ມາດຕະການຄວາມປອດໄພຊາຍຝັ່ງ-ສິ່ງແວດລ້ອມໃນເກາະສະຫວັນຫຼວງ ຫຼັງການເຕີບໂຕຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວ

ເກາະສະຫວັນຫຼວງ — ການເຕີບໂຕຂອງທ່ອງທ່ຽວ ທັງຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ເປັນຄົນໄທ ແລະ ຕ່າງຊາດ ຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ ເຮັດໃຫ້ພັກງານທ້ອງຖິ່ນຈຳເປັນຕ້ອງຍົກລະດັບມາດຕະການດ້ານຄວາມປອດໄພຊາຍຝັ່ງ, ການຈັດການເຄື່ອງເຫຍື້ອຂອງຂັງຂີ້ ແລະ ການອະນຸກັບທີພາລະທຳທາງທະເລ ເພື່ອຮັກສາສຸດສົມດຸນລະຫວ່າງການພັດທະນາເສດຖະກິດ ແລະ ການປົກປ່ອງສິ່ງແວດລ້ອມ. ຜູ້ວາວ່າຈັກການຈັດຕັ້ງແຂວງຊູຣາດທານີ ແລະ ພັກງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໄດ້ລ່ວງກັນຮ່ວມປຶກສາເພື່ອຄົ້ນຫາແນວທາງການຈັດການຢ່າງເຄື່ອງເດື່ອນ.

ປະເດັນທີ່ຖືກຍົກມາສົນໃຈຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນການຈັດລະບຽບກິດຈະກຳທາງທະເລ ເຊັ່ນ ການຄຸ້ມຄອງການອອກໃບອະນຸຍາດໃຫ້ເຮືອທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ກິດຈະກຳສັນທນາການນ້ຳ ເພື່ອປ້ອງກັນການຮັບຮອງທຣັພຢາກຮັງ (ປະກາຣັງ) ແລະ ສັດນ້ຳ. ຍັງມີມາດຕະການກວດຄຸມຄວາມໄວເຮືອໃນເຂດໃກ້ຊາຍຝັ່ງ ແລະ ການກໍານົດພື້ນທີ່ພ້ອມຫ້າມເຂົ້າເຂົ້າເພື່ອໃຫ້ລະບົບນິເວດຟື້ນຕື່ນ. ນອກນັ້ນ ມີການນຳເສີມໃຫ້ມີການກວດສອບຄຸນນະພາບນ້ຳ ແລະ ການຕິດຕາມຜົນກະທົບຈາກກິດຈະກຳທ່ອງທ່ຽວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອເປັນຖານຂໍ້ມູນໃນການວາງແຜນນໍາໃຊ້ນະໂຍບາຍ.

ການຈັດການເຄື່ອງເຫຍື້ອຂອງເປັນອີກໜຶ່ງຄວາມທ້າທາຍສຳຄັນ ເນື່ອງຈາກປະລິມານເຄື່ອງເຫຍື້ອເພີ່ມຂຶ້ນຕາມຈໍານວນນັກທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ລະບົບການເກັບດັບຍັງບໍ່ສອດຄ່ອງກັບປະລິມານແລະປະເພດຂອງເຄື່ອງເຫຍື້ອ. ພັກງານທ້ອງຖິ່ນໄດ້ເລີ່ມລະຍະການຮັບປະຕິບັດການຫຼຸດການໃຊ້ພລາສຕິກແບບໃຊ້ຄັ້ງເດືອນ ແລະ ສົ່ງເສີມລະບົບການແຍກເຄື່ອງເຫຍື້ອເທິງຈຸດທ່ອງທ່ຽວຫຼັກ. ພວກເຂົາຍັງກຳລັງທົດລອງລະບົບຂັບຂີ້ຊຸມຊົນແລະສ້າງຈຸດຮັບຊື້ເຄື່ອງເຫຍື້ອທີ່ສາມາດນຳໄປຂາຍເພື່ອສົ່ງສຽງເສດຖະກິດຫຼຸ່ມວົງໃນເຂດ.

ມາດຕະການຄວາມປອດໄພສາທາລະນະກໍໄດ້ຮັບການປັບປຸງ ເຊັ່ນ ການເພີ່ມກຳກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ກຸ້ຍພັງທາງທະເລ, ການຕິດຕັ້ງປ້າຍເຕືອນແລະກະຕ່າຢາເບ້ງຕົ້ນຕາມຊາຍຫາດຫຼັກ, ແລະ ການຝຶກອົບຮົມຜູ້ປະກອບການເຮືອທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ໃນການຊ່ວຍຊີວິດຜູ້ປະສົບໄພນ້ຳ. ຫລາຍຊຸມຊົນໄດ້ຮ່ວມມືກັບອົງການອາສາສະໜຸນຈັດວັດທະນະກຳວີດຊອບແລະການຊ່ວຍເຫຼືອພື້ນຖານເພື່ອເພີ່ມພ້ອມພ້ອມຂອງຊຸມຊົນໃນການຮັບມືກັບເຫດຉຸກເຈົ້າ.

ຜົນກະທົບຕໍ່ຊາວແບ່ງແລະຜູ້ປະກອບການທ້ອງຖິ່ນມີທັງຄວາມຫວັງແລະຄວາມກັງວົນ. ມາດຕະການດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຄວາມປອດໄພ ຖ້າເຮັດແບບຈິງຈັງຈະຊ່ວຍຮັກສາພື້ນທີ່ທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ຍືນຍົງ ແລະ ຮັກສາທຣັພຢາກຮັງທີ່ເປັນແຫຼ່ງລາຍໄດ້ລະຍາວ. ແຕ່ໃນໄລຍະສັ້ນ ຜູ້ປະກອບການບາງສ່ວນອາດຈະຕ້ອງລົງທຶນເພີ່ມເຕີມເພື່ອປັບປຸງບໍລິການໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບມາດຕະການໃໝ່. ພັກງານທ້ອງຖິ່ນຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາາແນວທາງສະໜັບສະໜຸນເຊັ່ນ ການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ເງິນທຶນຫຼຸ່ມວົງສຳລັບຜູ້ປະກອບການໃຫ່ຍເລັກ.

ນຳໜ້າ, ຜູ້ຊຳນານດ້ານທ່ອງທ່ຽວແລະການອະນຸກັບທີພາລະທຳໄດ້ແຈ້ງວ່າການຈັດການຢ່າງຍືນຍົງຕ້ອງອາໄສການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກຮັບຜິດຊອບ ເຊັ່ນ ພັກງານລັດ, ເອກະຊົນ ແລະ ຊຸມຊົນ ພ້ອມກັບການນໍາຂໍ້ມູນທາງວິທະຍາສາດມາປະກອບໃນການຕັດສິນໃຈ. ການນໍາມາໃຊ້ມາດຕະການຢ່າງຍືນຍົງບໍ່ໄດ້ແຕ່ປົກປ່ອງທຳມະຊາດ ແຕ່ຍັງສ້າງຄຸນນະພາບການທ່ອງທ່ຽວທີ່ດີຂຶ້ນ ແລະ ຍືດອາຍຸການໃຊ້ວັດທຣັພຢາກ, ທີ່ສຸດທ້າຍຈະເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ເສດຖະກິດທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ຄຸນນະຊີວິດຂອງຊາວເກາະສະຫວັນຫຼວງໃນໄລຍະຍາວ.