မနေ့ည ဈေးကဒိုက်အိမ်စြာလောက်မှာ ရင်ခုန်စိတ်ပျက်သွားတယ်။ ဖုန်းဦးထိမ်းပြီး ချစ်သူက story မှာတင်ထားတဲ့ ကော်ဖီဇယားတင်ဓာတ်ပုံကို ကြည့်လိုက်တာပဲ။
ကိစ္စအတိုချုံးတော့ ငါအသက် ၃၄၊ ချုံငံရဲ့ စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊ ၄ နှစ်ကြာတေ့ါ ရည်းစားဖြစ်နေတယ်၊ တစ်နှစ်ကျော်လောက်အတူနေပြီ၊ ရေမည်လက်မည်ပိုင်းကိုမျှတပေး၊ နေ့တိုင်းနီးစပ်ထားတယ်။ သေးငယ်တဲ့အရာတွေကို စကားပြောလေ့ရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် ဖုန်းထဲက သူမမဖျက်တဲ့ ချတ်ဟောင်းတွေကို မတွေ့မီ ပျော်ရွှင်နေတယ် ဆိုတော့ အဲဒါတွေထဲက တစ်ခုက မသိဘဲ ခံစိတ်မရှိတဲ့ ဟာမို့နာမည်မကျေနပ်တဲ့ အမျိုးသမီးနာမည်နဲ့ ချတ်ဖြစ်ပြီး (သူ့ကို ခေါ်တဲ့ နာမည်ပဲ) sticker တွေကနှလုံးသားပုံလောက် ပြည့်နေတယ်၊ အများအားဖြင့် မျက်နှာအာရုံကို ဖိနိုင်အောင်၊ အဲဒီနေ့က သူပြောထားတဲ့ အချိန်နဲ့ တိတိကျကျ တက်တတ်တယ် — အလုပ်မနက်ကြာ၊ ညနေပိုင်းပြန်မယ်လို့ ပြောထားခဲ့ပေမယ့် သူ့ချတ်ထဲက စာက “မနေ့ည ပျော်มาก” တို့လိုမျိုး။
စိတ်က ပြောတာက အဲဒါက သေးတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ ငါက ဖက်ကို အကြောင်းပြချက်ရှာဖို့ ကြိုးစားတယ် — ခင်ပွန်းမို့ သူက သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်နိုင်တယ်၊ အလုပ်သမားသူငယ်ချင်းဖြစ်တယ်၊ ဆိုရင်လည်း အတော်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ story မှာ ဇုန်လိုက်က photo တင်ပြီး သူ့ကို မင်္ဂလာပို့တဲ့ comment တွေ ရှိတာက အရမ်းရှုပ်တယ်။ အသက်ရှူမကျပါဘူး။
ဟာဟာ၊ ပြဿနာက ငါက မရှုပ်ခဲ့တာပဲ။ ယုံကြည်ရဖို့လွယ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုမြင်ခဲ့ပြီးနောက် ခံစားချက်တွေ ပြောင်းသွားတယ်။ နံနက်နာရီ ၅ နာရီမှာ အစာရှာပြီး သူ့ကို ဖောက်လှစ်နေခဲ့တဲ့ အမှတ်ရတစ်ခုချင်းစီ က အဓိပ္ပာယ်ရှိလား ဆိုတာ တွေးလာတယ်။ နေ့ပေါင်းများစွာ စာရင်းချီပြီး ဖုန်းခေါ်၊ မီန့်နဲ့ အစီအစဉ်လေးတွေ တစ်နှစ်တောင်က စောင့်ခဲ့ကြတယ်၊ တစ်နှစ်ပေါင်းချင်း ကျမရှိသလို ထပ်မံမေးမိနေတယ်။ ငါဟာ အံ့ဩရတယ် လက်ရှိမှာ တစ်ဖက်က တည်ငြိမ်နေအောင် မျှော်လင့်ရတာပဲ။
ငါပြောစရာက အဲဒါက မိန်းမမိုက်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပါပဲ၊ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကိုပဲ ကိုင်တယ်လို့ ဆိုကြောင်း တွေးထားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့် ချတ်တွေကို ထိန်းထားတာလဲ။ ဘာကြောင့် သူငယ်ချင်းတွေ ပြန်လာတယ်လို့ မပြောဘူး။ ဘာကြောင့် story ကို အချင်းချင်း ချစ်စရာပဲဖြစ်အောင် တင်တာလဲ၊ ပြောထားတာက သူက overtime လုပ်နေခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့်။ ရိုးသားမှုက အနည်းငယ်ပျက်စီးနေသလား ဒါမှမဟုတ် ငါပဲ မျှော်လင့်ချက်ကိုပိုကြီးနေသလား မသိဘူး။
မနေ့ည ငါအိပ်မပျော့ဘူး၊ အလုပ်နဲ့ အသက်မွုချက်တွေကို အကြိမ်ကြိမ်စဉ်းစားခဲ့တယ်။ လက်ဖက်ချိန်တွင် တစ်ချို့ ချုပ်ချာစာတွေ၊ ကတိထူနေသေးတဲ့ အခါမျိုးတွေကို ခံစားရတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကိုတွေးတယ်။ ငါ ချစ်သူကို အများကြီး ယုံကြည်မများဘူးဆိုရင် လက်မညှိချင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အနှစ်ပေးထပ်မံ ပြောတဲ့ sticker မျိုးတွေက ငါ့စိတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။
မနက်ခင်းမှ အလုပ်သမားဘက်ကို မနေ့တုန်းကလို သာမာန်လို လုပ်သွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် စိတ်ထိန်းမရဘူး။ နံနက်ရှစ်နာရီ ကိုးဆယ်နာရီ အတက်တဲ့အခါမှာ စက်ပေါ်မှာ ခြေကို ထိုးထားခဲ့ချိန်မှာ ရင်ဘတ်ထဲ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရတဲ့ သွေးကြောတောင့်တစ်ခုက ထိုးနေသလိုခံစားရတယ်။ ငါ မလိုချင်ဘူး ရင်းနှီးသူကို နောက်လမ်းလမ်းစစ်ဆေးဖို့ (ငါက စက်ရုံ mechanic ပဲ နင့် အလုပ်နဲ့ အလွန်ဒဏ်ရာ) — သို့သော် တခါတလေ အဲဒါမျိုး ဖြစ်ပေါ်ဖူးတယ်... ဘယ်သူရှင်းလင်းလဲ ဆိုတာနားလည်မယ်လား၊ ဖုန်းကို ဖတ်ပြီး ပြန်ကြည့်နေရင်း ရိုက်ကောက်ခံရတဲ့ အာရုံနာမှုက ဘာလဲဆိုတာကို။
နေ့လည်အချိန်မှာ မင်္ဂလာဖြစ်အောင် “မနေ့ညဘယ်ဆီသွားတာလဲ” လို့ ဖြေကြားမေးတယ်။ သူက ဖြေတယ်၊ “သူငယ်ချင်းတို့အိမ်” လို့။ အဖြေဟာ သာယာသိပ်ပြီး မဖော်ပြဘဲပါ။ ငါ ပိုမေးပြန်ဘူး၊ “ဘယ်အချိန်ပြန်လာတယ်” လို့။ သူက ထပ်မံစာတိုဆိုပြီး “ညနေပိုင်း” လို့ပြန်တယ်။ ငါဗလာမပျက်ချင်ပေမယ့် စိတ်တွေ မရှင်မသာဖြစ်သွားလို့ “story က သူ랑 ဘယ်သူလဲ” လို့ ရိုက်လိုက်တယ်။ တင်လိုက်ချိန်တင်ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မျက်ကွယ်သလောက် အရူးတစ်ယောက်လို ခံစားမိတယ် — တခြားသူဖုန်းဖွင့်တာ အလုပ်လား၊ ဒါပေမယ့် မမေးရင် စိတ်မသွားဘူး။ သူက ပြန်ဆိုတယ် “အဲဒါက အဖွဲ့သူငယ်ချင်းတွေပဲ၊ ဘာမှမရှိဘူး၊ မကောင်းထားတာ မနှစ်လိုဘူး” ဆိုတယ်။ ငါပိုမိုကွင်းရှင်းမှုမရှိဘဲ ဆွဲဆောင်မိတယ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရက်ရပျက်တယ်။
ယခု ငါအများကြီး ခန့်မှန်းနေတယ် — သူဟာ အဟောင်းသူငယ်ချင်းနဲ့ မပြန်မောလား၊ သူ့ရဲ့ စေ့စပ်မှုက မိတ်ဆွေထက်ပိုတယ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါအရင်က လွယ်လွယ်လေးခံခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတော့ စိတ်ရောငြိမ်သွားတာလား။ သက်သေထင်ရှားမျှ မရှိဘူး — ပုံတစ်ပုံကိုင်ဆွဲ၊ အနမ်းမထိုးပဲ၊ တွေ့ဖူးတဲ့ အစီအစဉ်မျိုးမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် ခံစားချက်ကတော့ တဖြစ်တည်းဖြစ်နေတယ်၊ သွေးပိုးကြီးတုန်တိုင်း နာကျိုးဖြစ်နေတယ်။ ငါ သူ့ဘက်ကို ထိန်းချုပ်ချင်သလား မသိဘူး၊ လူတိုင်းကို ကိုယ်ပိုင် နေရာလိုအပ်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မရှင်းလင်းမှုတွေကြောင့် ကိုယ့်စိတ်ကို ကြောက်ရွံ့ခံရချင်မလား ဆိုတာလည်း မချမ်းသာဘူး။
ပဋိပက္ခမှာ မရှင်းလင်းဘဲ ခံစားနေရတယ်။ အားလုံး ဖွေတာနေတယ် T_T
မိတ်ဆွေတို့က ဒီလို အတွေ့အကြုံရှိဖူးလား၊ ငါက အလွန်စိုးလား၊ တိုက်ရိုက် ဆွေးနွေးသင့်လား၊ မတရားစွာ ထိခိုက်စေခြင်းမရှိအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ဘာလုပ်သင့်လဲအရင်ဆုံး။
ပဲ။ အလွန်ရှုပ်နေတဲ့အတွက် ရွေ့လျားမကြာဘူးမင်းကို တောင်းပန်ပါတယ် 5555
မနေ့ညကဖာင်လ်ချတ်ဖတ်လိုက်ရင်း မက်မဲသွားတယ် — ငါမှန်းတာပိုလား ယူဆချက်လား
7
0
0
ยังไม่มีความคิดเห็น