ခင်ဗျားတို့၊ ဗဟုသုတမင်းမကြောင်းလေးနဲ့ တိုတိုထုတ်ပြောချင်တယ် 5555
အဖြေက ရိုးရှင်းမယ် — အလုပ်ခွဲတာကို မိမိဦးဆောင်နဲ့ တိုက်ရိုက်ပြောသင့်မလား? မနက်ရောက ဖြစ်ရပ်ကနေ အရမ်းပူလောင်နေသေးတယ်

ငါ အသက် ၃၅ နဲ့ ကိုင်းခန့်ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီမှာ office staff နဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ coordinator အနေဖြင့် ခန့်အလုပ် ၆ နှစ်ကျော်ပါ။ အဖွဲ့လေးက လူ ၁၀ နာရီလောက်ပါ၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ဌာနခေါင်းဆောင်ရှိတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတော့ ကြိုက်တယ်၊ အသင်းသားတွေက မျိုးမျိုးတယ်— တချို့ရင်းနှီးချစ်ခင်တယ်၊ တချို့တော့ စိတ်လျော့နေကြပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်မယ်လို့ မထင်ဘူး

တိုတိုပြောရမယ် 5555
အသင်းထဲမှာ တစ်ယောက်ရှိတယ် (နာမည်ကို ပုမွ် ဆိုပါမယ်)၊ တာဝန်ကတော့ အခြားနေရာ နဲ့ ဆက်သွယ်ပေးတာ။ ဒါပေမယ့် သူက အလုပ်เล็กငယ်တွေကို အမြဲကျန်တာမျိုးနဲ့ ငါ့ကိုပို့မယ်၊ သူ့တာဝန်ဖြစ်ရမယ့် အလုပ်ကိုမျိုး မစေချင်ပေမယ့် အမြဲလှမ်းပေးတယ်။ ငါနဲ့ပတ်သက်ပြီး အာရုံမစိုက်တော့ ငါကို မျက်နှာသာမပြောဘဲ ခေါင်းဆောင်ကိုသွားပြောတတ်တယ်— အလုပ်ထပ်ကျိုးတယ်လို့ ပြော။ ရလဒ်ကတော့ ခေါင်းဆောင်က အဖွဲ့အစည်းရှေ့မှာ ငါ့ကို မေတ္တာမဲ့ပဲ တိုက်ရိုက်တုံ့ပြန်တယ်။ ငါ လက်ထပေးပြီး ပြောချင်လည်း အခွင့်မရဘူး။ ဒီလောက်ပဲ မတရားဘူး အရမ်းစိတ်ပျက်တာ

ရှင်းပြမယ်နော် — ငါ့အလုပ်က အဖွဲ့တွေ အများကြီးနဲ့ ကိုညှိနိူင်အရာ တွေ၊ စာရွက်စာတမ်းထုတ်၊ ညီလာခံချိန်း၊ ပြည်တွင်းက အဖွဲ့နဲ့ သတင်းအချက်အလက်ညှိနှိုင်း၊ database လည်း အလွန်မှန်ကန်စေဖို့ ကြည့်ရတဲ့ အလုပ်ပဲ။ တစ်နေ့မှာ ပုမွ် က မဟုတ်တဲ့ client နဲ့ ဆက်သွယ်တဲ့ အလုပ်ကို လက်ခံထားတယ်၊ ငါ ကတော့ internal နဲ့ system တွေကိုစောင့်ကြည့်တယ်။ ဒါပေမယ့် လာလေ့ရှိတာက ပုမွ်က ဖိုင်ပို့ပြီး 'ကြည့်ပေးပါ'၊ 'စနစ်ဖန်ဆင်းပေးပါ' တို့လို့ ပေးတယ်။ သူ့တစ်ဆင့်တာဝန်ကို သူတင်သွင်းမိပြီး 'မိန့်တောင့်'၊ 'client အရေးပေါ်' ဆိုပြီး အတင်းပေးတတ်တယ်။ ငါက ကောင်းတဲ့ အသင်းသားတစ်ယောက်လို ထောက်ခံတာမို့ကူပေးတတ်ပြီး အရင်က အမြင့်မြင့်ကူနိုင်တယ်

တစ်ချိန်ပြီး နှစ်လဝန်းကျော်အတွင်းမှာမှ အလုပ်မိနစ်တွေအများကြီးကျလာတယ်၊ အရက်ဆုံးမှာ လစဉ်နောက်ပိုင်းတွေမှာ ငါ့တာဝန်တွေချိန်းထားလိုက်ရချိန်နောက်ကျတော့တာ စတင်ခံစားရတယ်။ ငါက ပုမွ် ကို private chat ချတော့မယ်— “ဒီအလုပ် ပုမွ်ကိုပဲလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကိုလား? ကူပေးမည့်အခါ ကြိုတင်ပြောပေးမယ်နော်” ပုမွ် က ရိုးရိုးပြန်တယ် — “ကိုဆော့လို့တယ်၊ client ကအရေးပေါ်တယ်” ဆိုပြီး ထပ်ပျောက်သွားတယ်

တော့ တစ်နေ့မှာ ညနေ ၂ နာရီကျော် လျင်မြန်တဲ့ meeting တက်လိုက်ရတယ်။ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အသံက အရမ်းစိတ်မချမ်းသာဘူး၊ အချက်အလက်တစ်ခုမပို့နိုင်ခဲ့တာကြောင့် ပီပီလိုက်တယ်။ နောက်ဆုံး ခေါင်းဆောင်က “ဒီအလုပ်က မကြာခဏ ၊ သေချာမှုမရှိဘူး ၊ တာဝန်မရှင်း” ပြီး မျက်နှာမူပြီး ငါ့ကိုအလေးထားပြောလာတယ်။ ငါ မထင်မှတ်ပဲ တိတ်သိမ်သွားတယ်

ငါ အလုယက်လက်ထက်လက်လှမ်းပြီး ရှင်းပြချင်ရင်း လက်မပေးနိုင်ဘူး၊ အသင်းပိုင်းက သူငယ်ချင်းနေ သေးတစ်ချို့လည်း တိတ်တောက်နေကြ တကယ်မဘယ်ခဲ့ဘူး။ ငါက စိတ်မကောင်းသေးပေမယ့် အသံမြှောက် didn't get to talk. Meetingပြီးတာနဲ့ ငါ ကိုယ်တိုင် သာ ကိုက်ကာ ခေါင်းဆောင်ဆီ သွားပြောတယ်— “အလုပ်မှာ ပုမွ် နဲ့ မကြာခဏ ဆက်သွယ်တာရှိတယ်၊ ငါက queue စီမံပေမယ့် အကြောင်းပြောပြထားတယ်” ဆိုတော့ ခေါင်းဆောင်က “အလုပ်လုံးလုံးကို သင့်ရဲ့ အာရုံနဲ့ အလုပ်ပြီးစီးဖို့ ရှိတယ်” လို့ ပြန်မိတယ်။ အသံက လိုမျိုး ထိုးဖြတ်လိုက်တော့ ငါ့ကို အမှားတံဆူထားလိုထင်ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ process တစ်ခုလုံးကတော့ ရှင်းရှင်းမထင်ကျောက်ပေါက်တယ်

နောက်တစ်နေ့မှာပုမွ်က အတိုချုပ်ချက် နဲ့အပြော “sorry” လေးပို့ပြီး ပြီးတော့ “client ကိုပို စိတ်ရှုပ်စေပါ” လို့ ပြန်ပြီးရယ်နဲ။ ငါ့အတွင်းက အငိုက်တွေ ပိုလှုပ်တယ်— meeting မှာ ဒဏ်ရာရပြီး သူငယ်ချင်းကနောက်ဖွဲ့က သပ်ရပ်လျှင် တော်တော်နာကျင်တယ် T_T ငါ ကျတော့ တစ်ဦးချင်း office friend ကို ပြောတယ်၊ သူတောင့်တပြန်ပြောချိန်မှာ ကျွန်တော်အကြောင်းကို မဟုတ်ဘူး၊ သင် queue မသိ ရစေဘူးလို့ ပြောတယ်။ ငါက ကိုယ်တိုင်ကိုမေးနေတယ် — ငါ ငါ့စိတ်ပိုများလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရိုးရှင်းစွာ ကိုယ့်အမှားကို ချက်ချင်းလက်ခံသင့်သလား။ အမှန်တော့ ငါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပုမွ် ကို ကိုယ့်တာကိုလုပ်ပေးပါလို့ တောင်းထားဖူး၊ ဒါပေမယ့် သူ မတုံ့ပြန်ဘူး၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်ပေးတဲ့အခါ တစ်ချိန်ချိန်တည်းပဲ

အခုတော့ စိတ်ဖိစီးမှု မထိန်းလိုက်နိုင်၊ ညမကောင်းတက်တယ် ၂-၃ ညဆက်ပြီး မအိပ်ရ။ တစ်ညက တစ်ယောက်တည်း နာရီ ၁ နာရီထိထိုင်လျှင် အာရုံလွတ်မိုး၊ လက်က ဖန်လုံးသေးတစ်လုံးကို လက်ထဲကနေထားပြီး၊ screen ပေါ်က တစ်ရှူး yellow post-it တစ်ချပ် ‘check before send’ လို့ရေးထားတာ အမြင်တွေ့ပြီးတော့ စိတ်ထဲက ဟိုဟိုစေဖြစ်တယ်။ ငါ လိုချင်တာက အလုပ်ခွဲတာ ရှင်းချင်ပြီး တရားမျှတပါစေ၊ ဒါပေမယ့် ပူလန့်ဘို့ မှာတစ်ခုရှိတယ်— ခေါင်းဆောင်နဲ့ ထပ်မဆွေးနွေးရင် ရန်စတင်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းဆောင်က ငါ့ကိုနူးညံ့လို့ ငါ့ကို ချုပ်ချုပ်ခံရမလား။ ပုမွ် နဲ့ ရှင်းပြရင် အသင်းပတ်ဝန်းကျင် တင်းမာလိမ့်မလား၊ သူငယ်ချင်းတွေကို ထိခိုက်မလားဆိုတာကို သတိထားတယ်

မေးချင်တာက — ဘာလုပ်သင့်လဲ? ဒီကိုင်တွယ်မှုကို စောင့်ခိုင်းထားလား? အချိန်ပေး လျှော့လား? ဒါမှမဟုတ် သက်သေ အသင့်ဖြစ်အောင် အလုပ်ခွဲတာကို ရေးသားပေးစေမလား၊ ထူးခြားပြီး တစ်ယောက်တည်းကို တစ်ခါကြိမ် တိုးတက်စေမလား? ဒါမှမဟုတ် ငါ ပိုတာမစိုးလျှင်လား? တောင်းပန်ပါတယ် ရေးရခက်သလို ငါ မရပ်နေတာ

ကျေးဇူးပြု၍ မကျက်မကွာနဲ့၊ ဒါပေမယ့် အပ်နှံခံရတာ မဖြစ်အောင် မိမိကို မခံလိုက်ရဘူးဆိုတာ သိပေးမယ့် နည်းလမ်းတွေ မျှဝေပေးပါ။

P.S. ဤသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် post လုပ်တာပါ၊ တစ်စုံတစ်ရာ မှားရင် တောင်းပန်ပါတယ်နော်