ဟယ်လိုနော် မင်္ဂလာပါ အင်းမျှော်လင့်ပါတယ် တစ်ချက်တာဝန်မရှိဘဲ ဒီဆိုဒ်ကို အဖျောက်ဖျောက် စာရေးတာ ပထမဆုံးပါပဲ ချောက်ချားနေလို့ တောင်းပန်ပါတယ် ရေးစရာမကျစ်လွန်ရင်လည်း တောင်းပန်ပါတယ် ငါပဲ ၃၈နှစ် လာပြီ အလုပ်က ဖူကက်နှီးမြို့တော်နားက စက်ရုံမှာပါ လူရိုးရှင်း မရိုင်းပါဘူး အဘယ်ကြောင့်ဆိုတော့ အကြွင်းမဲ့ တင်သလို အနည်းငယ် မျှဝေချင်တာပဲ

အမှုကတော့ ငါနဲ့ ချစ်သူ (တစ်ခါတစ်ရံ “သူ” လို့ခေါ်မယ်) ကိုနှစ်နှစ်ခွဲကျော်တိုင်ခဲ့တယ် အတူအိမ်နေရင်းပဲ မထိထိမိမိ မင်္ဂလာမတက်သေးဘူး အားလုံးကောင်းနေတယ် ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းက အငယ်ငယ်ကိစ္စတွေ ကမ်တာကျန်နေပြီး မနေ့ကတော့ ထိုအရာကြောင့် ငါစိတ်မယူသက်ဖြစ်လာချင်တယ်

ပုံမှန်အားဖြင့် ငါမနက်က အလုပ်ပြန်ဖွင့်တယ် လက်မချိန်ဆို တစ်ဝက်တစ်ဝက် နာရီ ၅:၁၀ နာရီခန့်မှာ အိမ်ထွက်တယ် သူကတော့ မိမိလိမ့်မယ်နဲ့ကနေပေါက်ကနေအစားအစာအရောင်း လက်ဖက်ရည်တည့်တဲ့ဒူးတိုင်က အလုပ်လုပ်သူပါ ညပိုင်းနဲ့ ငါထက်ရက်စေ ငါ့ကိုအမြဲ အစားအစာရဲ့ဓာတ်ပုံနဲ့ မျက်နှာလေးဟာ စတိုးရီတွေ ပို့တတ်တယ် ငါကတော့ ပျော်တယ် ဟိုဟို ဟာသ ဗားရှင်းတွေကြည့်ပြီး ဗီဘီလည်း ရပါတယ် နောက်ပိုင်းက အမြဲတမ်း သူ့အိတ်ထဲမှာ အနီရောင် ပလတ်စတစ် သော့ချိန်နဲ့ ကီးလမ်းကို ထည့်ထားတတ်တယ် အဲဒီလေးတွေက ငါ အမြဲတမ်း သတိထားမိတယ်

ဒါပေမယ့် မနေ့က ငါ သူ့ဖုန်းကို ရှာဖွေဖို့ ဖွင့်လိုက်တယ် မိခင်ကို ပို့ချင်တဲ့ စာတစ်ခုကို ကြည့်ရင်း (မိခင်နဲ့ ညနေပိုင်းမှာ ဖုန်းတယ်လို့ သူမေ့ထားတာ) အဲ့ဒီတွင် မကျွမ်းကျင်တဲ့ အခြားအက်ပ်မှာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ချတ်တစ်ခုတွေ မြင်ခဲ့တယ် — “ဘွိုင်” လို့ နာမည်ကရှည်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကနေပါ (ငါ့မိတ်ဆွေမဟုတ်ဘူး) စတစ်ကာကာ ဝင်သန့်တဲ့နှလုံးသားပုံ ၊ နူးညံ့တဲ့ မက်ဆေ့ဂျ်တွေ အကြောင်းကိစ္စတွေ တစ်အကြောင်းတည်း သူက တစ်ချို့ကို အနည်းငယ်နူးညံ့စွာဖြေတတ်တယ် ငါဖတ်လို့ အလွဲတမ်းဆင်ချက်စရာ တစုံတယောက်မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံပါပဲ သူ့မျက်နှာအပိုင်းအစက မသွားသလို ပုံရပြန်တဲ့ပုံမျိုးမဟုတ်ဘူး ဓာတ်ပုံကလည်း ည ၀၃:၁၂ နာရီလောက်ပြီ အလင်းမကောင်းဘူး မက်ကလေးပုံမရှင်းဘူး့ ဆိုရင် မျက်နှာလေး တစ်ဖက်နဲ့ အင်္ကျီနောက်ခံနဲ့ ကားပန်းကြားကတည်းက အရာတွေသာ မြင်ရသလို

ငါ့စိတ် က တစုံတရာ သွားတယ် ဘာပဲပဲ ဝမ်းသာရလား? မဟုတ်ဘူး ဘာမှမျှမရှိဘူး။ အံ့အားသင့်တယ်။ ငါ ဖုန်းကို ၇ မိနစ်လောက်သာ ကြည့်ပြီး ပြန်တည်ထားတယ် ငါက စွပ်စွဲသူ မဟုတ်ဘူး လက်ဆန်ခေါက်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် စိတ်ကတော့ တခုခု တက်ကျပ်လှတယ် ပျင်းလက်မပဲနောက်တောင်တက်ပေါ့ အဲဒါကြောင့် ငါ အိပ်မယ့် မိနစ်က မရတနာ တစ်နာရီကျော်ကြာ စိတ်တွေးသွားရပ်တန့်မရ

အရင်ကလည်း အနည်းငယ် သတိပေးချက်တွေရှိပေမယ့် သူ အလုပ်မပြီးချိန် ဖုန်းပိတ်တတ်တာများလာတယ် တချို့အချိန်မှာ ပြောထားတာထက် နောက်ကျပြီး ပြန်လာတတ်တယ် ပြောကြားတာကတော့ ဆိုင်မှာ ကူညီသူတွေရှိပြီး ဘယ်သူမှ မပါဝင်လို့ အလုပ်တွေ စုဆောင်းတာဆိုတာ အဲဒီလို ပြောတာ ငါတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ယုံကြည်တယ် ဒါပေမယ့် မျက်လုံးထဲမှာ သံသယရှိတယ် ပိုပိုမို။ ငွေလည်း ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူး ပိုပေါင်းစိတ်ရှည်မှုမရှိဘူး သို့သော်လူတွေ ပြောင်းလဲနိုင်တယ်ဗျာ

ငါမလုံးဝ ချောက်ချားသူ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့်လည်း လုံးဝအရာတွေကို ပြလိုက်ရင် မလွှတ်ဖြစ်နိုင်ဘူး ဥပမာ သက်သေရှင်းလင်းရင် ပြောကောင်းတယ် ဒါပေမယ့် ယခုအချိန်မှာ သက်သေရှင်းလက်လွတ်မရှိဘူး စိတ်ခံစားမှုနဲ့ စာတစ်ချို့ပဲ ငါ စိုးရိမ်တာက အကယ်၍ တိုက်ရိုက် အမှန်တရားကို ရှာဖွေရှာဖွェ တွေဟာ ပေမယ့် အလွတ်တမ်းကိစ္စပဲဆိုရင် ယုံကြည်မှု ပျက်ကျနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် သက်သေ မရှိဘဲလွှမ်းမိုးသွားနိုင်တယ် ဒါဆို ဘယ်လိုဆိုရမလဲ ဘယ်သူ့ကိုပဲ တွေ့ပဲရောင်းချင်ခံစားချက်နဲ့ တိုက်ရိုက် မေတ္တာစကား အစပေါ်ကို ဘယ်လိုစတင်ပြီး ပြောရမယ် အင်း… တကယ်တော့… ဖုန်းကို အဲ့ဒီချက်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ပြီး သူရှေ့မှာ ပြခဲ့ပေးရမလား

ငါတောင် အရမ်းစိုးရိမ်သလောက်လား? ဒါမှမဟုတ် ငါ တစုံတရာ သိသိသာသာစွာ စကားတစ်ချက်ပြောသင့်အရာလား? စတင် ဆွေးနွေးရမယ် ဘယ်လိုစပြောရမလဲ ဆိုတာကို သတိတရစရာ ရှိတယ် ဘာလို့ဆိုရင် ဖုန်းကို ဖြုတ်ထုတ်ပြီး စာတွေကို ဖြုတ်ထုတ်တင်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို အချို့လူတွေမန်တကျလို့ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ဖြတ်သိမ်းခဲ့ရင် ငါ့စိတ်က ကပ်လျက်နေရတယ် ငါပင်မမောပန်းတယ် ဒါပေမယ့် မလူ့ကို အမြဲစုံမန်းချင်လည်း မေ့ထားလို့ မရဘူး

ဘယ်သူမျှ ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရှိပါတယ်လား? ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ မဖောက်ဖျက်စေချင်ပေမယ့် သေချာတဲ့ အဖြေတစ်ခုရဖို့ အကြံပေးပါ ငါဘာလုပ်သင့်လဲမိတ်ဆွေတွေရေ (ဟေ့ ကွက် ႆဦး 5555) P.S. ရေးသားပုံ မရှင်းလင်းခဲ့ရင်တောင်းပန်ပါတယ် T_T