လက်ထပ်တာမှန်မမှန်လဲ၊ အိမ်ထောင်ဘဝမှာ အငယ်ငယ်တွေကို သီးသန့် သိမ်းထားရတတ်ပုံ

သော်လည်းဆိုတော့ ငါအသက်ရှည်ကြာ တကယ်တော့ အလုပ်သမားဂက်တစ်ကြိမ်ကနေ ပြန်လာလို့ပါ
ဟုတ်တယ်၊ အခုအချိန်မှာ မင်းသိလား မင်းရဲ့ ထင်မြင်ချက်ဘယ်လိုလဲဆိုတာကို ငါလည်း မသိဘူး။ ငါဘဝရဲ့ အသက် ၃၈ စိတ်ဘဝနေသူပါ။ ရေယောန့်တိမ်းနားက စက်ရုံမှာ အလယ်ည-ညချိန်ဂက်တွေ လုပ်တယ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သဘောတူရက်ရပ်လည်း ရတယ်။ တကယ်ပြောရရင် နေ့စဉ်ဘဝကတော့ ပုံမှန်အကုန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ကပ်နေတဲ့ပြဿနာကတော့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး

လက်ထပ်ခဲ့တာ တချိန်ကြာပေမဲ့ လေးနှစ်နီးပါးလောက်ပါ။ ခင်ပွန်းကကောင်းတဲ့လူပါ၊ မေတ္တာရှိတယ်၊ အိမ်အလုပ်အပိုင်းတွေကို လက်ကူတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချို့အမူအရာတွေက ငါ့ကို အရှုပ်အထွေးတွေလုပ်စေတယ်၊ တခါတလေတော့ မလုပ်ရသေးတဲ့ စိတ်ပင်ပန်းမှုကို ခံစားရတယ်။ အစဉ်အလာတည်တဲ့လူလေးတစ်ယောက်ပဲ။ ငါငြင်းမထားချင်ပေမဲ့ ငါတစ်မြဲတည်း မသေချာမှုကို ကိုင်ထားရတတ်တယ်

ငြိမ်သက်တယ်နော်။ ငွေရှင်းပွဲတွေ သို့မဟုတ် ဆုံးဖြတ်ချက်လိုတဲ့ အရာတွေကို ပြောချင်ရင် ‘‘နောက်တစ်ခါပြောကြမယ်’’ လို့ ပြောပြီး အဆုံးမှာ ကိုယ့်နည်းလမ်းနဲ့ပဲ လုပ်ထားတတ်တယ်၊ ငါကတော့...ရိုးရိုးပဲ ဆူညံမထွက်ဘဲ နေထိုင်တယ်

ဥပမာ၊ မိသားစုစုစုပေါင်းသိမ်းဆည်းငွေက အကြောင်းပါပဲ။ တနေ့တည်း အသုံးစရိတ်တွေကို ငါသာကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူထားတယ်၊ အစားအသောက်၊ ရေ၊ လျှပ်စစ်လစဉ်တစ်ခါတစ်ရံ ပိုလာတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အများစုသောစုငွေတွေကို သူက သီးသန့်အကောင့်ထဲ ထည့်ပြီး ဘယ်လောက်လျှင်တင်ထားတယ်ဆိုတာ မပြောဘူး။ လစဉ် အကုန်ကျစရိတ် မမျှမျှတတရှိရင် ငါသည်လည်း လစဉ်ကုန်ဆုံးဖို့ တခက်တလဲဖြစ်တတ်တယ်။ ငါ တိုက်ရိုက်မေးလေ့ရှိတယ်၊ ‘‘ငွေရှိလား မဟုတ်ရင် အတူပေးကြရအောင်’’ လို့။ သူ့အဖြေကတော့ ‘‘အနည်းငယ်ရှိတယ်၊ ငါစီစဉ်ပေးမယ်’’ လို့ ပြောပြီး ပြန်ကြားကိုတော့ မရှိဘူး။ အဲဒီလို နေ့တိုင်းဖြစ်နေတယ်၊ ငါတော့ စဥ်းစားမိတယ်၊ သူ့ဆီမှာ ကိုယ်ပိုင် ငွေအကြံအစီအစဉ်လား၊ ငါမေးပြင်ပွဲလားဆိုတာကို မသိရဘူး။ မေးသလို သူလက်မခံတဲ့ အနည်းငယ်ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိသားစုအစီအစဉ်ကို စတင်ချင်ရင် ငါလည်း အချက်အလက် သိဖို့ ပိုလိုတယ်၊ ငါစိတ်ပိုမိုပူရလား၊ ငါပိုလွဲမလား၊ ဘာမှ မသိဘဲစောင့်နေရန်လား။ ရှုပ်တယ်

နောက်တစ်ခုက မင်္ဂလာပြုလုပ်မယ့် အကြောင်းပါ။ ရည်းစားချိန်မှာ တစုံတစ်ရာ တွေကို ပြောထားတာက ရိုးရှင်းပြီး စာချုပ်တစ်ခု တင်မယ်ဆိုပြီး ကုန်သက်သာစေချင်ပေမဲ့ မိခင်က ပြန်မိတာက ဂရုပြုတဲ့ ရိုးရာအလုပ်ငယ်တစ်ခု ကျင်းပပေးပါဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်။ ငါတို့ကတော့ ဒီထိန့်ကို ယူမယ့် ငွေဒီလောက်ထိ ဆိုပြီး သဘောတူထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ စတင်ပြင်ဆင်ချင်တဲ့အချိန် သူကဆို အရေးပေါ်ပစ္စည်းတွေ ပိုလုပ်ရမယ်လို့ ပြောတယ်။ အပတ်ပိုင်းတွေ ကျရှုံးပြီးလည်း တိတ်တမရီ။ သူက မဖြေရှင်းဘူး၊ ‘‘ဒီလိုမလား’’ ဆိုတဲ့ အကြံပေးမှု မရှိဘူး၊ ‘‘တစ်ဝက် လိုမျိုးလုပ်မလား’’ ဆိုတဲ့ လမ်းထောက်မှုလည်း မရှိဘူး။ ငါက ဆရာတွေကို တိုက်ကြိုးပေးရတဲ့လူအဖြစ် ဖြစ်တယ်။ ငါ ညပိုင်းဂက်က လုပ်ပြီး လက်လှမ်းထိန်လောက် မပြီးပြန်လည်း ငါက ဆိုင်ရှင်၊ အာလူးပန်းသောက်၊ မိခင်ကြိုက်ရာသလောက် အသီးပန်းမှာ ဖုန်းခေါ်ပြီး ပျံ့ဖက်စောင့်ထားရတယ်။ မိန်းမလေး အလွန်ပင်ပန်းတယ်

တစ်ခါတုန့်တယ်ကို အသိမရှိနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူက အိမ်ကသုံးစရိတ်အချို့ကို အသုံးပြုမယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်အကောင့်ကိုကြည့်ရင် အဲဒီငွေ သတ်မှတ်ချက်မတွေ့ဘူး။ ငါဘယ်လိုမေးမလဲလို့ မေးရင် ‘‘မသုံးရသေးဘူး’’ လို့ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုမိုချင်းမေးရင် သူနဲ့စိတ်မချမ်းသာနေပေ။ သူကတော့ အချိန်တိုင်း အသေးစိတ် မပြောရဘူးလို့ ဆင်ခြေချတယ်။ ငါကို မေးမယ်ဆို တိုက်ရွက်ထားတယ်ဆိုတော့ ရိုးရိုးမေးတာတွေကို ငါစိန့်ပေါက်ခံလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ အရေးပေါ်စရိတ် တက်လာရင် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာတတ်တယ်။ ငါတော့...ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘူး

ငါပြောရမယ်လို့ သတိထားတယ်၊ တိုက်ရိုက်ဆွေးနွေးရင် အဆုံးသတ်ဖြေရှင်းမယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံဖို့ ဖြစ်တဲ့ အခါ ဘာပဲမဆို သူက အတိုချုံးတင်လုပ်ပြီး နောက်တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းပြောတတ်တယ်။ ငါကတော့ စာရင်းစုလုပ်မယ်ဆိုပြီး တိတိကျကျ မှတ်တိုက်ထားသလိုပဲ လက်ရှိအခြေအနေကို ကျိန်ဆိုရန် ကြိုးစားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချို့လို့ ငါတောင် ဝင်စစ်ရတဲ့ စိတ်နဲ့ ဖြစ်တယ်လို့ အမှားတင်ထားတယ်လို့ တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်ရတယ်။ ဒါတော့ မမှန်ဘူးလား၊ ဒါပေမဲ့ မလုပ်မိလျှင် လာမယ့်လ ကွန်ပက်လိုက်နဲ့ ဘယ်လောက်ဆင်းတွေ ဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိတော့ဘူး

တချို့ရက်တွေမှာ မေးချင်တယ်၊ ငွေကို ဖုံးကွယ်ထားရတာဘယ်လို ဖြစ်လာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်အိမ်ထဲ လူနှစ်ယောက် ရင်ဆိုင်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးမှုတွေ ဖန်တီးချိန်လား။ ငါ မိသားစုနေလို့ လူနှစ်ယောက် အနားကာရာကို မမှိုင်းချင်ဘူး၊ တစ်ခါတုန့် နကျောလေးခံရတယ် အခုငါ့ကိုယ်ကိုလည်း စိတ်ကျပ်တယ်၊ ငါစိတ်ပူမလား၊ ငါအလေးထားနေသလား၊ ပိုသိချင်တာမျိုးကို လိုချင်နေသလား၊ မသိဘူး။ တစ်ဖက်ကတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေအကြောင်း ပြောနေသလို ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါမတော်တဆ အတားမလိုချင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီသဘောအတိုင်း ခဏထားခဲ့ရင် ပိုနာကျင်လာမလား

ရှင်းလင်းစွာပြောရရင် ငါ မင်းတို့ကို တိုက်ခိုင်းပြီး အလုပ်ကြီးဖြစ်စေချင်မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတခြားလူတွေအကြံပေးချင်တယ်၊ ငါတကယ်တမ်း ကူညီဖို့ လိုချင်တယ်။ 5555 (မြန်မာစကားလုံးပြန် - ဟဲဟဲဟဲ) ငါက မင်္ဂလာအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မကျွမ်းကျင်ဘူး၊ ပင်ပန်းဆုံးသေချင်တယ်

မေတ္တာရပ်တန့်ရင် တို့ အကြံပေးပါ၊ ဒီလိုဖြစ်ရင် ဘာလို့ စကားတက်လို့ ကောင်းတယ်။ သူ့ကို ဂရုစိုက်ပြီး ငါ သူ့ကို စိစစ်ချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ သာမန်ပဲ အနာဂတ်ကို လက်မျှဝေပြီး သဘောတူရမယ်ဆိုတာ ရည်ရွယ်တာပါ။ ဒါမှမဟုတ် အကောင့်ဝေဖန် ဖွင့်ဆောင်တာမျိုး၊ ခွက်တန်ဖိုးတစ်ရွက်ချင်း ဖန်ဖတ်ထားတာမျိုးလား၊ သဘောတူပါရင် ဘယ်လိုစတင်ရမလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ပြောသင့်လား

မိတ်ဆွေတွေရယ် ဘာထင်လဲ၊ ငါဘာလုပ်သင့်လဲ

နောက်တစ်ခု - ဒီ thread ကို ပထမဆုံးတင်တာပါ၊ အမှားရှိရင် ဆက်ပြောပေးပါနော်