ပြည်နယ်ဆေးရုံမှာ သက်ဆိုင်ရာပိုင်းမှာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်
ဟာ... သေချာတယ် ပိုပြီး ပြောချင်တာတွေ များတယ်
မနေ့က ညပေါက်ခန့် တစ်နာရီ နှာခွဲခန့်မှာ တာဝန်ရှိသူဖုန်းခေါ်လာပြောပါတယ် လူနာပြည့်နေတယ် ကူပါဦး မင်းကလည်း မန်နေဂျာထားမယ်ဆိုပြီး။ သွားရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အလုပ်ပိုစိုးလောက်နေပြန်တယ် ဖိုင်စာရွက်တွေ မနက်ကတည်းကပဲ မပြီးသေးတာတွေ၊ ญาติကို ဖုန်းခေါ်ရတာတွေ၊ သိုင်းခွဲရလဒ်တွေ မရသေးတာတွေ၊ အရေးပေါ်ကိစ္စတစ်ခုလည်း လာသွားတယ်။ အဲချိန်မှာ အိမ်မက်ဘောင်ထဲမှာရှိတဲ့ ဆော့မိုဘိုင်းက လက်ကိုင်ဖုန်းကလေးတစ်လုံးပဲ ထဲမှာရှိတယ် စက်တာ၀ှက်အချိန်သတ်မှတ်ထားတာလေးပဲ။ ထိုင်ရတတ်ပေမယ့် မသက်တမ်းထားနိုင်သလို ဖြစ်နေတယ်။ စိတ်က ကြိုးစားပြန်လုပ်ချင်ပေမယ့် ကိုယ်ခြေလှမ်းမရှိဘူး တိတ်ဆိတ်နေလို့လည်း ရှိတယ်
အလုပ်ဖော်တချို့က တာဝန်ရှင်းရှင်းရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် လူနာလေးအလေးချိန်ဆိုးလာရင် မင်းလိုဖို့ မသဘောထားသလို မျက်နှာအေးအေးနဲ့ ထင်သာလောက်တယ်။ မေးလိုက်ရင် တုံ့ပြန်ချက်တိုတိုပဲ၊ ပြေးသွားတတ်တယ်။ တချို့က ကိုယ့်လက်ရှိနေလာတဲ့ လောက်ကိုန်ဆောင်ပြီး ပြန်လက်ထောက်ဝင်သွားတယ်၊ အလုပ်မပြီးထဲက တော့ပဲကျန်ခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်တည်းကျန်ပြီး ဖြေရှင်းရတတ်တယ်။ တခါတလေ ကျွန်မကြည့်ထားတဲ့ အချိန်က နောက်ထပ် ၄-၅ နာရီကြာချက်ရမယ်ဆိုရင် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုပြီး စိတ်ဖိစီးတယ်
နောက်တစ်ဦးထိပ်တန်းက 'မင်းကိုယ်တိုင် စီစဥ်လုပ်ပါ' လို့ ပြောတတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အချိန်နဲ့ စွမ်းအားရှိမရှိ မေးတတ်ဘူး။ သူ့ကို တောင်းဆိုတာပုံမှန်လို အရမ်းတောင်းလိုက်တယ်။ အလုပ်ညိုကာချိန် စာရင်းပေးဖို့ တောင်းလိုက်ရင်လည်း နေ့များကြာ စောင့်ရတတ်တယ်၊ တခါတလေ ပြန်မအတည်ပြုဘူး ဒါမှမဟုတ် မပေးဘူး။ ကျွန်မ အသက် သုံးဆယ်နည်းနည်း ရှိပြီး အလုပ်လုပ်တဲ့နှစ်တွေ ဆယ့်ငါးနှစ်မပြည့်ဘူး။ တောင်းဆိုရတာ မဖြစ်ချင်ဘူး ဒါပေမယ့် အခုဆို စိတ်ကျန်းမာရေးနဲ့ ကိုယ်တွင်းကျန်းမာရေးကိုထိခိုက်နေပြီ။ က 몸အားလုံးပင်ပန်းနေတယ်၊ ထဲစည်းကြောက်နာတတ်တယ်၊ မနံဘက်တစ်ရက်က တစ်နာရီမြောက်မှာ ဝမ်းတုတ်ရောငျ့ ဖုန်ပေါက်တက်လိုက်ရတယ် ၁၀ မိနစ်ဝိုင်းချင်း တစ်ကြိမ်
ဘာလုပ်ရမလဲ မသိဘူး မိတ်ဆွေတို့ရေ ငါ ဘယ်လိုလုပ်သင့်လဲ ဆိုတာ မေးချင်တယ်။ ဦး/ယောက်နဲ့ အလုပ်ခွဲပြင်ဆင်ရေးအတွက် ဆွေးနွေးပြောပါရစေ၊ အချိန်ပြောင်းဖို့ တောင်းပါမလား ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ဖော်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းကြိုးစားရမလား ဒါမှမဟုတ် ဆက်လက်ခံရမလား? ဟာဟာဟာ
နောက်ထပ် အကြောင်း၊ သူငယ်ချင်းအကောင့်ချိတ်ပြီး တင်တာပါ T_T