ทำงานมา 12 ปีแล้วครับ แต่ยังมีเรื่องที่ทำให้ท้อใจได้เรื่อยๆ

ผมเป็นนักบัญชี วัย 35 อยู่บ้านเช่าแถวบางบัวทอง นนทบุรี ทำงานสตาร์ทอัพเล็กๆ ย่านพระรามสอง เข้าออฟฟิศแค่ 2 วันติดกันพอ เพราะยัง hybrid ได้ แต่ปัญหาจริงๆ มันอยู่ที่หัวหน้าและบรรยากาศทีม มากกว่าระบบงานครับ

สั้นๆ ก่อนนะ. หัวหน้าของเราพูดเก่งมากกก จับไมค์ได้ แต่เรื่องรายละเอียดบัญชีจริงจัง... อืม ไม่ค่อยอยากเรียกว่าเก่งเท่าไหร่ เขาชอบสั่งงานตอนสายๆ แล้วหายไปพบลูกค้าหรือเข้าห้องประชุมยาวๆ บ่อยมาก แบบหายทั้งวันเลยก็มี แล้วพอเราส่งไฟล์หรือถามรายละเอียดปลีกย่อย เขาตอบกลับแบบสั้นๆ แล้วไม่ชี้ชัดว่าจะให้ปรับยังไง เช่น "แกจัดการให้เรียบร้อยนะ" จบ. ถามก็เบลอ ตอบก็คลุมเครือ

งานบัญชีมันละเอียดนะครับ ถ้าตกหล่นเรื่องภาษีเล็กๆ น้อยๆนี่มีผลเลย แต่ผมต้องเป็นคนคอยแก้ สรุปรายงานกระชับๆ ให้ผู้บริหาร เอาตัวเลขไปพรีเซนต์ แล้วถ้ามีคำถามหนักๆ มักโดนโยนกลับมาว่า "ไปคุยกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเอง" แบบไม่มีเอกสารอ้างอิง ไม่ส่งเมลอธิบายให้เลย สรุปผมต้องวิ่งขอข้อมูลจากฝ่ายจัดซื้อ ลูกค้าบางเจ้าเกือบลืมส่งใบกำกับ เราวิ่งตามเองจนหิ้วแก้วกาแฟลายจุดจากตู้กินตอนตีห้าครึ่งเพื่อเคลียร์ให้ทันผู้บริหารก่อนประชุม

บางครั้งหัวหน้าก็ชอบโยนภาระใหม่ๆ ที่ไม่เกี่ยวกับบัญชีมาทิ้งให้ เช่นให้จัดการเรื่องสวัสดิการพนักงาน ทั้งๆ ที่งานบัญชีเดิมล้นตู้ พอผมขอช่วยเวลาเข้างานมากขึ้นช่วงปิดงบ เขาพูดโอเค แต่พอถึงเวลาจริงก็ยังใส่งานเพิ่มเรื่อยๆ แบบนี้ก็ไม่ไหวครับ ไม่ไหวอ่ะ

เพื่อนร่วมทีมก็มีหลายแบบ มีคนทำงานเงียบๆ ดี แต่ก็มีคนที่ selective ช่วยเฉพาะงานที่ตัวเองชอบ แล้วเวลามีผิดพลาดก็ส่งเมลสั้นๆ โยนความผิดว่าอีกทีมทำให้เขาต้องแก้ ไม่เคยรับผิดร่วมกัน อีกคนชอบเล่น Facebook ตอนงาน แต่บอกว่า "รอข้อมูลจากเมล" ทั้งๆ ที่ข้อมูลอยู่ในโฟลเดอร์ที่เขาเข้าถึงได้ ไม่ไปดู ความรับผิดชอบมันหายากในที่ทำงานแบบเรา

ถามว่าทำไมไม่ย้ายงานล่ะ. กำลังมองอยู่ครับ แต่ยังทนเพราะสวัสดิการพื้นฐานโอเค ประกันกลุ่มดี แล้วออฟฟิศไม่ไกลบ้าน วันไหนมีเรื่องด่วนกลับบ้านได้สะดวก ระบบ ERP ที่ใช้เข้ากับสกิลผม เราชอบทำ reconciliation ให้เป๊ะ แต่การบริหารแบบนี้มันเหนื่อยใจจริงๆ หรือเราเป็นคนจุกจิกไปเอง ป่ะ

เมื่อวานคืนนอนคิดแทบไม่ได้ ตัดสินใจว่าจะคุยกับหัวหน้าจริงจังสักครั้ง เพราะทนเห็นพฤติกรรม "สั่งแล้วหาย" มานาน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของทีมกับผู้บริหาร แต่พอจะคุยก็กลัวว่าเสียงจะไปไม่ถึง หรือเขาจะมองว่าเราเรื่องมาก อีกอย่างหัวหน้าชอบใช้คำทำให้รู้สึกผิดเวลาเราทัก เช่น "งานต้องเร็วสิ อย่าให้ทีมอื่นรอ" แต่ไม่เคยบอกวิธีหรือให้เครื่องมือเพิ่ม มันอึดอัดมากกก จริงงง

ยังมีเรื่องเล็กๆ สะสม เช่นหัวหน้าส่งไลน์ตอนสามทุ่มครึ่ง บอกให้เคลียร์รายงานสำหรับเช้าวันถัดไป ผมตอบขอดูเช้าตรู่เพราะปิดงบอยู่ เขาตอบกลับว่า "ถ้าไม่ทำ เดี๋ยวเราจัดการเอง" โทนแบบนั้นทำให้รู้สึกถูกกดดัน ทั้งๆ ที่เรามีขีดจำกัดจริงๆ ไม่ใช่ไม่อยากทำ เวลาเป็นทรัพยากร เราเหนื่อยจริงๆ 5555

บางทีก็สงสัยว่าถ้าคุยตรงๆแล้วจะเกิดอะไรขึ้น จะโดนมองเป็นคนยุ่งไหม จะโดนโยกงานไปให้คนอื่นหรือเปล่า หรือสุดท้ายก็ไม่เปลี่ยนอะไรแล้วความสัมพันธ์การทำงานก็พัง เราไม่อยากเป็นคนสร้างปัญหา แต่ถ้าปล่อยไว้ก็เหมือนถูกใช้ไม่เป็นธรรม

เพื่อนๆ นักบัญชีหรือคนเคยเจอหัวหน้าแบบนี้ เคยทำยังไงกันบ้างครับ ควรคุยตรงๆแบบมีบรีฟเป็นลายลักษณ์อักษรไหม หรือมีเทคนิคค่อยๆ เปลี่ยนวิธีสื่อสารในทีมโดยไม่กระชากความสัมพันธ์ไว้บ้าง เราคิดมากไปหรือใจแคบเอง

จขกท อยากขอคำแนะนำจริงๆ ครับ จะอยู่พยายามปรับต่อ หรือถึงเวลาเปลี่ยนงานดี งงมากกก T_T

ป.ล. ถ้าจะเขียนอีเมลสั้นๆ ขอเวลาคุยอย่างเป็นทางการ ควรพิมพ์ยังไงให้ไม่เหมือนสั่งงานกลับครับ มาช่วยชี้แนะแบบกระชับที มั้ย?