ဆောရီး တော့၊ ပထမဆုံးပို့စ်ပဲ၊ ဇော်ဂျင်းလော့ဂ်အကောင့်တစ်ခုအရင်းသုံးရင်းဖြစ်တာ ကြောင်းပြောချင်ပါတယ် နည်းနည်းလှုပ်ရှားတယ်
ငါအသက် ၃၂, ကိုရာချ်စီမားမှာအကောင့်ရေးလုပ်တယ်။ ကောင်မလေးနဲ့ နှစ်နှစ်နီးပါး ကြာတယ်။ အခုတော့ ငါရဲ့စိတ်ထဲ ပျက်မောနေပြီ စတင်တော့မယ်။
ဖြစ်ရပ်က နှစ်ပတ်လောက်က စတင်တယ် မနက်စောစော စနေနေ့နောက်တစ်ချိန်၊ ဖုန်းကို မခေါက်ထားပဲ မိမိရဲ့မိန်းမရဲ့ဖုန်းကို စားပွဲပေါ်မှာ မြင်နေရတာ ဖြစ်တယ် (ကိုယ့်အမှားပါ မလျှို့) လက်ခံရတာက အပေါ်ကင်မရာ backup ဖိုင်တွေရှာနေချိန် အထဲက ဖိုလ်ဒါတစ်ခု ရှောင်လွဲ အမည်နဲ့မတွေ့ဖူးတဲ့ဖိုလ်ဒါတစ်ခုက ထွက်လာတယ်
ထိုဖိုင်ထဲမှာ ကာဖေးတစ်ခုမှာ လမ်းပေါ်ဆဲလ်ဖိုက်လ်ရိုင်းမျိုးရှိတယ်၊ မိန်းမနဲ့ အချင်းချင်း ရှာပက်ရိုက်က အလင်းရွှေရောင်အလင်းထွက်ဖိုက်ချိန်၊ သူ့ရဲ့မျက်နှာပြုံးနည်းက ငါနဲ့တကယ်မမျှဖြစ်ဘူး
အမြင်တစ်ခုနဲ့ ငါရှောချ်တယ်။ တကယ်ပဲ။
ငါ ပုံတွေကို သိမ်းထားတယ် မက်ဆေ့ချ် မဖွင့်ဘူး ရဲရဲတောက်မိလို့ပဲ သဘောထားချိုးသွားချင်တယ် ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ ပြန်မပျောက်ဘူး၊ အလုပ်ရဲ့စင်းတစ်ခု ထင်တယ် ငါမပါလိုက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပိုင်းလို
ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီး ငါ တိုက်ရိုက်မေးတယ် ဘယ်သူနဲ့ပုံရိုက်ထားလဲလို့ သူက ပြောတာက အဟောင်းမိတ်ဆွေ တစ်ယောက် ဘယ်တစ္ဆေ တန်းကြားသူတွေတွေ့လိုက်တာပဲ၊ အုပ်စုပုံထည့်မယ်လို့ပြောတယ်။ အဲဒီလူရဲ့ Facebook ကို တစ်စုံတစ်ရာ ကြည့်ချင်တော့ — မပြီးစုံစမ်းတောင် — ဖော်တူပုံအောက်မှာ "ဒီဘက်ကလေးလှတယ်" လို့ comment တစ်ခုရှိတယ်၊ story က သူတို့နဲ့ မိန်းမငယ်တစ်ယောက်က စတိုးပေါ်အနားက ကျောင်းလမ်းရွပ်လမ်းမှာ နေ့လည်စာစားပြီးပြန်လာတဲ့ပုံ ရှိတယ် အဲဒီ မိန်းမငယ်က သူက အလုပ်စာတင်ပြောတာ၊ ညအလုပ်မှာ သေချာ project လုပ်နေတယ်ဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း နိုးနာနယ်ပြီး တစ်တူတောင် မရှိဘူး
ရှုပ်လား? ရှုပ်တယ်
နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ပြုမူတွေ ပြောင်းသလိုရှိတယ် ဖုန်းပတ်ဝန်းကျင်ပိတ်နံပါတ်အများကြီး ပြောင်းတတ်လာတယ်၊ တခါတလေ ဖုန်းကို ရှေ့မှာ မချစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ဖုန်းကိုမထွက်အောင် အစွမ်းကုန်ထိန်းတတ်လာတယ်၊ သူနဲ့အတူတည်း ရှိရင် ဖုန်းကို အမြန်မြင်ပြီး ချိတ်ချလိုက်တာကို လျှော့တတ်မယ်၊ တစ်ညက "မိတ်ဆွေဖုန်းခေါ်သူနဲ့ သောက်ဖို့" လို့ပြောခဲ့ပေမယ့် ငါ group chat ဝင်ခွင့်ရှိတဲ့ group တွေကို စစ်လိုက်တော့ သက်သေမရှိဘူး၊ တိတိကျကျ message မရှိဘူး၊ တကယ်ထိပ်တိုက်ရှုပ်ထွေးတယ်
ဒါပေမယ့် သူက ငါ့ဆီကောင်းသားတယ်၊ ငါပိုက်ဆံမရှိရင်စားစရာပေးတယ်၊ အလုပ်နဲ့ပက်သက်ရင် massage လုပ်ပေးတယ်၊ ညချမ်းချမ်းတက် ငါ့ကိုကပ်ပြီး အိပ်တတ်တယ်။ စုစုပေါင်းမလွဲပေမယ့် သံယောဇဉ်က အကြောင်းအရာတွေ မပြတ်သားသေးဘူး။ ငါ့ခံစားချက် ပြောင်းသွားပါပြီ
ငါ အကောင်းဆုံး အကောင့်စာ ရဲ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်သူ ပုံစံပါ၊ အသေးစိတ်ကို မှတ်တတ်တယ်။ ဗလာတော့ တတ်စွမ်းချိန်တွေကို မှတ်တမ်းတင်တာ စတင်တယ် — ဖုန်းကို တော်တော်ဆာ၊ စကားပုံတစ်ချို့၊ story တွေ သိမ်းထားတယ်။ စာအုပ်လေးအတွင်း မိနစ် ခဏခဏ အနားခြင်းနဲ့ ရေးထားတယ် (စာအုပ်လေးထဲ နာရီထိန်းသိမ်းရာ နောက်ကွယ်နားမှာ ခြောက်သွေ့နေတဲ့)။ စုံထောက်လိုက်တဲ့ဂိမ်းလို ရဲ့ အပြုံး မလိုချင်ပဲ ကစားနေတယ် ဒါပေမယ့် မလုပ်ရင် စိတ်မသက်သေချာဘူး။ ဥပမာ 01:05 AM သူက အလုပ်ထွက်ပြန်တယ်ဆိုတာကို ငါ မှတ်ထားတယ် တစ်ခါတည်း ရိုးရိုးနဲ့ သန်းလိုက်တယ်
တစ်ညက ဖုန်းကို မခေါက်ထားတဲ့ chat ဖိုင်ကို ပျောက်လွတ်စွာ ကြည့်လိုက်တယ် (ကိုယ့်အမှားလျှည်း) အဲကဆီမှာ အဲဒီလူက သတင်းပို့ထားတာ "မနေ့ကကောင်းတယ်" အင်မ့်ဖြစ်တဲ့ emoji နဲ့ — ရင်ခုန်ရပ်တယ်။ တိုက်ရိုက်မေးလို့ သူက "လူလေးတက်တာ ပဲ" ဘာမှမဆိုဘူး၊ ဟာသတွေလို ၊ "အပိုင်းကွဲတယ်" ပြောပြီး ငါ့ကို ရယ်ဖို့နဲ့ အောင်လုပ်တယ်၊ အဲဒီနောက် ငါ အတည်တကျ မယုံနိုင်ဘူး
ငါ သိတယ် ငါ အမြင် ကွဲပြားနေတာကိုလည်း ကင်းမရှိဘူး အဲဒီသူက မိန်းမဖြစ်တဲ့အထူးသဖြင့် ငါ အသက်ပိုရိုး ရှိတယ် ဒါကြောင့် မိန်းမတစ်ယောက် တို့မိန့်ပြောရာ မျိုးစုံ မမြင်လိုက်ဖို့ မျှော်လင့်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါလွန်လွန်မိုက်လိုက်ချင်စိတ်မရှိဘူး အလွန်ပိုင်းကောင်းလို့ အမှန်တရားကို မျက်မမှားဖြစ်ရဖို့ မချွန်တတ်ချင်
အခုအချိန် ငါ ရုံသွား office မှာ ပုံမှန်ဆင်နွယ်နေဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ ဘာသာရပ်ဆုံးဖြတ်မှုတွေရှိသေးတယ် အလုပ်အပ်နေရုံကနေ အာရုံတစိုက်အလုပ်ထဲမှာမရ အချို့လူတွေက လိုအပ်ချက်တစ်ချို့ ရှိတယ် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ပြောတယ်၊ ငါ အိပ်မပျော်ဘူး၊ အရမ်းစဉ်းစားနေတယ် ပုံတစ်ပုံတိုင်းကို ညတိုင်းစဉ်းစား
ငါစဉ်းစားတယ် confront လုပ်မလား အထောက်အထား ပိုရှင်းလင်းလာမှ စစ်ရန် — story တွေကို သိမ်းထား၊ chat ပုံတွေ သိမ်းထား၊ မနက်ပိုင်းမှာ တကယ် ဟုတ်တဲ့အချိန်မှာ အချက်အလက်တွေ ရှိပေမယ့် မရှိပေမယ့် ငါ စိုးရိမ်တယ် သူ့ကိုစုံစမ်းခြင်းက ဘယ်လိုမဆိုယုံကြည်မှုဖျက်စီးဖို့ အကြောင်းပေးနိုင်တယ်။ တကယ်မရှိပဲ တိုက်ရိုက်မေးရင်လည်း ငါဟာ ဘက်ဆိုင်မကျဘူး စိတ်ပိုင်းပိုင်းရောကျပြီး ဆက်ဆံရေးကိုပျက်စီးစေနိုင်တယ်
ဒါမှမဟုတ် ပုဒ်မ မထောက်ထားဘဲ သူ့နဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ပြောသွားရမလား "ငါ မသုဓမ္မနဲ့ မကျေနပ်ဘူး" လို့ အတည်ပြုပြီး၊ သူ့ကို အချက်အလက် မပြမပဲ အလုပ်တစ်ခုလုံး ပြောချင်တယ် "တကယ်မရှိလား" လို့ တိုက်ရိုက်မေး၊ နောက်ပြီး တကယ်မရှိရင် ငါ့ကို အာမခံပေးနိုင်မလား လိုမျိုး မေးတာက ပိုကောင်းသလား ဟုတ်မဟုတ်
မိတ်ဆွေတို့ ဘေ့ဘလ်၊ confront တိုက်ရိုက်သွားနည်းမလား ဒါမှမဟုတ် အထောက်အထားရှိမှစောင့်ရမလား? တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရင် စိတ်အကြောင်းကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်ရလဲ၊ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်မလုပ်ဘဲ အမှန်ကို သိနိုင်အောင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကိုယ်တွေ့ရင် အကြံပေးပေးပါ
ကျေးဇူးတင်ပါတယ် T_T
ပဲ။ တစ်ချက်ထပ်မံတောင်းပန်ပါတယ် အကြောင်းစဉ်ဆက်မစပ်လို့ရနိုင်ချင် ထင်တဲ့အထိ စိတ်ဘာဝေဒနာ တကယ်ရှုပ်နေတယ် ၅၅၅၅