လူတစ်ယောက်ရဲ့အကောင့်ကို ချိုင့်ချိန်းသုံးနေချင်လို့ တင်ပို့ပါတယ်

ကိစ္စရယ် ကြာရှည်ပါတယ် ဒါပေမယ့် မြင်ကွင်းရှင်းအောင် ပြောကြမယ်။ ငါ အသက် 38 အလုပ်ရေရာောင်မှာ ရုံးစက်လုပ်တယ်။ ညတစ်ထိန်း တစ်နာရီထိတော့ မအိပ်ရဘူး အမြဲအဲဒီကိစ္စကို ပုံစံအမြဲတွေးနေတုန်းပါ။သတိလာတော့ ပြောရမယ် အိမ်ထောင်သက် 2 နှစ်ဖြစ်ပြီ။

အကျဥ်းချုပ် အရင်။ ချစ်သူရဲ့ ငွေအသုံးနဲ့ အပြုအမူတချို့တွေ ပင်ပန်းစေတာ မင်္ဂလာဆိုပြီးပြီးမှ ပိုရှင်းပြလာတယ်။ တိတ်ဆိတ်လေးပဲ။ ငါ့ကို အံ့ဩစရာပါ။

မင်္ဂလာမလုပ်ခင်သူက အရမ်းချစ်စရာရပြန်၊ မေတ္တာရှိ၊ အသေးစားကိစ္စတွေကို ကူညီတတ်တယ် ဥပမာ အိမ်ထွက်ရက်အမြန် ကီလီအနီလေးကို ပေးတာလို။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်နေနေပြီး တွေ့ရတာ သူက ပစ္စည်းမတော်တဆရှုပ်ရှဲများကို အားလုံးဝယ်တတ်တယ်။ နေ့စဉ်အသေးစိတ်အလှဆင်ပစ္စည်းတွေများစွာ ဝယ်တတ်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေဘက်က ငွေချေးတတ်တယ်၊ ငါ့ကိုမပြောဘဲလည်း ချေးတတ်တယ်။ ပစ္စည်းတွေ အိမ်မှာပဲ လှပရေးအဖြစ်ထားတာတွေလည်း မနက်ဘက်ပိုင်း မသုံးတော့ဘူး၊ ဥပမာ စာကြည့်တိုက်ဖက်မှာထားတဲ့ မီးလုံးလေး မဖွင့်ဘဲ ခံထားတတ်တာပဲ။

နှုတ်ထုတ်ငွေရှင်းမရတဲ့အချိန်ဆိုရင် သူက သူငယ်ချင်းတွေမှာ ငွေပြန်ပေးမယ်ဆိုပြီး စောင့်ပါလို့ ပြောတတ်တယ်။ ပေမယ့် သုံးပတ်လောက် ပြန်မလာဘူး တိတ်ဆိတ်ဆုံးနေတယ်။ တွေ့လိုက်ရင် "စောင့်ပါ" "ကောင်းပါတယ်" တို့လို့သာ ပြန်တတ်ပေမယ့် တကယ်လုပ်ရတာ မဖြစ်ဘူး။

ငါက အိမ်ချေး၊ ချေးငွေ အစရှိတဲ့ တွက်ချက်ထားတဲ့ ငွေတွေ သိမ်းထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငွေက မသိသာပဲ ကွာသွားတယ်လို ခံစားရတယ်။ လစာတိက်တိက် ရှိပေမယ့် အကြောင်းမူတည်ပဲ သူ့ရဲ့အသေးစားချေးငွေတွေကို များလိုက်ပြီး ငါက အများတစ်ခါခါ သူ့အကြွေးတွေကို ဖြေရှင်းရတတ်တယ်။ တစ်ခါက အဝတ်လျှော်စက်ပျက်တော့ ငါက ခရက်ဒစ်ကတ်နဲ့ 12 လတာinstall ပေးခဲ့ရတယ်၊ သူက ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံ မပေးချင်ခဲ့ဘူး။ မကြာခဏက သူက အဘယ်ကြောင့်ကူမပေးဘူးနှင့် မကူဘူးဆိုပြီး ငါ အလေးဖြစ်တယ်။

တစ်ခုလောက်ကတော့ မင်္ဂလာအခမ်းအနား ရှင်းလင်းဖို့ ကိစၥနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကြားကာ အလုပ်တွေစောင့်နေချိန်က စိတ်ဖိစီးခဲ့တယ်။ သူ့ဘက်က အစီအစဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ပြောင်းတုန့်ပြန်ပြောင်းပြီး အသုံးစရိတ်တိုးလာတယ်။ ငါက တစ်နေ့ပဲဆိုပြီး သဘောကျခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်္ဂလာပြီးလျှင် အကောင့်စစ်ချိန်မှာ မမြင်ဖူးတဲ့ အပိုပစ္စည်းတချို့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ငါ့ကို တာဝန်ယူပြီး ဆုံးဖြတ်ခြင်းမလုပ်ခင် မေးမြန်းတာမရှိဘဲ သူက တချို့အမှုတွေကို ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ထားသလို ခံစားရတယ်။ ငါဟာ အမြဲဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချွတ်နေရတာ၊ ငါကလည်း စာရင်းကြည့်နေတတ်၊ သူငယ်ချင်းတို့ကို ချေးငွေမေးလ်လို့ စစ်ဆေးနေတတ်တာ၊ အရမ်းရှုပ်တယ်။

ငါရော ဒီအကြောင်းတွေကို ငြိမ်ရေရှည်ပြီး ပြောကြားကြည့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အမှုဆက်တိုင်း သူက မျက်နှာရှေ့မှာလက်ခံတတ်ပေမယ့်နောက်ပိုင်း မဘာသာပြန်သဘောထားဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုယ်တိုင်က အစားထိုးစိတ်မတူဘူးလား၊ ငါပိုမိုထိန်းချုပ်ချင်တယ်လား၊ အနာဂတ်ကို ကြောက်လို့လားစိတ္တဇများရှိတယ်။ အမှန်တော့ ငါအိပ်ချိန်မတိုင်ခင် ညနေ ၈ နာရီခွဲပတ်ဘက်မှာ ဘဏ်စာရင်းတွေကို စစ်ဆေးရတာနဲ့ အလုပ်ကြီးပါပဲ။

တချို့ညတွေ တစ်ချက်ချင်းက ငါထိပ်ချိုးပြီး ရပ်သင့်မလား ဒါမှမဟုတ် အကြမ်းဖက်ပုံစံနဲ့ ငွေအခြေခံမူကို ပြန်တက်ဆင်ရန် ကှောင်းစစ်ဆင်ကြမလား ဆိုပြီး အမြောက်အမြားတွေးတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် တိုက်ရင်းပြောရင် ပဋိပက္ခဖြစ်နိုင်ပြန်လောက်လို့ ကြောက်တယ်၊ ဆက်ဆံရေးပျက်စီးလိမ့်မယ်လားဆိုတာလည်း ကြောက်တယ်။ ငါငြင်းပယ်ချင်ပါတယ် ငွေကြောင့် ပျက်စီးဖို့ မလိုချင်ဘူး ဒါပေမယ့် ဒီလိုခံနေမလား မလိုချင်ပါဘူး။

မိတ်ဆွေရေတွေ ညီမှာ ဒီလိုမျိုးကြုံဖူးလား။ ငွေမူဝါဒနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဆင်ပြေစေဖို့ ဘယ်လိုစပြောရမလဲ။ ပူးပေါင်းသတ်မှတ်တဲ့ စည်းမျဉ်းနဲ့ နေစရာထားသင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို အချိန်ပေးပြီး ပြန်ပြင်လာဖို့ ခွင့်လွှတ်သင့်လား။ ငါဘာလုပ်သင့်လဲ။ OP လုံးဝ မရှင်းဘူး T_T

နောက်ပိုင်း။ သူ့ကို အငြင်းပွားစရာမဖြစ်အောင် ပြောနည်းနဲ့ မင်းကို တကယ် seriousness ရှိစေဖို့ အကြံပြုနည်းရှိရင် ပြောပေးပါ 5555