เมื่อคืนหัวใจพังตอนสี่ทุ่มครึ่งครับ หยิบมือถือมาดูรูปมุมโต๊ะกาแฟในสตอรี่ที่แฟนส่งมา
สั้นๆ คือ เราอายุ 34 ทำงานโรงงานที่ขอนแก่น คบกันมา 4 ปี อยู่ด้วยกันปีกว่าแล้ว จ่ายค่าน้ำค่าไฟแบ่งกัน คลุกคลีกันทุกวัน เรื่องเล็กๆ พูดกันได้ตลอด
แต่พอไปเจอแชทเก่าในมือถือเขาที่ไม่เคยลบเป็นแชทกับผู้หญิงชื่อเล่นที่เราไม่ค่อยคุ้นตา (ชื่อเล่นแบบเรียกกันเอง) แล้วมันมีสติกเกอร์หัวใจเต็มไปหมด มากกก แบบเห็นแล้วจุก วันที่คุยตรงกับวันที่เขาบอกว่าไปทำโอทีจนดึก จะกลับค่อนคืน แต่ในแชทพิมพ์ว่า "เมื่อคืนสนุกมาก" แบบนี้เลย
ใจมันบอกว่าไม่ใช่เรื่องเล็กเลย แต่ก็พยายามหาเหตุผลให้แฟน เช่น อาจจะไปเจอเพื่อน หรือเป็นเพื่อนร่วมงาน ก็ได้มั้ง แต่ไอ้การลงรูปคู่ในสตอรี่แล้วคนคนนั้นคอมเมนท์หวานๆ ถึงแฟนเรา มันทำให้หายใจไม่ออกจริงงง
ตลกนะ เราไม่เคยหวงมาก่อน เคยเชื่อใจคนง่ายมาก แต่พอเห็นแบบนี้แล้วมันเปลี่ยนไป จู่ๆ ความทรงจำเล็กๆ อย่างที่เคยตื่นตีห้า 5 โมงเช้าไปซื้อข้าวเหนียวจากร้านหน้าเต็นท์ให้เพราะรู้ว่าเธอชอบ กลายเป็นคำถามว่าที่ทำไปมันมีความหมายมั้ย เราเริ่มนับวัน โทรหา และวางแผนเล็กๆ อยู่เป็นปีๆ นานเป็นสิบๆ เดือน มันทำให้รู้สึกเหมือนเราเป็นของคงที่อยู่ตรงนั้น
เราพยายามคิดว่ามันอาจจะเป็นเพื่อนเก่าที่กลับมาคุย หรือแฟนแค่กอดคอแบบเพื่อน แต่ทำไมต้องเก็บแชทแบบนั้นไว้ ทำไมไม่บอกว่าเพื่อนมาเจอ ทำไมต้องลงสตอรี่หวานๆ ทั้งที่บอกว่าโอที ความจริงใจมันเริ่มมีรอยร้าวหรือเราเองคิดไปเองก็ไม่รู้
เมื่อคืนแทบไม่ได้นอน คิดวนๆ เรื่องงาน เรื่องค่าใช้จ่ายที่แบ่งกัน คิดถึงคำสัญญาเล็กๆ สมัยคบใหม่ที่บอกว่าจะไม่ปิดบังกัน เราให้เครดิตแฟนเยอะเพราะไม่อยากเป็นคนจับผิดตลอดเวลา แต่สติกเกอร์หัวใจหลายอันในแชทมันทำลายความสบายใจเราไปจริงๆ ครับ
เช้านี้ไปทำงานตามปกติ แต่หัวใจไม่ปกติ นั่งเอาเท้าแตะพื้นเครื่องจักรตอนแปดโมงยี่สิบ รู้สึกเหมือนมีหนามจิ๋วๆ ทิ่มอยู่ในอก เราไม่อยากเป็นคนโทรเช็กทุกย่างก้าวของแฟน (เราเป็นช่างเครื่องสายการผลิต เหนื่อยมากกก) แต่บางทีก็แบบ... ใครจะเข้าใจว่าการเห็นแชทแล้วเงียบมันเจ็บขนาดไหน
ตอนพักเที่ยงส่งข้อความแบบกลางๆ ว่า "เมื่อคืนไปไหนมาครับ" เขาตอบชิวๆ ว่าไปบ้านเพื่อน คำตอบสั้นมาก ไม่ชวนเล่า เราถามต่อว่ากลับกี่โมง เขาตอบว่ากลางคืนๆ เงียบๆ แบบนั้นอีก เราพยายามไม่ระเบิดนะ แต่หัวเดือดเบาๆ เลยพิมพ์ว่า "สตอรี่นั่นกับคนไหน" ส่งปุ๊บก็เสียวว่าตัวเองโง่ไปเปิดมือถือคนอื่น แต่ถ้าไม่พูดก็ไม่สบายใจ ฝ่ายโน้นตอบว่าเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ไม่มีอะไร ไม่ชอบเวลาเราจู้จี้ เรารู้สึกยิ่งสงสัยและโกรธตัวเองที่ถาม
ตอนนี้เดาไปหลายแบบ อาจจะคุยกับเพื่อนเก่า อาจจะมีความหมายมากกว่าเพื่อน หรือเราแค่คิดมากตามประสาคนเคยโดนเทมาก่อน ไม่มีหลักฐานชัดเจน ไม่มีรูปกอดหรือจูบ ไม่มีการนัดสอดแนม แต่ความรู้สึกมันเหมือนตุ่มหนองที่ค่อยๆ เจ็บขึ้นเรื่อยๆ เราไม่อยากคุมพฤติกรรมแฟน เพราะเชื่อว่าคนต้องมีพื้นที่ แต่ก็ไม่อยากกลายเป็นคนยอมให้ความไม่ชัดเจนทำร้ายใจตัวเองด้วย
งงครับ งงมากจริงงง T_T
เพื่อนๆ เคยเจอแบบนี้ไหม เราคิดมากไปเองหรือเปล่า ควรคุยตรงๆแบบเปิดหน้าเลยไหม หรือมีวิธีไหนที่ไม่ทำร้ายจิตใจกันมากไปกว่านี้บ้าง เราควรทำยังไงดี
ป.ล. ขอโทษที่เล่าเยอะไป มึนเอง 5555