น้องชายสามีอายุ 28 ตกงานเมื่อปลายปีที่แล้ว สามีบอกให้มาอยู่บ้านเราชั่วคราว ระหว่างหางาน เราเห็นใจ ไม่ได้คัดค้าน คิดว่า 1-2 เดือนคงได้

ผ่านมา 8 เดือน

สมัครงานบ้าง 1-2 เดือนแรก หลังจากนั้นไม่ค่อยสมัคร บอกว่า "งานมันไม่ดี เงินเดือนน้อย เสียเวลา"

กินข้าวเรา ใช้น้ำเรา ใช้ไฟเรา ดูเน็ตฟลิกซ์ที่เราจ่าย ไม่ออกค่าอะไรเลย

วันนึงเราพูดเรื่องค่าใช้จ่าย เขายิ้มแล้วบอก "พี่สะใภ้ คิดเงินกับน้องเหรอ ครอบครัวเดียวกันนะ"

สามีก็ไม่ว่าอะไร พูดอะไรก็เข้าข้างน้อง

เหนื่อยที่สุดคือ บ้านสกปรก น้องไม่ทำอะไรเลย เราทำงานเลิกดึก กลับมาต้องล้างจาน ซักผ้า เก็บของของเขาเต็มห้องนั่งเล่น

บอกตรงๆ ค่ะ บางครั้งกลับมาเห็นน้องนั่งเล่นเกมแล้วยิ้มทักทายเรา เราอยากร้องไห้

จะให้ออกยังไงโดยไม่เสียพี่น้อง