မနက် 07:15 နာရီမှာ စးပန်းတန်းကို စစ်ဆေးခဲ့တာပဲ။
တစ်နှစ်လောက်အကြား အလုပ်လုပ်ပြန်ရလာတုန်းနဲ့တော့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ခေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်ပဲ။ စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာ မျိုးနည်းနည်း။
မန်နေဂျာက ပစ်မှတ်မမှီဘူးလို့ ပြောတာပေမယ့် မိမိစက်က အချိန် 45 မိနစ်တိုင်အောင် ပြဿနာရှိနေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်ရပ်နေပဲ ပြုပြင်ကြိုးစားရင်း သက်တမ်းကြာ အလက်ကပ် စစ်ပြီး ပုံမမှန်ပစ်ချပြီး လက်တောင်အရမ်းအလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါ့လက်မှာ စကရူးနဲ့ နော်ဘီလ်နဲ့လက်အနောက် အရေပြားမှမည်းတယ်။ ဝမ်းနည်းအလွန်တော့ အားနည်းနေတဲဲ့အခါမှာ သူမကြည့်ဘူး။ သူကတော့ ကိုယ့်ဟာကို ပြီးတော့ တစ်သက်လုံးသိထားတယ်လို့ ပြောချင်တဲ့ပုံနဲ့ ရှင်းပြတာ၊ ရှင်းပြပြီး လက်ချောင်းညှိပြီး ကောလာဟလပြောလို့ ကျွန်တော်ဟာ အမှားအပြစ်အားလုံးကို ဘာမှမပြောချလိုက်ဘူး။ အမှန်တော့ တရားခံနားမယှဥ်တဲ့ ခံစားချက်ပဲ။
မနက်မှာ ကူညီစည်းကမ်းဖြေတဲ့ မိတ်ဆွေကိုလည်း မမြင်သာဘူး၊ သူက မန်နေဂျာနဲ့ တူတဲ့တက်ဘေါ်က ဖြစ်လို့ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်းရယူတတ်တယ်။ မန်နေဂျာက အလုပ်ကောင်းတဲ့လူတွေကို တစ်ယောက်တည်း ခေါ်သွားပြီး သီးသန့် အလုပ်ပေးတတ်တာ မကြာခဏပါပဲ။ အဲလိုဆိုတော့ ကျွန်တော်ကတော့ ရှုမြင်နေတာပဲ။
ကျွန်တော် အသက် 42 ရှိပြီ ဒီနေရာမှာ လာခဲ့တာ ခြောက်နှစ်နီးပါးလောက်။ ဖူးကက်ကလေးတွေကလမ်းဘေးက ဆိုင်အနားကတန်းဆောက်အိမ်ကနေ မော်တော်ဆိုင်ကယ်စီးပြီး မနက်တိုင်းသွားတယ်။ ဆိုင်တံခါးရှေ့မှာ အစားအစာအိမ်က ထမင်းစားတတ်ပြီး ကုန်ရောက်တိုင်း ပြန်လည် အလုပ်သွားတက်တယ်။ နေ့ခင်းအနားမယူရသေးရင်၂၀ မိနစ်ခန့်လည်း ထိုင်နိုင်တတ်၊ မထိုင်နိုင်ချိန်တွေလည်း ရှိတယ်။ ညနေပိုင်းပြန်လာတယ်ဆို မီးမောင်းမီးမှောင်ဘို့ ပြန်အိမ်ရောက်ချိန်ဆို ဒါ့အချိန်တောင် ညောင်ချင်းကပ်တာ သတိမထားဘူး။ အဖေအမေတွေ မထမင်းမစောက်ဘဲ စောင့်နေရတယ်၊ အိမ်မှာ ထမင်းရောင်းတဲ့ Auntie(ပိုလွယ်) ကတော့ ကြည်နူးစေချင်ပေမယ့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဘူး မဟုတ်ဘူး 5555။
နောက်တစ်ချက်ကတော့ အဆိုးအကျိုးမျိုးတွေ ဖြစ်လာရင် မန်နေဂျာက ကျွန်တော်ကိုသာ အပြစ်ပေးတတ်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အလုပ်ထိန်းသူလို သဘောထားထားပေမယ့် အမှန်တော့ သူက စက်ကို တကယ်ကျော်ကြားစစ်မကြည့်ဘူး။ फ़ိုင်လ်ကို ကိုင်ထားပြီး ညာမျက်နှာပေါ်က နာရီကိုသာ ကြည့်နေတတ်တယ်၊ ကျွန်တော်သွားပြီး ရှင်းပြလိုက်ရင် နံရံကို ရှင်းပြနေသလို ဖြစ်တယ်။ နောက်တော်တင်ကြမ်းပြီး “ဘာလို့ မမြန်ဘူး” လို့ ပြောတတ်တယ်၊ ကျွန်တော် အကိုကြိုးစားပြီး နံနက် ၅ နာရီမှာ အိမ်ကထွက်တာပဲ၊ အလင်းမရှိဘူး ဆိုတော့။
OT (အလုပ်ပို) တွေထပ်လုပ်ခိုင်းတတ်ပေမယ့် အလောင်းအစား တစ်နေတစ်နေ့ ချက်ချင်းလှည့်သွားတတ်တယ်၊ မွန်းလွဲတုန်းက အလုပ်အချိန် မနက် ငါးနာရီ မှ ညနေ ၅ နာရီ ပြောင်းမယ်လို့ ပြောတယ်။ အမြဲတမ်း သူ့အမိန့် များနဲ့ ရှုပ်ထွေးတော့ ဖုန်းဆက်ပြီး အဖေကို မေးဖို့ရှိသေးပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ မေးသူတစ်ယောက်မှမရှိဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ခါတစ်ရံ ပြောခဲ့ပေမယ့် သူတို့ကတော့ မစိတ်ဝင်စားဘူး။ မန်နေဂျာက ယနေ့တုန်းက တဖြည်းဖြည်းပဲ။
ကျွန်တော် ချစ်မိမိ အလုပ်ကူရာမှာ အပြစ်ရှိသလို သူတို့ဆီမှာ အခက်အခဲတွေ ဖြစ်တော့မလားလို့ ဝမ်းနည်းတယ်။ ဒီဂိုဏ်မလား တကယ် ရှိမရှိ မသိပါဘူး၊ ရှင်းပြပါ အကြံဉာဏ် တောင်လိုချင်တယ် T_T
ဒီလိုဖြစ်ဖူးသူ ရှိလား၊ မိတ်ဆွေတွေရဲ့ အကြံပေးချက် ဘာတွေလဲ။ ကျွန်တော် အနှုတ်ပြောစရာများမရှိဘူးဆိုရင် တိုက်ရိုက်ပြောပါ၊ မှန်မမှန် ခွင့်မပြောပါနဲ့ ဘာလို့လဲ?