မနေ့ညကတော့.. ငါလုံးပါးစိတ်လှုပ်ရှားနေမိတယ် အမှန်ပဲ
ငါအသက် ၃၄ နှစ် ဖြစ်တယ်၊ နန္တူဘူရီလမ်းက ဆိုင်ရှေ့မှာအလုပ်လုပ်တယ်၊ ခင်ပွန်းနဲ့ ၄ နှစ်ကပ်ခဲ့တယ်၊ အတူထိုင်တာ နှစ်ခွင်မီရှိပြီ။ ဘဝကတော့ ပုံမှန်ပဲ အခုတစ်ခါ မှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေ စုပြီး တဖြည်းဖြည်း မကောင်းအောင်ခံစား ဖြစ်လာတယ်

မတိုင်ခင်က အဲသူက ညစ်ညူးအချိန်တွေ ဖုန်းခေါ်တာများခဲ့တာပဲ ကြာချိန်လည်း တခါတလေ နာရီလောက် ခေါ်တတ်တယ်။ အလုပ်၊ အိမ်ဟာ၊ စီးရီးတွေ ပြောကြာ၊ အရမ်းမဟုတ်ဘူး တခါတလေ နှစ်နာရီလောက်လည်း။ ဒါပေမယ့်အခုတော့ ဖုန်းခေါ်တာနည်းလာပြီး ဖြေစာတိုတိုပဲ "ပင်ပန်းတယ်" "မလိုဘူး" လို ပြောတတ်တယ်၊ ခေါ်ပြန်တာက နှစ်စကားပဲပဲလို့ ကိုယ့်ကို ဖြတ်တောက်ခံရသလို ခံစားရတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ပဲ စိတ်မဆင်းရဲစေချင်ဘူး အလုပ်ကြောင့်ငါလည်း ရလာတာပဲ။ ဆိုင်ပိတ်ပြီး ည ၃းဝါးခွိုင်းထဲ ကိုင်လိုက်ပြီး အဲလိုဖြစ်တာတွေ တွေ့ရတော့ အံ့ဩတယ်

ဖုန်းအကြောင်းကတော့ သူမလက်မလှမ်းခင်ကလို မပေးတတ်ပါဘူး၊ နေပေါ်က မပိတ်တတ်ဘူး၊ အသံလည်း ထိတ်မဝ သေးဘူး။ အဲနေ့ ရက်နှစ်ပတ်က သူ့ဖုန်းကို စားပေါ်ပေါက်ပေါက်ပေါ်မှာထားထားခဲ့တယ်၊ ကော်ဖီခွက်ချန်ထားတာ ဈေးမြင့်ပဲ၊ ကားသော့လည်း။ ငါတွေ့ခဲ့တယ် နာမည်တခ်ို့မတော်တဲ့ ချတ်တွေ၊ အနမ်းထိန်းစတစ်ကာတွစ်တွေ၊ "မစိတ်မရှည်တောင့်" စတဲ့စာတစ်ခုလက်ရှိ။ ငါမဖွင့်ချင်ပေမယ့် သိချင်လို့ လက်တိုက်ကိုနှိပ်လိုက်တယ်၊ မတိကျဘဲ ကြိုတင်ကြည့်လိုက်တော့ သဘောပေါက် တစ်စတိုးရီ ဖန်တီးထားတာကို မြင်ပြီး ပြန်ပိတ်ခဲ့တယ်။ နှလုံးလှုပ်ခဲ့တယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြောက် သွားတယ်။ မမြင်တတ်သလို ပြန်လုပ်ခဲ့ပေမယ့် စိတ်ထဲက သံယောဇဥ်က အရမ်းပျက်တယ်

မနေ့ညလောက် နောက်ထပ်ဖြစ်ရပ်ကတော့ သူက ပို့ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ကျောပင်းပြည်ကို ပို့ရမယ် လို့ပြောတာ ညနေပိုင်းနောက်ကျပြီး ညမနက်ဘက်ကြာပြီလို့ သိရတော့ ငါပန်းကန်စားဖို့ ပြင်ထားခဲ့တယ်။ ည ၄းဝါးကျော်မှာ "ရောက်ပြီ မနက်ဖြန်ပြောကြတာ" စတဲ့စာရောက်လာတယ်။ ငါောမောလာတော့ အိပ်သွားတယ်၊ နောက်တစ်ခါ နေ့လယ် ၂းနာရီကျော်မှာ ဖွင့်ကြည့်တော့ သူ အိုင်ဂရမ်အွန်မြင်တယ်လို့ သိရတယ်၊ ငါကတော့ သာမာန်စတစ်ကာနဲ့ "မင်္ဂလာပါလမ်းသွားရောက်ပါ" လိုတိုတောင်းတယ်။ ဘာကြောင့်ဖြေသေးတာ မရှိတာလဲ? မပူကြစေနဲ့ဆိုရင် တိုက်နောက်ကြားပေး မဟုတ်လား။ အွန်ပြီး မဖြေတော့ မသဘောတရားဘဲ

နံနက်စောစော သူ့ဖျော်ဖြေဓာတ်ပုံကို လူတစ်ယောက် ကွန်မန့်ရေးထားတာ "ဒီနေ့နေပူလှတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့။ ငါရဲ့ စိတ်ကပြန်လည်တိုက်ရိုက်မေးတယ် "ဘယ်သူလဲ" "ဘယ်သူလဲနော်" ငါစိတ်ပိုသိပ်မလား

အိမ်ထဲပစ္စည်းတွေတံတားတံတား အရပ်ကြီးသွားတယ်၊ အသေးစားပစ္စည်းတွေ ပျောက်သွားတယ် သို့မဟုတ် တည်နေရာပြောင်းသွားတယ်။ ခင်ပွန်းက "ငါစီပြင်ထားတယ်" လို့ ပြောတတ်ပေမယ့် ငါ့မှတ်ဉာဏ်နဲ့ ကိုက်မစားဘူး။ ငါက စီမံတတ်သူ၊ အစည်းအကျဆုံးသူပဲ။ အခုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဖျောက်ထားတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ငါနာမည်မရှိပေမယ့် သတိထားနေရတယ်။ တခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံကြည်ချင်တော့တယ် ဒါက ဘာလဲ

လက်ထောက်ပျော်နေချိန် မှတ်တမ်းက စကားတစ်ရှူးရှိပါတယ် သူဟာ အလုပ်ကသူငယ်ချင်းမယားတယောက်ကိုတွေ့ဖို့ ခေါ်လာတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်၊ ကေဖေးမှာတွေ့မယ်လို့၊ ပြန်လာသံမှာ ဆူးနံ့ဆိုးယပ်နေလို့ ငါ မေးခွန်း ဖြေမေးရင် သူက "ဟုတ်တယ် သူငယ်ချင်းဟာ အလုပ်ဆွေးနွေးခဲ့တယ်" လို့ ပြောတယ်၊ အသံကတော့ မရှင်းလင်းဘူး။ ဒါနဲ့ ငါ စုံစမ်းလာတယ်။ လိုက်လိုက်မလုပ်ဘူး အဲ့ဒါ၊ ဒါပေမယ့် သတင်းအချက်အလက်တွေ ကိုယ်တိုင်စုစည်းထားတယ်။ တခါတလေ ငါ့ရဲ့ စိတ်က မနေနိုင်တယ်

နှစ်ရက်လောက်က ငါ့ကို မုန့်လမ်းကြမ်းညှင်းသွားမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဗိုလ်လမ်းညီတစ်ခုသွားကြမယ်လို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ အလုပ်ပိတ်မိတယ်၊ သူက "မှားပါ့မယ်" လို့ ပြောပြီး ငါ့ကို အားလပ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါက သဘောတူပါပြီ၊ သူကရောက် နေ့ကာတွင် အွန်လိုင်း လုံးဝမထင်မှတ်ထား။ ထို့အပြင် သူ့က အိုင်ဂရမ်မှာ ရှုထောင်တယ်၊ တချို့ ထူးဆန်းတဲ့ ဓာတ်ပုံမိုးနက်တစ်ခုဒဏ်ရာ မဟုတ်ဘူး၊ ကဖေးထဲက မျဉ်းတစ်ခုနဲ့ အပန်းဖြေတဲ့ပန်းနာတစ်ခုရှိတဲ့ ရှု့လေးပဲ။ မတွေ့တဲ့အဖြစ်ပဲ။ ငါနဲ့ပေါင်းမလုပ်ဘူး။ စိတ်နာ၊ စိတ်ပူ

ငါက မျက်နှာငြင်းမျိုးမဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် အခုတော့ လက္ခဏာတွေကို အားလုံးဖတ်နေပြီ၊ ကိုယ့်ကိုပဲမေးမိနေတယ် ကျွန်မစိတ်ပိုလား၊ မယုံကြည်ဘူးလား၊ ခင်ပွန်းပြောင်းလဲသွားပြီလား၊ တစ်ဦးချင်းအသစ်ရောက်သွားပြီလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ဦးနီးကပ်သူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသလား။ ငါ စိတ်မရှုပ်ဖြစ်နေတယ်၊ တိုက်ထွက်မမေးချင်ဘူး၊ မေးရင် သူစိတ်မဆိုးနဲ့ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်ပါ့မလား၊ သို့မဟုတ် ငါ ပိုမိုဓာတ်ပုံ လုပ်ရင် လူမုန်းဖွယ်ဖြစ်သလား။ သူ့အလုပ်က ဝန်ဆောင်မှုပါ၊ ဖောက်သည်နဲ့ အချိန်ပိုစကားပြောရတတ်တယ်၊ ငါနားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်၊ ဒါပေမယ့် စိတ်က ကောငြိမ်းမရဘူး

မိတ်ဆွေတို့က ဒီလိုဖြစ်ရင် မင်းဘာလုပ်လဲဆိုရင်? တိုက်ရိုက်ပြောမလား၊ "ငါစပြီးမလုံလောက်ဘဲ" လို့ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ခါ အခြေအနေတိုးခြင်းကို စောင့်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ သူ့ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကို မကျယ်ပလွှတ်ကောက်နေသလား? ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်မှုက လုပ်ဆောင်သင့်သလား၊ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်သူဖြစ်သွားမှာ မလား

ငါ အတိအကျမင်းတို့ရဲ့ အကြံပေးချက်လိုနေတယ်။ ဒရာမာမလုပ်ချင်ဘူး။ ငါ တင်မယ့်အချက်က ဘယ်လိုစကားပြောရမလဲ ဘာမှားမလုပ်ဘဲ အမှန်ကို ရှာချင်တယ် T_T

ပို့တင်သူက တကယ်တမ်း စိတ်ကျပ်တယ်ဆိုရင် ခွင့်ပေးပါ ငါရိုးရှင်းပေမယ့် အလှမ်းပြန် နဲ့ မသိလိုက်ဘူး။ မိတ်ဆွေတွေ ဘယ်လိုထင်လဲ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ? ပို့စ်ရပ်ချက် - တကယ် စကားပြောရမယ်ဆိုရင် ငါ မဖောက်ပြော မကျဲမေ့စေချင်ဘူး ဒါပေမယ့် အမှန်ကို သိချင်တယ်