မိတ္တူဖုန်းနဲ့ login ယူပြီး ပို့တာပါနော်

ကိစ္စက တစ်ပါတ်က စနေနေ့ကစလို့ပါ။ ပထမဆုံးတွင်တော့ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပြီးဖြစ်နေလို့ ထင်ပေမယ့် တစ်ဆက်တည်း တစုံတခု ကျန်ရစ်လာတုန်းက ကျွန်တော်ကိုယ်က ပိုမို မယုံကြည်ရတော့ဘူး။ ကျွန်တော် အသက် 26 နှစ်၊ နံနက်ခင်းကသင်ကြားတဲ့ကျောင်းကလေးဖော်နယ်၊ နန္တော်ဘုရားရပ်ကွက်ကနေ အလုပ်လုပ်တယ်။ ချစ်သူနဲ့ တွဲပြီး အိမ်မှာနေရတာ အကြာ ၂ နှစ်နီးပါး။ အချင်းချင်းအများအားဖြင့် ကောင်းတယ်၊ တခါတလေ ရင်ဆိုင်ပြင်းပြင်းပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီလို အခြေအနေကို ရောက်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။

တိုတောင်းရင် — မင်းချင်း စိတ်မရှင်းဘူး။

ဖြစ်ရပ်ကတော့ စနေနေ့တုန်းက ချစ်သူက ညနေမှာ မင်းသားဘဝကို မိသားစုကကူပေးဖို့ သွားမယ်လို့ ပြောတယ်။ ညနေပိုင်းနဲ့ ညမှာ ပြန်မလာဘူးလို့ ပြောထားပေမယ့် အချိန်မတိမ်းမယိမ်းဘူးလို့ ထင်ချင်နေပြန်တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ညဘက် private tuition သင်ကြားရတာ ဖြစ်လို့ 18:30-20:00 ထိ အလုပ်ရှိတာကြောင့် မစိုးရိမ်ဘဲ စာတိုက်စောင့်နေခဲ့တယ်။ ရေပန်းချိန်က ဘာမှမဟုတ်ပဲ မနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း နာရီအနိမ့်မှာ သံအလှည့် ငါးမျိုးထောက်ထားတဲ့ နာရီကိုကြည့်တော့ ညမနက် 21:40 နီးပါး ရှိနေပြီ။ ကျွန်တော် မျက်နှာထဲက အလိုမှာ သူမပြန်တော့တောင် ငါ့ဆီထိ မပေးမယ့်အခါ တစ်ဖန်-တစ်ခါ သူမပြန်လာတယ်ထင်ပြီး လက်မလွဲလိုက်ဘူး။ ပေမယ့် အချိန်ကျလာတုန်းက ဖုန်းမတိုင်၊ လိုင်းတွေ စာဖတ်ထားပေမယ့် မဖြေချင်၊ ကျွန်တော် စိုးရိမ်လို့ ကြိုးစားတော်တော်ဖုန်းများပို့ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာဆို 22:15 မနက်ခေါင်မှာ သူမကဖုန်းပြန်ခေါ်တယ်။ အသံထင်ရတာ ပင်ပန်းမှုရှိနေသလိုနေပေမယ့် ယခင်ထက် မတူဘူး။ တစ်ခုခု မူရင်းမဖြစ်စေဘူးလို့ ကိုယ့်ထင်ချင်မှု တက်လာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဖြစ်ဖြစ် လက်ထဲတင်ပြီး ခံစားရတာမမှန်လား စိတ်မပျက်ဘူး။

နောက်တစ်ရက် ကျွန်တော် အင်စတာဂရမ် စတိုးရီတစ်ခု မြင်လိုက်ရတယ်။ ညကို ပြန်လက်ရိပ်ထိုး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ၊ လူနှစ်ယောက်ရပ်နေရတာကို silhouette အနေနဲ့သာ မြင်တယ်။ မဟုတ်ဘဲ tag မယူ၊ caption မရှိ၊ ဒါပေမယ့် သူမနီးမှ လူရဲ့ အရိပ်က ကျွန်တော်ကို မရိုးရှင်းစေဘူး။ အဟောင်းဂိုဏ်းပုံတွေထဲက သူငယ်ချင်းတွေမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခံစားရတယ်။ ဆုံးဖြတ်မရဘဲ ကိုယ်စိတ်က ပူလာတယ်။ ပြီးတော့ မက်ဆေ့ခ််လေးတွေ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖုန်းထဲက လူတစ်ယောက်ကနေ လာနေခဲ့တယ်ဆိုတာ တွေ့ရတယ်၊ နာမည်ကို ဘယ်ဘက်မှ မသိဘူး။ တခါတလေ ဟာသလားပုံစံစကားလေးတွေ၊ 'တွေ့မလား' ဆိုတဲ့ အတုတွေ။ တိုက်ရိုက် မေးမချင်ဖို့ ကြောက်လို့ မေးမထားဘူး၊ အချိန်မီ မယုံကြည်မှုကို ပြန်လိုက်ဖို့ မချင်လို့ပဲ၊ ဒါပေမယ့် စိတ်မချစရာက စတင်လာ ပြေတာပဲ။

မင်းကို ကျွန်တော် ပိုအချက်ရှင်းယုံကြည်တဲ့သူပဲ၊ ဒါပေမယ့် ယခုအခြေအနေ ကွဲပြားသွားပြီ။ တခါတရံ ကျွန်တော် သူမ့ဖုန်း ဖွင့်ကြည့်ချင်မိတယ်၊ အဲ့လူက ဘယ်လိုစကားပြောလဲ ကြည့်ချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ပြီး မလုပ္ဘူးဆိုပြီး ရပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် စွဲစေမှုက ချဉ်းကပ်နေဆဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆာလောင်နေရတဲ့ ခံစားချက်နဲ့ အိမ်ရှင်တစ်ယောက်လို သဘောထင်ရတာ အရှုပ်တစ်ခုပါပဲ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ်ပဲ လက်လွှတ်စရာအကုန် မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။ သို့သော် မင်းသူပင်ပင့်တယ်ဆိုလား၊ အားလုံးက အရမ်းတက်နေတယ်ဆိုတော့ မသိဘူး။

လေးနည်းလေးနောက် ထပ်ဖြစ်တာက သူမက ကျွန်တော့်နဲ့ မရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ ဖုန်းကို အပိတ်ထားတာ၊ ဖုန်းကို မျက်နှာချထားတာတွေ ရှိလာတယ်။ အရင်က ဆုတောင်းလိုက်တာလား ကောင်းကင်ကနေ ဖုန်းကျွန်တော့်ကိုပြန်လည်ဖွင့်ပြီး အသံဖြင့် ဝေမွေ့တဲ့ သူမဘဝက တကယ်ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အရမ်းကြီး ကွာလွန်းတယ် ဟုတ်ပြီ။ မျှဝေဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်အာရုံတွေ၊ 'ဒီနေ့ လူတွေဟာ အရမ်းဟာသ' ေဒါ်မေ့ ၊ 'ဟိုသူနဲ့ မကြုံခဲ့ဘူး' ဆိုတာတွေက ငယ်ငယ်ကတည်းက များပြားပုံများ များပြားသွားတယ်။ အခုတော့ ပြောဖြေဖြင့် အတိုချုံ့ 'ပင်ပန်း' 'ဘာမှမရှိဘူး' ဆိုပေမယ့် စိတ်ထဲက အလေးတင်တဲ့အရာ မပြီးရသေး။

အလုပ်မှာပါ ကိုယ့်တစ်ဦးချင်းဦးတည်ချက်က သိပ်မပြောပြတော့ဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မစကားလေးဖြစ်တတ်တဲ့ ကျွန်တော် ဖြစ်ခဲ့ တယ်၊ အခုတော့ အရမ်း တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။ ရှေ့ဆရာမကြီးတစ်ယောက်က 'ဘာဖြစ်သနည်း' လို့ မေးတယ်၊ ငါတော့ သက်သာစရာ ပေးချင်ပြီလို့ ပြောတော့ ငါ့ကိုယ်တိုင် ရင်ထဲက အရိပ်ကြီးများကို မဖွင့်ချင်ဘူး။ အလုပ်ထဲမှာတော့ အခု အပိုင်းလေးတွေကိုသာ ပြောတယ် 'ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စိတ်ပူတာက ရှိ' ဆိုပြီး သေးငယ်စွာတင်ပြတယ်။ ဒါပေမယ့် အတွင်းက ဆာလောင်နေဆဲ။

က်ွန်တော် တစ်ချိန်ချိန် မ ngủနိုင်ဘူး။ ညတိုင်းကိုယ်ဘာလုပ်မလဲ ဆိုပြီး သူ့လူအဲ့ယောက်ပါပဲ ဆက်စဉ်တုန့်ပြန်နေတယ်။ တကယ်တမ်းမှ မရှိရင် ဘာလုပ်မလဲ၊ အမြန်ဆုံးမေးမလား ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ခု ရှင်းတဲ့ အချက်ရှိဖို့ စဉ်းစားနေမတ်ဘူးလား။ စောင့်ပျော်လား၊ ကိုယ့်ခံစားချက်ကိုယုံကြည်သလား။ မရှင်းလင်းခြင်းက အကောင်းဆုံး မမှန်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တိုက်ရိုက်မေးရင် သူမက ကျွန်တော်ကို မယုံကြည်တာလို့ ပြောလိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ငိုပေါက်သာအထိ ဖြစ်စေမယ်လို့ ကြောက်တယ်။ နှစ်ယောက်စုပြုလုခဲ့တဲ့ အရာကို ဖျက်မယ်ဆိုတာ လည်း ကြောက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မမေးတောင့်တင်းနေရခြင်းက ပိုမိုကြောက်စေတယ်။

ကျွန်တော် ဆုံဆည်းပြောကြမယ်လို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ ဒါပေမယ့် တကယ် မေးရင် အဖြေက ကိုယ့်စိတ်ပျက်စေမယ်ထင်လို့ မဆော့ချင်ဘူး။ ဟဲဟဲဟဲ... စိတ်မရှင်း၊ ပင်ပန်းတယ်။

မိတ်ဆွေတွေအများစွာက ဒီလို ဖြစ်ခဲ့ပုံရှိလား။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်သင့်လဲ။ တိုက်ရိုက် ဆုံမျှော်မေးသင့်လား၊ ရိုးရှင်းစွာ အမှန်ထောက်စရာရှိမှ စောင့်သင့်လား။ ဒါမှမဟုတ် ရိုးသားယုံကြည်ပြီး လက်လွှတ်တာ ပိုကောင်းသလား၊ မင်းဟာ ဟာသလားဆိုတာပဲ။ နှစ်ခုလုံး မှားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် လုပ်ချင်တာ မကြောက်ဘူး။ ကူညီပေးပါ၊ ငါဘာလုပ်ရမလဲ။

ပို့စ်ရှည်လို့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အမှန်ရိုက်ရိုက် ရေးချင်တာပါ 5555