จริงๆ แบบนี้ แชร์ได้เลยครับ จะขอบคุณมากกก