กลับบ้านแม่ที แม่สามีถามว่า "ไปอีกแล้วเหรอ"

บ้านพ่อแม่อยู่ห่างจากบ้านสามี 1 ชม. ขับรถไปก็ไม่ลำบาก พ่อแม่อายุ 70 กว่าทั้งคู่ พ่อเริ่มเป็นความดัน แม่ปวดเข่าเดินไม่สะดวก

เรากลับไปดูแลเดือนละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1-2 วัน ซักผ้า ทำความสะอาด ซื้อของเข้าบ้าน พาไปหาหมอ

ทุกครั้งที่จะไป แม่สามีจะพูด "ไปอีกแล้วเหรอ" "ทำไมไปบ่อยจัง" "ลูกของแม่อยู่บ้านนี้ ลูกควรอยู่ดูแลผัวสิ"

สามีเงียบ ไม่ปกป้องเรา

บอกแม่สามีว่าพ่อแม่แก่ แม่ตอบ "แล้วฉันไม่แก่เหรอ ฉันก็แก่เหมือนกัน ลูกสะใภ้คนอื่นไม่กลับบ้านแม่บ่อยขนาดนี้"

ลูกสะใภ้คนอื่นที่แม่พูดถึงคือ ภรรยาของพี่ชายสามี เขาเป็นกำพร้า ไม่มีพ่อแม่ให้กลับ

เราเป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ ใครจะดูแลถ้าเราไม่กลับ ทำไมการเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ตัวเอง ในสายตาแม่สามี ถึงกลายเป็นความผิด