တိုတိုဆိုရမယ်ဆိုရင် လက်ရှိမှာ မင်္ဂလာပွဲအကြောင်းကြောင့် စိတ်ပူနေပါတယ်

ငါ့အရင်နေ့က အံ့ဩစရာတစ်ခု ဖြစ်ပီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိတ်လှုပ်ရှားသလို နောက်ထပ်တောင် မင်းနဲ့ ဘယ်သူ့ကို ပြောတာမှ မရှိဘဲ မသိလောက်အောင် ပူပန်နေတယ်။ အိတ်ထဲမှာသူ့ရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပြေ့နေလို့ မနက်တိုင်း ၆:၂၀ နာရီလောက် အိမ်ထွက်ဖို့ သွားချိန် ကျွန်တော်/ကျွန်မ (မိမိအသုံးအဆောင်) ကို ယူဖို့ သွားရင်း အိတ်အနားက တဖက်ကွဲလက်မှတ်တစ်စောင်နဲ့ အထုပ်ငယ်တစ်ထုပ်ထဲ ထည့်ထားတဲ့ အွန်လိုင်းမှာ မှာထားတဲ့ ဘောက်ချာကောက်တာတွေကို တွေ့လိုက်တယ်။ အရင်အကြိမ်က ချက်ချင်းထောက်လွှန်သွားတယ်၊ ပြုံးမထင်ပေမယ့် အစာလည်းနာလို့ မအာမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားတယ်

ကျွန်မ/ငါ အသက် ၂၆ ဖူးနဲ့ ဟာဝင်ရှိတဲ့ ရုံးမှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊ ဟူးဟင်မြို့။ သူနဲ့ ၂ နှစ်ထိ တွဲကြတယ်၊ လက်ထပ်ဖို့ အသင့်ပြင်ပြီး တစ်လကတည်းက လက်စွပ်တင်ခဲ့ကြတယ်။ အားလုံးက ပုံမှန်ပဲ ဆိုချင်ရင်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်္ဂလာပွဲ စီစဉ်လာတဲ့အခါ ငွေကြေးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အသေးစိတ်တွေက ဆက်တိုက်ဖော်ထုတ်လာတော့ တဖြည်းဖြည်း အချိန်မီ မင်္ဂလာပွဲဒီမှာမှန်သလားဆိုတဲ့ စိတ်အတောင့်အလွန်ရှိလာတယ်

အမှုဟာ ရှေ့မှာ ကြိုတင်ပြောတာက ငါတို့ ဒါတွေကို တစ်ဝက်တစ်ဝက်ပဲ လုပ်ကြမယ်လို့၊ ငါမဲဟာ ချေးပေးထားတဲ့အရာမရှိဘူး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တာဝန်ယူခိုင်းစရာမရှိဘူးဆိုတော့ ငါ့လုပ်ချင်တာပါ။ အလုပ်ကတော့ မနက်နာရီ ၉ နာရီခန့် မှ ညနေ ၅ နာရီ လုပ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက မင်းအတွက် အကုန်လုံးတောင်ပေးချင်တယ်လို့ ပြောပြီး သြမသြသလို surprise လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောတာ။ ငါကတော့ အိုေ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုပြီး အရင်တုန့်ပြန်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အမေ့တေ့၊ အအိမ်ခွဲတွေ ဆွေးနွေးတဲ့ အခါ ငွေကြေးအကြောင်း ပြောလာရင် သူမကျေနပ်ဘူး၊ ကြမ်းတမ်းဖြစ်တတ်တယ်။ ငါက ပေးချင်တဲ့ ငွေကိုလည်း စကားမထိုးလက်မခံတတ်တယ်

ဘောက်ခ်ာတွေထဲက အရာတွေက မင်္ဂလာပွဲနဲ့ ဆက်စပ်မှုမရှိတဲ့ ကိုယ့်ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ငွေချေမှုများပဲ၊ အစုထဲ ၃ လအတွင်း အောက်မခံတဲ့ စုဆောင်းနေတဲ့ အရာတွေကို ဝယ်ထားတာတွေ၊ ဈေးတန်တယ်၊ သေးလှပတဲ့ အလွယ်စားတွေက မဟုတ်ဘူး။ ငါဟာ ပစ္စည်းလိုလားသူမျိုးမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူမပြောခဲ့တာဖြစ်တဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို အကုန်လုံးပေးမယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ရင်မှာ ဖြစ်လာတယ်။ ဘာလဲ တကယ်ကို ရှုပ်ရှဲလောက်တယ်

မျှော်လင့်ချက်က မ pernah မင်းခင်ဗျားရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စစ်ဆေးဖို့ မထင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တွေ့လိုက်ပြီးနောက် စွပ်လျဉ်းသော အာရုံက တက်လာတယ်၊ တိတ်သင်နေတုန့်၊ စဉ်းစားချိန် ညနေပိုင်း တလွှား သေချာမဖြစ်သေးဘူး။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြောရမလား၊ ပြောရင် ဘာဖြေကြမလဲဆိုတာက အတောက်ပကြောက်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် အမြဲပင် စိုးရိမ်နေတာက အကြောင်းငယ်တစ်ခုနဲ့ ငါမြင့်မားကြောင်းတောင်းဆိုတာဖြစ်မလာလားလို့ မျှော်လင့်လား၊ တောင်းဆိုရင် ဆိုင်ရာဖြစ်ပွားမှုတွေကြောင့် ရောဂါဖြစ်မယ်လို့လည်း စိုးရိမ်တယ်

သူလည်း ရုံးလုပ်သူ တစ်ယောက်ပဲ၊ နေ့စဉ်ဘဝမဖူးမဖြစ်။ အပိုဆောင်းအသုံးစရိတ်များမဟုတ်ဘူး။ တစ်ပတ်စဉ် စျေးနားက ကိတ်ဆိုင်ကော်ဖီဆိုင် အသေးစားမှာ ထိုင်ပြီး စာဖတ်တာကို နှစ်သက်တယ်၊ နေ့လယ် တစ်နာရီခွဲကနေ ၃ နာရီအထိ။ ဒါပေမယ့် ငွေအရေးပါတဲ့အခါမှာတော့ ဖုံးကွယ်၊ မပြောဘူး။ ငါ အထင်ကြီးထားတဲ့ ပတ်သက်မှုက တဖြည်းဖြည်း မှိတ်ဖြုတ်နေတယ်၊ ယုံကြည်မစိတ်ကျန်နေဖို့ကြောက်ရတယ်

နှစ်ကိုးထဲမှာ အတွေးနှစ်မျိုးပဲ ရှိတယ် — တစ်ခုက အရင်တုန့်ပြန်ပြီးဖြေကြားစရာ တိုက်ရိုက်မေးချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဖြေကြောက်တယ်။ အခြားတစ်ခုကတော့ စင့်လ်မေးခွန်းတွေကို မေးတယ်၊ အကြောင်းကို သိထားမယ်ဆိုရင် မင်္ဂလာပွဲမတိုင်ခင် ပြဿနာဖြစ်စေမှာလားဆိုတာကြောက်လို့ ခံထားချင်တယ်။ ငါ သိတယ် ငါက တစ်ခါတစ်လေ စိတ်ပူရှုပ်တတ်တယ်၊ စိတ်ကွဲတက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုအရာကို အလွဲမပေးထားရင် စိတ်မချမ်းသာဘူး၊ တစ်ညလုံးပျက်စီးသလိုဖြစ်တယ်

မိတ်ဆွေတို့က ဘာထင်လဲ။ တိုက်ရိုက် မေးသင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆူပူမပြုခင် နောက်ထပ် စုံစမ်းဖို့ နည်းလမ်းတခုခု ရှိမလား။ ငါ့ရဲ့စိတ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံကြည်လောက်တော့ဘူး။ ပထမဆုံး ကြေးမုံတင်ရတာပါ၊ အုပ်ချုပ်တာမှားရင် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီပထမဆုံးစကားလုံးတွဲ တင်ဆက်တယ်

ပြီးတော့ — တခြား သူ့လို အခြေအနေတွေ မြင်ဖူးသူ ရှိရင် ကောင်းမယ်၊ မိမိတွေ့ဖြစ်တာကို ပြောပြပေးပါ။ ငါ စိတ်ဝင်စားရလို့ပါ T_T