ขอระบายหน่อยค่ะ ขอโทษถ้าเล่าไม่เป๊ะนะคะ จะพยายามบอกให้ชัดที่สุดเท่าที่ใจจะนิ่งได้

เรากับแฟนคบกันเกือบสามปี เราอายุ 35 ทำงานพยาบาลโรงพยาบาลรัฐแถวสมุทรปราการ เวรเยอะมากกก บางวันออกเวรตอนตีหนึ่ง ถึงบ้านตีสอง ตื่นอีกทีบ่ายสามกว่าจะได้นอนจริงจังก็กลางคืนอีกที ออกอาการเหนื่อยชุดๆ แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับงานตรงๆ หรอกค่ะ เป็นเรื่องความสัมพันธ์มากกว่า

ปัญหาคือมีผู้หญิงคนนึงคอมเมนต์เฟซแฟนเราเยอะมาก ชื่อเล่นเรียบๆ แต่โปรไฟล์ออกใสๆ แบบเพื่อน ทักเรื่องหนัง บางทีก็เรื่องงาน ดูเหมือนแค่คุยเล่น แต่ความถี่มันแปลกจริงๆ เช่นวันที่ 10-11 มีคอมเมนต์ติดกันหลายโพสต์ แสดงอิโมจิหัวใจบ่อย จนเราเริ่มตั้งคำถามในหัวว่าเธอเป็นใคร

เราไม่ได้ส่องแรงๆ แต่แบบเก็บๆ ดูสตอรี่เก่าๆ ในไอจีของคนคนนั้น เห็นรูปที่มีแฟนเราอยู่ร่วมเฟรมซ้ำๆ เป็นรูปกลุ่ม บางรูปถ่ายจากมุมไกล มือถือถ่ายไกลนิดนึง เห็นหน้าชัดบ้างไม่ชัดบ้าง แต่แฟนเราอยู่ในเฟรมบ่อยมาก แล้วมีคลิปสั้นๆ เมื่อสัปดาห์ก่อน ประมาณ 20 วินาที มีเสียงหัวเราะสองคน แล้วเหมือนจะมีคนจับมือกันแต่กล้องจับไม่ชัด เราแบบ...มโนก็ได้ แต่รูปมันเรียงๆ กันหลายโพสต์อ่ะ

ถามตรงๆ กับแฟนว่า "คนนี้ใครคะ ทำไมเห็นไปเที่ยวด้วยบ่อยจัง" เขาบอกว่าเป็นเพื่อนที่ไปเที่ยวเป็นกลุ่มกับที่ทำงาน แค่นั้น เหมือนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง บอกให้เราเลิกคิดมาก งานเร่งๆ เราก็พยายามนะ แต่ใจคา เหมือนมีแมลงวันในหัว บินไม่หยุด

แล้วมีสัญญาณเล็กๆ ที่ทำให้เรารู้สึกไม่สบายใจ เช่น เวลามีข้อความจากคนคนนั้น แฟนมักจะหุบมือถือทันที หรือขยับออกจากเรา ถ้าเราอยู่ใกล้ เขาจะรีบปิดแอป ไม่ให้เราเห็นหน้าจอ เหมือนกลัวให้เราเห็นอะไรบางอย่าง เราอยากจะไม่ขอดู แต่ความสงสัยมันกัดกร่อนเราจนเราเผลอเปิดมือถือเขาเอง (ขอโทษนะคะ เป็นความผิดเราเอง) ตอนนั้นเปิดเจอแชทไลน์ของเขากับคนคนนั้น — ข้อความแบบ "ไปเจอกันดึกๆ ได้ไหม" แล้วมีอิโมจิหัวใจติดมา ข้อความพวกนี้มีเป็นช่วงๆ ประมาณ 2-3 เดือนที่ผ่านมา

นิ่งไปเลยนะ เราเก็บภาพสกรีนช็อตไว้ในหัว จ้องดูหลายรอบมาก รู้สึกเงียบมาก ไม่รู้จะทำยังไง ไม่อยากตะโกนว่าเมียน้อย แต่สัมผัสมันไม่ดีจริงๆ เราเป็นคนใจเย็น พยายามคุยด้วยเหตุผล กลัวว่าอาจเป็นแค่เพื่อนที่คุยเล่น แต่บางดีเทลมันทำให้คิดว่ามากกว่า เช่น เธอเรียกแฟนเราด้วยชื่อเล่นแบบที่เราไม่เคยได้ยินว่าเขาอนุญาตให้คนอื่นเรียกแบบนี้ เขาพิมพ์ว่า "คิดถึง" บ่อย และมีรูปคู่ที่เราไม่รู้ว่าถ่ายเมื่อไหร่

เราลองคุยกับเขาอีกครั้งแบบตรงไปตรงมา คราวนี้ถามว่า "คุยกับคนนี้แบบไหนกันคะ?" เขาหน้านิ่งขึ้นนิดนึงแล้วบอกว่า "เป็นแค่เพื่อน รุ่นพี่ที่เคยช่วยงานกัน" เราตั้งใจจะเชื่อ แต่ความรู้สึกมันแกว่งมากกก เหมือนโดนหลอก แต่ก็ไม่อยากเป็นคนคอยควบคุมชีวิตเขา

เพื่อนบางคนบอกให้เราเผชิญหน้าเปิดหมด เราเป็นพยาบาล เกรงใจความเป็นส่วนตัวคนอื่นกับเรื่องในที่ทำงานด้วย กลัวจะทำให้เรื่องบานปลาย แต่ก็กลัวว่าจะถูกหลอกต่อไปอีก หรือตัวเองคิดมากไปเอง? หรือเขาอาจเหงาแล้วคนนั้นเป็นที่ปรึกษา เราไม่รู้จริงๆ ค่ะ

คนแนะนำให้เก็บหลักฐานแล้วคุยสงบๆ อีกครั้ง แต่เราเกรงคำโกหกแบบนิ่งๆ ที่ทำให้ความไว้วางใจพังไปตลอด เราไม่ใช่คนเจ้ากี้เจ้าการ แต่เรื่องแบบนี้ทำให้ใจเหนื่อยจริงๆ เราไม่อยากเสียเขา แต่ก็ไม่อยากถูกทำแบบนี้ด้วย

งงมากค่ะ ขอโทษถ้าเล่าไม่เป็นระเบียบ T_T

เพื่อนๆ ว่าเราควรทำยังไงคะ ควรคุยแบบเปิดหมดทุกอย่างดีไหม หรือเก็บหลักฐานแล้วรอดูท่าทีต่อไป? ถามตรงๆ เลย — ถ้าเป็นเพื่อนๆ จะทำยังไงคะ? จขกท ไม่อยากจับผิด แต่กลัวจะโดนหลอกมากกก จริงงง