မိတ်ဆွေတွေအာ၊ ငါဘာလုပ်ရမယ်လို့ ထင်လဲ? ငါကလည်း အရမ်း ငဲ့ပဲ 5555
ငါအသက် 28, ဗဟိုကုန်ပစ္စည်းလက်လှမ်းတိုင်းရောင်းတဲ့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရဲ့ စာရင်းကိုင် အလုပ်လုပ်ပါတယ် အလုပ်မှာ ဘုရားပိုင်မကျရှုံးဘူး၊ ဘာသူမှ အလွယ်တကူတော့ အပေါ်က တိုက်မိစေချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘာတွေပြင်ဆင်ရမလဲ ငါကနေပြီး ဘောင်ဘောင်နဲ့ စာရင်းနဲ့ စတော့စီမံတာတွေကို ကိုင်ထားတယ်။ အချိန် 08:30 - 17:30 အလုပ်သွား၊ ညနေပြန်၊ ငါနဲ့ ခင်ပွန်းနဲ့ ခွဲခါးထိုးနေတဲ့ အငှားအိမ်ကလည်း နေ့လယ်လူသေးနားကမ်းနဲ့ အနီးပါ။
လက်ထပ်ခဲ့တာနှစ်လ ကျပ် စိတ်ရှင်းရှင်း ဗလာလောက်တဲ့ အိမ်ထောင်ပွဲသေးသေး၊ မိတ်ဆွေတွေ မိသားစုတချို့ပဲ။ ငါတို့လက်ထပ်ပြီး အရာတွေကို သက်သာချင်လို့ အရမ်း မရမ်းဖို့ ကြိုးစားမိတယ်။ လက်ရေးသွားတဲ့ ပင်လယ်ရောင်ဘောလုံးဘောလုံးလဲ ဇွဲချိန်ပဲ ထည့်တိုင်က ဖြစ်၊ ပိုက်ဆံစာရွက်ကို ထိန်းချလို့ ဖြစ်တာပါ။ ဒါပေမယ့် လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း မှမ်းမိုးလျက်ရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ ပိုရှင်းလာတာပဲ။
ချက်ချင်းမလှုပ်ရှားခင် ခင်ပွန်းက ပိုက်ဆံအသုံးစရိတ် အရေးမပါတဲ့လူမျိုး အနေနဲ့ ကြည့်ရတာ မျှော်လင့်နိုင်တယ်။ ပစ္စည်းကြီးမားတာမဟုတ်၊ တစ်ချိန်ချိန်စတော့ သေးတဲ့ အလှကုန်၊ အလုပ်သုံးကိရိယာ၊ ဝိုင်းပင်ကြိုး၊ မိုင်ကျယ်တဲ့ အငှားမော်တော်ဆိုင်ကယ် စတာတွေ။ တခါတရံ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ လှည့်စားဖို့ မော်တော်ဆိုင်ကယ် အငှား လုပ်တယ်၊ တခါတလေ နှစ်ပေါင်း၂ထောင်လောက်ကျ သွားတတ်တယ်။ ငါက တောင့်တင်းစမ်းခြင်းမလုပ်ဘူး အဲဒါကော ငါ့ကိုယ်ကျရှိတဲဲ့ သုံးစွဲစရိတ်ရှိပြီး သူမရှိရင် ခံစားစရာမကောင်းဘူး၊ ငါ့အနေနဲ့ သူနဲ့ပျော်ရွှင်စေချင်လို့ပါ။
ဒါပေမယ့် လက်ထပ်ပြီးသားနောက်ပိုင်း၊ အပြုအမူတချို့ ပျက်ကွက်လာတယ်။ ငါ့ဘိတ်က ပဲ မယ်လို့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိုယ့်ပိုက်ဆံကို အငှားချပ်ချပ်ချပြီး မပြောဘဲ ယူသွားတယ်။ ငါက အိမ်ရေ၊ မီးကြေး တို့ကို ငါပြင်ဆင်ပြီး ထားချင်တာ ကြိုတင်ပမာဏထားပြီးဖြစ်တာပဲ။ တစ်ခါတလေတော့ သူဟာ ငါ့မိသားစုနဲ့ ချိတ်ဆက်တဲ့ လူတွေထံက ငွေချေးလိုက်တယ် ဒါပေမယ့် ငါကို မပြောဘဲပါ။ ငါက မိမိပန်းတိုင်အရ လက်ထပ်ပွဲနဲ့ အိပ်မက်ထားတဲ့ အလုပ် ပြုပြင်တာငယ်ငယ်တွေကို ပေးချေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။
နောက်တစ်ချက်ကတော့ ခင်ပွန်းရဲ့ မိဘတွေက အိမ်လုပ်သမျှနည်းနည်းနဲ့ အကူအညီ မျှော်လင့်တာရှိတယ်။ ငါတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ခွင့်လျင့်ပေးနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ခင်ပွန်းက “အိမ်မေကို မပြောပါနဲ့၊ ငါက ပြန်လိုက်မယ်” လို့ ပြောပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက မိခင်ကို ငွေပေးပြီး ငါ့ကို မပြောဘဲ နောက်မှ ပြောတတ်တယ်။ ခုလိုနဲ့ ငါ အဆုံးမသိမှတ်မိတတ်။ ငါ့ကို အံ့ဩစေတတ်တယ်။ အခုတော့ ငါ ခံစားရတာက အိမ်ငွေဟာ သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သလို ခံစားရပါတယ်။
ငါ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အမြဲ “သိတဲ့အကြောင်း၊ ကြိုးစားပါ့မယ်” လို့ ပြောတယ်။ စကားနဲ့တော့ ပြောတာတွေ တက်ထားပေမယ့် အဓိပ္ပာယ်က ဝင်ဆန့်ကျင်တယ်။
ကိုယ့်ခံစားချက်ထိတွေ့ရတာ အံ့ဩတယ်။ ငါနားလည်တယ် အတူနေချိန်မှာ လိုက်လျောညီနှိုင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အချို့ကိစ္စတွေက သာမန် ပြင်ဆင်မှုမဟုတ်ဘူး၊ စနစ်တကျတည်ဆောက်ထားခြင်း၊ ဖောက်ပြန်မှုမရှိစေချင်တဲ့ ငွေကြေးကို ကြည်လင်မြင်သာမှုလို့ ယူပါတယ်။ ငါက စာရင်းကိုင်ပေးတယ်လို့တော့ စနစ်တကျ စွဲထားတယ်၊ အရေးပေါ်ပိုက်ဆံစုထားတာ၊ ဘီလ်တွေ ဖေါ်ပြချက်နဲ့ စီစဉ်ထားတယ်။ ခင်ပွန်းကတော့ ပြေလည်တယ်၊ စာရင်းပေါ်မှာ မရေတွက်ဘဲ အရင်ပေးတက်ပြီး နောက်မှ ရှင်းတမ်းသူမဲ့ပေါ်လာတတ်တယ်၊ သူငယ်ချင်းတွေကို ငွေချေးကာ နောက်ကျပြီး မတောင်းဆိုဖြတ်တောက်တတ်တယ်။
နောက်တစ်ခုက သေးငယ်တဲ့ မျက်နှာကျက်ပေါင်းများစု— စနေနေ့ည မှာ သူ့ဘော်ချည်ငှက်မင်းတွေကို နေ့လယ်ကနေ ည1-2နာရီပြန်လာတတ်တယ်၊ တစ်ခါတလေ ည1:30 ဆို အိမ်ပြန်တတ်တယ်။ ငါ တိုက်ရိုက် မပေးပို့ဘူး “မလုပ်ပါနဲ့” လို့၊ ဒါပေမယ့် မနက်မင်းပြန်လာရင် “ငါတင့်လျော်စရာ မရှိဘူး” လို့ ပြောတတ်တယ်။ အဲဒီအရာတွေက ဖိအားတက်စေတယ်၊ အိမ်ရဲ့ တာဝန်ယူမှု မတူညီကြောင်း ခံစားရစေတယ်။
ယခုဆို ငါ့မှာ လက်ထပ်ပွဲနဲ့ အငှားအိမ် ပြင်ဆင်ရန် ကချို့ငွေရှိတယ်၊ မကြီးဘူး ဒါပေမယ့် ငါစီစဉ်ထားပြီး တစ်ဆင့်ချင်းဖြစ်စေချင်တာပါ။ ဒါပေမယ့် ခင်ပွန်းက စာရင်းမပြောဘဲ တစ်ပိုင်းပိုင်း သို့မဟုတ် အပြတ်ပယ်လို့ နောက်တစ်ခါ ငွေကို အကုန်အတတ်ပစ္စည်းအလိုက် သုံးဖျက်တတ်လိုက်တာကြောင့် ငါ့အစီအစဉ်တွေ ပါးစပ်နေပြန်တယ်။
ဒါကြောင့် ငါမေးချင်တာက — သူ့ကို ဘယ်လို အတိုးအက်အဖြစ် လက်ခံပြီး အာမခံရမလဲ? လုံးဝ သူ့ကို ကိုယ့်လက်ထဲ ပေးလိုက်ရမလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ဖက်ဖက် အစီအစဉ်နဲ့ ဘယ်အချိန်တိုင်းမှ လက်တွေ့တွေ့ရလား? ငါက သူ့ကို အကန့်အသတ်ထိုးပြီး မယုံကြည်တာမျိုး မလိုချင်ဘူး ဒါပေမယ့် ပြန်လည် အံ့ဩခံရတာ မဖြစ်စေချင်ဘူး။ ငါဟာ ဝမ်းနည်းစရာ တာရှည်တယ်လို့ ထင်မိလား၊ ဒါမှမဟုတ် အလွန်ထိန်းချုပ်တက်တာလား? အားလုံးကပျက်ကွက်ရလား?
နောက်တစ်ခုက ထူးခြားတာက ငါတို့လက်ထပ်တဲ့အခါ သူ့ဘက်မိသားစုက တချို့ ငွေထောက်ပံ့ပေးဖို့ မျှော်လင့်တတ်သလို ဘာဖြစ်မှန်း မထင်ခဲ့ဘူး။ ငါတော့ အချမ်းသာလောက်မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မဆင်းရဲလောက်ဘူး ဆိုတော့ အကူအညီမပေးရင် အရှုပ်အရှင်း ဖြစ်လာမလား သို့မဟုတ် ပေးမယ်ဆို မသင့်တော်လောက်တဲ့ ပုံစံနဲ့ အသုံးမကျောက်တရားခံရင် ကုန်လျက်နာခံရလား ဆိုတာ အစိတ်အပိုင်းဖိစီးတယ်။ ငါလက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း စောင့်ကြည့်ခံရမယ့် ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ပေးဆောင့်ဖို့ မေ့လွတ်ပေးချင် မသွားပါဘူး။
တချို့ ညတွေမှာ ငါစဉ်းစားတယ် — ငါရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေ များထွက်ပြန်လား? ဒါမှမဟုတ် ငါ ရာသီအတွက် စိတ်ချမ်းသာရှိချင်တာ နဲ့ပဲ? ငါက သူကို စောင့်ကြည့်မှ ပေးစေချင်တယ်ဆိုတာလား? ငါသူ့ကို နှစ်သက်တယ် စုံတွဲအဖြစ် အချိန်တိုင်း သာယာစေချင်ပါတယ်။ သူက ငါ့ကို ကောင်းတယ်၊ ရယ်စရာကောင်းတယ်၊ ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငွေကိစ္စက အလွန်ထိန်းသိမ်းစေတတ်တယ်၊ ရခိုင်လို့ အံ့ဩတယ်။ သရုပ်ဆောင်တာကို ငါ ဘယ်လိုအကာအကွယ်ယူရမလဲ? 5555
ငါ့မိတ်ဆွေတွေထဲမှာ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တယ့်သူရှိလား? လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ငွေသုံးစွဲပုံကွဲသွားတာကြောင့် စိတ်ပျက်ခဲ့တဲ့သူရှိလား? ငါ ဘယ်လို ငွေအုပ်ချုပ်မှု နည်းနည်းထားသင့်လဲ? ညှိနှိုင်းတိကျပြီး ခင်ပွန်းကို ပိတ်မထားဘဲ အလယ်တန်း မျှတပြီး ကြမ်းတမ်းမထားဘဲ စီမံနိုင်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ? ဒါမှမဟုတ် အချို့တာဝန်ကို ရှောင်လွှတ်ရင် သူ ကိုယ်တိုင် ပို တာဝန်ယူလာမလား? မိတ်ဆွေတို့ထင်တာ မေးလို့အကြံပေးပါဦး
ပဲ.အလှ. ငါ မလိုချင်ဘူး ရှောင်ထွက်သွားချင်ဘူးဆိုတာမဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် အနာဂတ် ငွေကြေးအရာတွေကို တကယ်ကြောက်တယ် T_T