မနေ့သားမွန်းလှနေ့လယ်ပိုင်းမှာ ဦးဆောင်က ကျွန်တော်ကို သေးတဲ့အစည်းအဝေးခန်းတစ်ခု ထိုင်စကားခေါ်ပြီး အကောင်အထည်ဖျက်တဲ့စတိုင်နဲ့ အကောင်အဖွဲ့ကို ပြင်ကြမယ် လို့ပြောလိုက်တယ်။ အကျဉ်ချုပ်ကတော့ ဝန်ထမ်း ၆ ယောက်ကနေ ၄ ယောက်သိမ်ထားဖို့၊ ငါ့ကို အလုပ်ပိုထမ်းစရာ — စတော့ခ်စနစ်စစ်ဆေးတာ၊ ပြင်ပအဖြစ်အပျက်ဆက်သွယ်တာ၊ ပြန်လည်ချုပ်ဖျက်တဲ့ ဘဏ္ဍာရေးလုပ္ငန္းဆိုင်ရာတွေ လုပ်ပေးပြီး ၊ ညဘက် အလုပ်ပြီးချိန်တွင် လိုအပ်ရင် လူသစ်ကို သင်ပေးဖို့ ဆိုတာပါ — အသံလေးနဲ့ တောင်းဆိုသလိုပေမယ့် အမိန့်နဲ့တူပဲ ခံစားချက်ပေါ့။

ဆင်ခြေမက်ပါေ။ အနိုးတောင် ၄၂ နှစ်ရှိပြီ၊ ဘဏ္ဍာရေးလုပ်ငန်း မှာ နှစ်တစ်ခေါက်မင်းတိုင်း အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်၊ ငွေစာရင်းနဲ့ အခွန်ပိုင်းကတော့ ကျွမ်းကျင်ပေမယ့် စတော့ခ်ကို လက်တွေ့လုပ်တဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးဘူး။ အလုပ်ရုံးကလည်း သေးငယ်တယ် — ခန္ဓာကိုယ်ပိုအခကြေးငွေ လူခေါ်သင့်တာမလုပ်ဘဲ “မင်းပိုလုပ်” တော့ ဆိုတာနဲ့ ပိုင်းမလူ့ရှင်ကြီးတို့နဲ့ ပတ်သက်တော့ ရုံးရှေ့လုပ်ကိုင်သူတွေလည်း မလှုံ့ဆော်ကြဘူး၊ အိမ်ရှေ့လုပ်ငန်းတွေရှုပ်လို့ပါ။ ငါပြောပြီး မပြီးနိုင်ဘူးလို့ပူတယ်ဆိုတဲ့အခါ ဦးဆောင်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဟုတ်ပေမယ့် "နားလည်တယ် ဒါပေမယ့် အနည်းငယ် စွန့်ခွင့်ပေးရမယ်" ဆိုတဲ့ စကားပုံနဲ့ ပြောလာတယ် — ပြောတာနဲ့ ငါကို သက်သာလွန်းတဲ့ သူတစ်ယောက်လို ခံစားရစေလိုက်တယ်။

ငါအလုပ်ကို ပူဇော်ချင်တယ်၊ ရုံးဝန်းမှာနေချင်တယ် မင်း ကျိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကူစီခံရမယ့်ပုံရတယ်။ အလုပ်နယ်နိမိတ်ကျော်မလုပ်ဖို့ ကြေးမပေးဘူး၊ သင်တန်းပေးတာလည်း မပြောတတ်ဘူး၊ သင်တန်းရဖို့ အချိန်နဲ့ အရင်းအမြစ်မရှိဘူး ဆိုပြီး။ ဒါမှမဟုတ် ငါအလွန်စိုးနေတယ်လား? ငါဘာတွေပြောသင့်လဲဆိုတာ သိချင်တယ် — ကိုယ့်တာဝန်နယ်နိမိတ်ကို လျှော့ချချင်တယ်လို့ တောင်းလိုက်ရမလား၊ သင်တန်းအချိန်တောင်းရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်သစ်ရှာဖွေဖို့ ပြင်ဆင်ပြီး ပြောကြားသင့်လား?

နှုတ်ဆက်ချက် — ပူးတွဲအလုပ်တွေ ဒီလို ကြုံလိုက်ဖူးတဲသူရှိရင် မျှ၀ေပြောချင်တယ် T_T