မနေ့ည မိုးရွာပြင်းมากပဲ ပတ္တျာလမ်းနားမှာ ညးလိမ့်မှာမှ မှ ၄ နာရီမှ ၁ နာရီထိ မိုးညံ့ငက်စို့ အသားလို မျက်နှာပြင်ပေါ် စက်ဝိုင်းတွေလို မြင်ရတော့ တယ်။ ငါကလက်ကိုင်ဖုန်း မီးလင်းလင်း ထားပြီး ညပေါင်းတစ်ည လမ်းလုံးပဲ အစဉ်အလာ သတ်မှတ်ချက်တွေ ပျံ့ပျောက်နေခဲ့တယ်။ အရင်းအမြစ်နည္းလမ်းမရှိတဲ့ အလင်းနည်းနည်းနဲ့ ဖတ်လို့ မရဘူး။ ဖုန်းထဲက contact ကိုဖွင့်ကြည့်ချိန်မှာတော့ ခင်ပတ်ရဲ့ chat လိုင်းထဲမှာ မကြားဖူးတဲ့ အမည်တစ်ခုတွေတွေ့လိုက်တယ်။

မဟုတ်ဘူး တစ်အမည်တည်းပဲမဟုတ်ဘူး၊ ပိုပြီး စာတိုင်းတွေက ငါ့ခေါင်းကို မဉရှောက်ဖွယ်ကြောင့်လို ခံစားစေတယ်။ ဖတ်လိုက်ရတာနဲ့... တိတ်သွားသလို ဖြစ်သွားတယ်။
သူက ကလေးကြောင် sticker နဲ့ “คิดถึงนะคนดี” လို့ ပို့ထားတာ။ ငါဖတ်လိုက်ရင် ညှိဖြတ်ခံရသလို ဖြစ်သွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် အမှန်လား မဟုတ်လား မသေချာဘူး။ တိုက်ရင်မလား? မသိဘူး။

ငါနဲ့ သူက တစ်နှစ်အနီးအနား မိနစ် ၁၁ လောက် သက်တမ်းရှိပြီ။ ငါ freelancer design လုပ်၊ ခေတ်ကာလမှာ အိမ်ကနေ အလုပ်လုပ်တယ်၊ ချိုင်းဘුරီးမှာ။ သူကတော့ ပတ္တျာနားမှာ အလုပ်နေပဲ။ ညအလုပ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်တွေ့တတ်ပေမယ့် မကြာသေးခင်ကတည်းက အိမ်ပြန်တာ ညနတာတိုးလာတယ်။ အလုပ်လူရှုပ်နေတာပဲလို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမယ့် ည ၈း၁၅ မိနစ်လောက်မှာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ညစာစားတာ ပုံတွေ တင်ထားတယ်။ အချို့ပုံတွေကိုတော့ ဘယ်သူလိုပဲ ကျန်ဝေးရပ်တန့်နေတယ် ပြင်ပမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးထားလိုမျိုး။ တစ်ပုံမှာ ရှေ့ထွက်မျက်နှာတွေ ရှိသေးသလို အရင်ဆန့်ကျင် အရိပ်တွေလိုဖြစ်နေပြန်တယ်၊ ငါ့စိတ်က မင်းထင်တိုင်း မဟုတ်ရင်လည်း မသေချာဘူး။

မနေ့က ငါအလုပ်အတွက် စျေးကွက်တစ်ခုကို ပစ္စည်းပို့လိုက်တာကို ပြန်လာတဲ့အချိန် 22:40 လောက် ရောက်တော့ တိတ်တာပဲ။ ဖုန်းခေါ်ထားတာ မဖြေဘူး၊ မိုက်ကင်ပိတ်ထားတယ်လို့ ထင်ရရာ။ ငါတော့ ဖုန်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ် (မှားတာ မသိဘူး ဒါပေမယ့် စိတ်က ပူလောက်လို့၊ အဲဒီတစ်မိနစ်နောက်ပိုင်းပဲ) အဲ့ဒီ chat ကိုတွေ့လိုက်တာနဲ့ ငါရင်ခုန်သွားတယ်။ အဲ့ဒီ chat ထဲမှာ “เจอกันพรุ่งนี้ไหม” လို့ရေးပြီး ရေဒီအိုင်(လူနေတဲ့နေရာ) သက်ဆိုင်တဲ့ ကာဖေးအမည်ရှိတယ်။ သူကတော့ မနက်ဖြန်တော့ မနက်အစည်းအဝေးတစ်ရက်လုံးရှိမယ်လို့ ငါ့ကို ပြောထားခဲ့ပြီ။ ယုံရမလား။

အရမ်းမသေချာဘူး ဒါမှမဟုတ် ငါက စိတ်ပိုပြီးစိန့်စေတယ်လား? ငါဟာ အတောကြီး ဖျော့ဖျော့မရဲဘူးဗျ၊ ဒါပေမယ့် သက်သေတွေ အတော်များပါတယ်။ ဥပမာ မနေ့ညအတွက် သူ့ဖုန်းမှာ ဖုန်းခေါ်မောင်းတက်လာချိန် သူ ရေချိုးခန်းကို ဆိုက်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို ပိတ်လိုက်တယ်။ ငါက နောက်ကောက်ကြွေးဖြိုး ပြန်ပြောလို့ တခါ သံချပ်လိုက်တယ်။ ငါ့ကိုယ်ကို ရယ်တယ် ဒါပေမယ့် အကြောင်းမရှင်းတော့ဘူး။ သူက ဒီလူလေးဟာ တခါတရံသာ လုပ်တဲ့အခါ မဟုတ်ပဲ ဆက်တိုက်ဖြစ်လာတာပဲ။

ငါသူ့ကို ချစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် တိုက်ရိုက်မေးတဲ့အချိန်တိုင်း သူကလွဲလိုက်ပြော သို့မဟုတ် “မစဉ်းစားပါနဲ့” လို့ ပြောလိုက်တယ်၊ ဒါက ငါ့စိတ်ကို ပိုမိုစဉ်းစားစေတယ်။ ငါ တိုက်ရိုက် ရန်နာချင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ယုံကြည်ဖို့ချင်ပေမယ့် ဒီမရှင်းကြားခြင်းတွေက နေ့စဉ်ငါ့စိတ်ကို မအေးချမ်းနိုင်စေဘူး။ အူထဲက ကျောက်တုံးတက်ကပ်နေသလို ရှိတယ်၊ မထိုက်တန်အောင်လည်း ရှိတယ်။ တကယ်တမ်း မင်းရော ဖုန်းအောက်က အောက်ကြမ်းမှာ အသံသံစက်တက်နေတာကလည်း ငါ့ကို ဖောက်ထွင်းစိတ်မကောင်းစေတယ်၊ မင်းက တချို့ကို မမြင်စေချင်သလို ထင်မိတယ် ဒါပေမယ့် အောက်ကြမ်းက အကြောင်းအရာက အဖြစ်မှန်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့လည်းထင်တတ်တယ်။

တခါတရံ ဖုန်းစစ်တာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို စွပ်စွဲမိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မစစ်ရင်တော့ ဘာမှ မသိဘူး။ ဗဟိုလေးတူးတင်တဲ့ အဆင်မပြေတယ်။ ဟာဟာ ဟာ (အဲဒီလိုဟာ မြန်မာဘလော့ဂ်တွေမှာ “ဟာဟာ”၊ “ဟား” စတဲ့ ဟာသ အသံတွေသုံးတတ်ကြ) အလုပ် အချိန်တွေ ချိန်မမှန်ဖြစ်သွားတယ် နှစ်ပတ်ကျော် တက်အိပ်ယော့ ရှိနေပြီ။ မိတ်ဆွေတချို့က နိုင်ငံသားကြီးသလို ပြောတာက ငါ စိတ်ကွဲနေလား၊ တချို့ကတော့ ပြောတာက သင့်တို့ အဲဒီအတိုင်အခိုက်ကို ဆွေးနွေးတော့လေ။ ဘယ်လိုလုပ်ရလဲ။

တိုက်ရိုက် ထိပ်ဖြိုလို့ လုံးဝဖွင့်ပစ်သလား၊ ငါ သိထားတာတွေကို လုံးဝ ပြောပစ်သလား မဟုတ်ရင် တစ်ခုချင်းစီကို ချဉ်းကပ်မေးမလား၊ သူ့ကို စိုးရိမ်တယ်ဆိုပြီး ချစ်ကြုံစေလိုမယ်လား၊ ယုံကြည်မှုကိုဖျက်ချင်ခြင်းမရှိပဲ။ ငါ သူ့ကို အဆင်မပျက်စေချင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဝမ်းနည်းချင်တာက ပိုကြီးတာပဲ T_T

OP လက်စလာ အင်တာနက်ဖိုရမ်မှာ ပထမဆုံး ပို့တာပါ။ စာနည်းနည်း အဆင်မပြေမလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ တိုက်ပြောဦးမယ်ဆိုဘယ်လိုစကားပုံနဲ့ မစိုးနဲ့? နည်းလမ်း တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် အမြင်ပေးပါဦး။ ဘယ်လောက်ထိ တိကျချင်ရမလဲ၊ ယုံကြည်မလား၊ နဲ့ အာဟာ ရှင်းလင်းပေးပါ။