ကိစ္စက နန္တဘူရီနားက ငယ်လေးတစ်လုံးကို ရေကူးသွားတဲ့အချိန်ကစလိုခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ထားတာ သုံးလပဲ ဖြစ်တယ်၊ အကုန်လုံးကို အခွင့်အရေးနည်းနည်းနဲ့ ပြီးဆုံးထားရတာပဲ။ ရွှေ့လာပြီးတော့ ငယ်တစ်လုံး ငှားထားတဲ့ အိမ်ထဲကို အလျင်အမြန် ဝင်ခဲ့ကြတယ်။ မဂ်လာဆောင်ရုံက မပြီးခင်တောင် ကျွန်မ ထင်ရတာ တကယ်လိုက်နေစရာမရှိမဖြစ် ဖြစ်လာတဲ့ အရာလေးတွေ ရှိနေပြန်တယ် — အဓိပ္ပာယ်အထောက်အထားကတော့ ဇနီးဖြစ်သူရဲ့ အပြုအမူပဲ... ခင်ပွန်းပါ 55555

အစမှာတော့ ဟာ ဟာ ရယ်ရယ်ပဲ ဖြစ်တယ်။ သူ့မှာ လက်ခံခွင့်ရှိတဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေကို တစ်ခုချင်းစီ သိမ်းထားတဲ့ အကျင့် ရှိတယ် — ဆိုင်ရဲ့ ရက်ဆိုင်ရာတောင်းခံလက်မှတ်တွေ၊ ပတ်လမ်းက လက်ဆောင်စားဆိုင်က မုန့်ပိုးပေါ့၊ သူနှစ်သက်တဲ့ ထမင်းဆိုင်က ကြက်သွန်ဖြင့် ချောင်းထုပ်ထည် ထည့်ထားတဲ့ မျက်နှာကြက်ရှည်က အကြောင်းအရာတွေကို ကြွပ်ကြွပ်ကလေး ထည့်ထားတယ်။ နောက်ပြီး သူမှာ သေးငယ်တဲ့ မှတ်စုစာအုပ်လေးနဲ့ ရုံတင်ဘတ်ဂျက်တွေကို ရေရာရှာပြီး ဘယ်ရက်၊ ဘယ်လို အသုံးချလဲ ဆိုတာ ရေးထားတယ်။ ကျွန်မ ထင်တာက ဂရုတစိုက်အရမ်းပဲ ဆိုပြီး အုန်းတက်ရာလို ရယ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ ကလေးလို ကူညီပြီး အထည်တွေထုတ်ပစ်ကြမယ်ဆို သူ မနာလိုဘူး၊ သူ့ဟာ တာဝန်ယူမှုလက္ခဏာနဲ့ အရေးပေါ်အချိန်အတွက် စုဆောင်းထားတာလို့ ပြောပြခဲ့တယ်

တိတ်ပျောက်သွားတယ်။

နောက်တစ်စုံတစ်ရာကတော့ ကျွန်မ မထင်ခဲ့တဲ့အရာ — သူငယ်ချင်းတွေကြားမှာ ငွေကြေးတွေကို ဆပ်ပုံးတိမ်ကြီးထဲ ထည့်ထားတတ်တယ်။ ခံစားရတာ ရိုင်းမောဖူးပေမယ့် ဖလှယ်ပေးလို့ အေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာက သူ ဘာအတွက်ထားတယ်ဆိုတာ ကပါမဲ မပြောဘူး။ ညတွေမှာ မကြာခဏ အဲဒီလုံးထဲက ငွေတွေ ထုတ်ပြီး ထားတတ်တယ်။ ကျွန်မ မေးလိုက်ချိန်မှာ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်ချက်က “ဘဏ်ကလွဲတာလို့ မထင်ရ” လို့ ဗဟုသုတတွေနဲ့ ဟာသလေး လာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ အထူးဂရုတစိုက် ကိစ္စတွေကို ပြန်စေ့စပ်တတ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ငွေကို အွန်လိုင်းနဲ့ ပေးသွင်းပြီးသားဖြစ်တာ၊ အိမ်ငှား၊ ရေမီတာ၊ မီးမီတာ စတာတွေ အတွက် ကျွန်မ ကအကောင်အထည်ဖော်ပေးတတ်တာဖြစ်လို့ အဲဒီငွေက တကယ်ထည့်ထားတာကို ကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ရာက ကျွန်မကို ထွက်ခွာခံစားစေတယ်

တစ်ညတိုင်း ကဲပျောက်သွားတယ်။ ညနေ တစ်နာရီကျော်မှာ အပြင်ထွက်သွားတတ်တယ်၊ “အချို့ဝယ်ယူတော့မယ်” လို့ပြောပြတယ်။ ပြန်လာတဲ့အခါမှာ အစားအစာချုပ်လေးတွေပင်ကိုင်ထားပြီး ပြန်လာတတ်တယ်။ တစ်နေ့မှာ အဲဒီအစားအစာပုလင်းတူညီတဲ့ အိတ်ကို တစ်ခါ သုံးကြိမ် ပြန်တွေ့လိုက်ရတယ် — တကယ်တော့ ဒီလိုနည်းနည်းက မဆိုးပါဘူးလားဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မကို ထင်သာလာတာက သူက သူ့ကိုယ်သူ့စိတ်ပိုင်းကို ဖွင့်ချင်စရာ မရှိချင်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် တခါတရံ သူ့ကိုယ်ကျို သီးသန့်နေရာငယ်ကြီး တစ်ခုလို ခံယူချင်တတ်တာဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်မ ကောင်းမွန်စွာ စုံစမ်းတတ်တာလား မသိဘူး

ကျွန်မ ကုမ္ပဏီဆိုင်က အရောင်းဝန်ထမ်းအလုပ်ဖြစ်တယ်၊ အချိန်တိုင်း အဓမ္မစကားပြောရလောက်အောင် များတတ်တယ်၊ တချို့နေ့တွေမှာ အသံပျော့သွားတတ်တယ်၊ တချို့နေ့တွေမှာ ညနှစ်ပိုင်းကျော် နောက်ပြန်လာတတ်တယ်။ များမြားစွာ ထိခိုက်နေတဲ့အနေနဲ့ အိမ်က တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ရှင်းလင်းမှုရှိရမယ်လို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ဒီ dzi strange အရာတွေက ကျွန်မကို မဂ်လာမရှိစေဘူး။ ကျွန်မ လုပ်စရာတွေ စတင်တိုင်း သူ့အတွက် လိမ်လည်ချိုချို ဖြစ်သွားတယ်။ ဥပမာ အိမ်ဘေးသို့သွားဖို့ တံခါးသော့ကို ယာယီယူထားပြီး ဘယ်အရာတွေရှိလဲ စစ်ကြည့်ဖို့ လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီဟာက ဖြစ်ရပ်သဘာဝ နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ဖောက်ပြန်သွားတယ်လို့ သူ ပြောပြီး ရက်ရောငျးသွားတယ်၊ မကြာခဏ မကျေနပ်တဲ့ မျက်နှာနဲ့

ကျွန်မ အသင့်တော်တော် ပျော့ပျော့လေးနဲ့ ပြောကြားဖူးတယ်၊ ငွေကြေးအရေးရာတွေကို မကျန်ဖို့ ပြောတာ၊ အိမ်မှာ လိုအပ်တဲ့ အရာတွေ ဝယ်ဖို့ ငွေသိမ်းဆည်းဖို့ ပြောတာ။ ဒါပေမယ့် သူက ကျွန်မကို “စိတ်လိုက်” “စိုးလို့” လို့ ခေါ်တတ်တယ်၊ ကျွန်မ ဖျာဖျာဖျင်း ချင်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အပြုအမူလေးတွေ ဖြစ်လာချိန်တိုင်း ဘာသာစကားတန်ချိန် တင်းတင်းနေတာ၊ မှုတ်မှုတ်နေတာ။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ စိတ်ပူမှုတွေ ပိုပြီး ဖြစ်လာတယ် — ငါ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နေရာထဲက တစိတ်တပိုင်း မဟုတ်တော့ဘူးလားဆိုတာ

တစ်ချို့ အချိန်တွင် ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျိုးကို ယှဉ်သမျှ မျက်နှာစင်စင် ရူးသမားလောက်တယ်လို့ ထင်ရတယ်၊ ဟာသရယ်ကြည့်လို့ မရဘူး 55555။ တစ်ဖက်ကတော့ ငါ့အတွက် အချက်အလက် သာ လိုချင်တာပါပဲ — ကျွန်တော့် အခွင့်အရေးနဲ့ စီမံချက် တိတိကျကျ ရှိဖို့ အတွက်။ ငါ မလိုချင်ဘူး အရာလေးတစ်ခုကြောင့် ဂိမ်းကလုံးလုံး ဖျက်ပစ်ခြင်းကို

ကျွန်မ အမှန်တကယ် ပူလို့ ဘာတွေမဖြစ်မှန်း ကြိုးစားနေတယ် — သူ့မှာ အကြွေးတစ်စုံတစ်ရာ ပုံမှန်ပေါက်နေသလား၊ စုဆောင်းပုံ ရဟတ်နဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတာတွေရှိမရှိ၊ ဒါမှမဟုတ် အခြား အရာတွေ ရှိလား ဆိုတာ၊ ကျွန်မ မလိုချင်ဘူး အိမ်ရဲ့ ဟာသလေးတွေ ကိုနေရာယူစေချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ တကယ်လိုချင်တာက စကားရှင်းရှင်းပါပဲ — အနာဂတ် ဘယ်လောက် စီမံမလဲ၊ အိမ်ပြုပြင်ဘို့ ငွေ ဘယ် Mt စုမလဲ၊ အိမ်ငှား အတွက်ငွေ စတာတွေကို

အရမ်း အဆုံးငြင်းမနေဘူး T_T ဒါပေမယ့် ကျွန်မ လိုချင်တာက တော်တော်လေး ရိုးရှင်းတယ် — ဘာလို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိရတာလဲ။ ညဘက်မှာ ရယ်သုံးဖို့ မဖြစ်ချင်ဘူး၊ တိုက်ခိုက်ချင်လို့မဟုတ်ဘူး၊ ရိုးရိုး ဂန့်နက်နက် ဖွင့်ပြတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု လိုချင်တာပဲ။ တစ်ခါတလေ ဟုတ်ကဲ့ အရာတစ်ခုက သူ့ဆီမှာ အားလုံး အလှည့်ကျ သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးစရိတ်လက်ခံမှု ရှိနိုင်သလို ပိုမြင်ချင်သလို အင်း၊ တကယ်လူ့နဂို ရည်းစားကို ပြောင်းလဲစေချင်တော့မယ် မဟုတ်ဘူး — အင်္ဂလိပ်လို ပြောရရင် တစ်နည်းနည်း တန်းတူနေလို့သာ

သူငယ်ချင်းတို့ များကလည်း ဒီလိုလူမျိုးတွေ ရှိခဲ့လား။ တိုက်ရိုက် တစ်ကြိမ် ပြောတော့ သဘောမကျဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရင်အယောက်နဲ့ ပျင်းပျင်း ဆွေးနွေးသလို တဖြည်းဖြည်း ဆိုတာ ပိုကောင်းမလား။ ညဘက်မှာ ပဋိပက္ခဖြစ်စေချင် မနေဘဲ ဘယ်လို ဆွေးနွေးရမလဲဆိုတာ ဘယ်လိုလည်း။ ကျွန်မ တစ်ခါတုန်းက စာစီစာရိုက်တာ ရှုပ်ပျက်တယ်ဆိုရင် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ပြီးလို့ မျှဝေပါ့မယ်။