ພະຍາດທ້ອຍທະເລຕິດເສັ້ນອ່ວນເກົ່າພົບນອນທຣົມທຳຊາດຊາຍຫາດກະຣອນ ພະນັກງານກຸ່ງຢືບຊ່ວຍສຳເລັດ

ໃນວັນຈັນທີ່ຜ່ານມາ ພໍ່ລູກເຮືອນແລະນັກທ່ອງທ່ຽວໄດ້ລາຍງານພົບພະຍາດທ້ອຍທະເລພວມຊີ້ພັນອໍລິຟ ຣິດລີ່ (olive ridley) ຕິດເສັ້ນອ່ວນທີ່ຖືກທ້ອງທິງຢູ່ຊາຍຫາດກະຣອນ ແຂວງພູເກັດ. ພະຍາດຕົວນີ້ຖືກຄວາມຄົມນ້ຳພັນເຂົ້າມາພົບໃນສະພາບເໜັ້ງແລະອ່ອນເພີຍ ມີເສັ້ນຜ້າຖືກລອບລັບຮອບຄຣີບແລະລ່ຳຕົວ ທ່ານຊາຍຫາດແລະຜູ້ດຳເນີນທາງເດີ່ນໄດ້ແຈ້ງພະນັກງານຊ່ວຍເຫລືອທາງທະເລໃຫ້ເຂົ້າຊ່ວຍທັນທີ.

ພະນັກງານຈາກຫົວໜ່ວຍສັດລັດທາງທະເລຂອງແຂວງພູເກັດ ແລະມູນນິທິທີ່ເກືອກຂ້ອງໄດ້ມາຮອດຈຸດເກີດເຫດ ພ້ອມອຸປະກອນຕັດອ່ວນແລະເຄື່ອງມືການແພດນັດພາບເຂດ. ທີມກຸ່ງຍົກເວລາຫຼາຍນາທີໃນການປົດອ່ວນເກົ່າແລະເສັ້ນຜ້າທີ່ລອບພັນຄຣີບ. ພະຍາດຖືກເຄື່ອນຍ້າຍໄປຢູ່ພື້ນທີ່ປອດໄພຢ່າງຮັກສາເພື່ອກວດເຊັກຮ່າງກາຍ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນພົບແຜ່ນຜັດທີ່ຜິວຈາກການສະຫວັດແລະອາການຊະນິຍາດຈາກຄວາມເອັ່ນເພີຍ. ພະນັກງານໄດ້ຈັດສີນຢາດ້ວຍນ້ຳແລະຢາຕ້ານຊື່ແລະນຳໄປສູ່ສູນອະນຸກັມເພື່ອຟື້ນຟູຕໍ່ໄປ.

ເຫດການນີ້ສະທ້ອນບັນຫາຂອງເຫຍື່ອຂອງທະເລແລະອຸປະກອນການປະມົງທີ່ຖືກທິງຢູ່ຍັງຄົນເປັນພັນທຸກຕໍ່ສັດທາງທະເລໃນແຂວງພູເກັດ. ຂີ້ເຫຍື່ອທາງສຸດທ້າຍແລະອ່ວນເກົ່າທີ່ໄດ້ລ່ອຍຕາມກຣະແສນ້ຳອາດເຮັດໃຫ້ສັດທາງໄທຕິດຫຼືກິນສ່ຽງກັບສຸຂະພາບ. ພະນັກງານອະນຸກັມໄດ້ເອີ້ນເຕືອນວ່າເຫດການເຊັ່ນນີ້ເກີດຂຶ້ນບ່ອຍໃນລະດູທີ່ກຣະແສນ້ຳນຳເຫຍື່ອຂອງຂີ້ເຂົ້າມາລວມກັນຕາມຊາຍຝັ່ງ ແລະຮ້ອງຂໍໃຫ້ຊຸມຊົນປະມົງ, ນັກທ່ອງທ່ຽວແລະຜູ້ດຳເນີນທາງຮ່ວມມືກັນໃນການຈັດການຂີ້ເຫຍື່ອແລະອຸປະກອນການປະມົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ສໍາລັບຄົນເຮືອນແລະຜູ້ດຳເນີນທາງຊາຍຫາດ ເຫດການນີ້ເປັນການເຕືອນໃຈໃຫ້ເຫັນການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງການທ່ອງທ່ຽວ, ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະຄວາມຍືງຍືນ. ຜູ້ດຳເນີນທາງຈຳນວນຫຼາຍລາຍກ່າວວ່າພວກເຂົາພ້ອມສະໜັບສະໜຸນໂຄງການເກັບຂີ້ຊາຍຫາດແລະຮ່ວມມືກັບພາກຮັບຜິດຊອບໃນການເຝົ້າລະວັງ. ຜົນວິເຄາະວ່າການຈັດເອົາເປົ້າສົນທີ່ໃຫ້ຄວາມຮູ້ເກັບອຸປະກອນປະມົງແລະການຫຼຸດການໃຊ້ເພລາດິກເປັນແນວທາງໜຶ່ງທີ່ຖືກໂພດຫຼາຍຂຶ້ນໃນຊຸມຊົນຊາຍຝັ່ງ.

ພາກລັດທ້ອງຖິ່ນກ່າວວ່າຈະເຮັດການຮ່ວມມືຢ່າງໄວກັບສູນອະນຸກັມແລະພາກວຽກວຽກສິ່ງແວດລ້ອມເພື່ອເພີ່ມການລາດຕະວັນຊາຍຝັ່ງ ແລະຈັດຈຸດຮັບຄືນອຸປະກອນປະມົງເກົ່າ ພ້ອມຈັດກິດຈະກຳຮອບຮວມເພື່ອໃຫ້ຄຳແນະນໍາແກ່ຊາວປະມົງກ່ຽວກັບການທິງອ່ວນແລະວິທີການຈັດການທີ່ປອດໄພ. ນອກຈາກນັ້ນຍັງແຜນແຮງສະໜັບສະໜຸນການທ່ອງທ່ຽວແບບອະນຸລັກເພື່ອໃຫ້ນັກທ່ອງມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຮັນປະກັນສິ່ງແວດລ້ອມທາງທະເລ ເພື່ອຫວັງວ່າຈະລົດຈຳນວນສັດທາງທະເລທີ່ໄດ້ຮັບອັນຕະຫາຍຈາກຂີ້ເຫຍື່ອ.

ພະຍາດທ້ອຍຕົວນີ້ຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ສູນອະນຸກັມເພື່ອຟື້ນຟູ ທີມແພດສັດຈະຕາມອາການໄປຢ່າງໃກ້ຊິດກ່ອນຈະຕັດສິນໃຈການປ່ອຍຄືນສູ່ທະເລເມື່ອເວລາເໝາະສົມ. ພະນັກງານຄາດຫວັງວ່າດ້ວຍການດູແລທີ່ເໝາະສົມ ແລະການຮ່ວມມືຈາກຊຸມຊົນ ພະຍາດຕົວນີ້ຈະກັບຄືນມີຊີວິດທີ່ສົມບູນແລະສາມາດກັບໄປສູ່ທຳມະຊາດໄດ້. ເຫດການເຊັ່ນນີ້ຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຈໍາເປັນເລັ່ງໃນການຈັດການຂອບເຫຍື່ອທາງທະເລເພື່ອປົກປ້ອຍຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງຊີວິດ ແລະຮັກສາຊັບພະລັງທາງທະເລທີ່ເປັນພື້ນຖານສຳຄັນຂອງເສດຖະກິດການທ່ອງທ່ຽວຂອງພູເກັດ.