ခဏတိုင်ပတ်ချင်ပါတယ်
ကျွန်တော်/ကျွန်မ အသက် ၃၄ ရှိတယ်၊ ရန်ကုန်မှာလှုပ်ရှားတဲ့လမ်းမရှေ့က မုန့်ကိတ်ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ အချိန်ပိုင်းအလုပ်ကာလကတည်းက သူနဲ့ မိတ်ဆွေချင်းပဲ စုံစမ်းသင်္ချာ လေးလုံးချီ ပြန်ဖွဲ့ခဲ့တာ မိနစ်နဲ့ လောက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ခဲ့တာ တစ်နှစ်ကျော်လောက်ပြီ။ အဲဒီအချိန်မှာတော့ ငါတို့ ဘဝနဲ့ပိုက်ဆံကို ကိုယ်တိုင်စီမံနိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပဲ၊ အခုတော့ ခွင့်မပြေတာတွေနဲ့ ငါ မဟုတ်ဘူးလား ဆိုပြီး မမြဲနှံ့ဖြစ်နေပါပြီ
ပြဿနာက သူ့သဘောပါပဲ။ သူက မျက်နှာချင်းဆိုင်ဆုံးအချိန်မှာ ရှိသမျှကို အလျင်အမြန်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချင်တယ်။ အွန်လိုင်းမှာ နံနက်ပိုင်းတစ်နာရီကာလတွေမှာ ဝယ်လို့ရတယ်၊ အလုပ်သုံးကိရိယာအသစ်တွေ ဝယ်တတ်တယ်၊ နောက်မကျန်တဲ့အိမ်သုံးပစ္စည်းကွန်တင်နဲ့ မလိုမကျန်း ထည့်ထားရှိတာတွေရှိတာပဲ။ မနေ့က မနက် ၆ နာရီမှာ ဆောင်ခွက်ဖွင့်ချိန်မှာ ထည့်ထားတာတွေ ကျဖို့မလောက်ပဲ လက်ဖဝါးနဲ့ထိုးမိလို့နဲ့ ဒါကြောင့် ခံစားချက်ထိခိုက်တယ်။ ငါ တိုက်ရိုက်တားမထားပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကဒ်ပေးချေမှုနဲ့ အကြွေးတွေ တစုံတရာ ကြီးလာရင် လစဉ်ဘတ်ဂျက်က ပျက်တတ်တာကြောင့် ငါမြန်မြန်နဲ့ "တစ်ခါစဉ်းစားချင်ရင်ရပါ့မလား" လိုက်ပြောခဲ့တယ်။ သူကတော့ "နောက်မှရှင်းလင်းမယ်" လို့ အမြဲပြောတယ်။ လစဉ်မေးရင် အဲဒီထဲက စကားပဲ ပြန်လာတယ်။ ငါလည်း စိတ်ပျက်နေတယ်
အိမ်စုထဲကပိုက်ဆံတွေကိုတော့ အမျိုးနှစ်တူ အကောင့်ထဲသို့ ထည့်ထားတယ်၊ အိမ်စရိတ်တွေရော မျှဝေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့အဖိုးတန်ပိတ်ဆို့တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေက ကျွန်တော်/ကျွန်မကို မပြောပေးဘဲ မတော်တဆ ထွက်တတ်တယ်။ ဂိမ်းအတွက် ရင်းနှီးပေးတာတွေ၊ စတစ်ကာတွေ ဂျစ်ပေးနေတယ်။ ငါနားလည်တယ်နဲ့ ကလေးလိုသော ပျော်ခြင်းငယ်ငယ်ရှိချင်တာကို၊ ဒါပေမယ့် တစ်လ သုံးလထဲမှာ သန်းပိုင်းဝန်ထမ်းလောက်တက်လာရင် ငါ့ဘက်မဖြစ်လို့ပါ။ ဒီလိုလျှို့ဝှက်ချက်လေးတွေ တည်ဆောက်ဖြစ်နေပြီး စိုးရိမ်စရာတွေ စုဆောင်းလာတယ်။ အရေးပေါ်ဖြစ်ရင် ဘယ်လိုချေကြေးမလဲ ဆိုတာ ကစိုးဖြစ်လာတယ်
အိမ်တာဝန်တွေကတော့ နောက်ထပ်ပါ။ တစ်ခါတုန့်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကို မိခင်လို ခံစားချိန်တွေ ရတက်တယ်။ ငါက ညနေ ၆ နာရီအထိ ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်ပြီး မိနစ်နောက် ထမင်းပြုတ်၊ အဝတ်လျှော်၊ မနက်ဖြန်အတွက် မုန့်ပြင်ထားရတာတို့ လုပ်တယ်။ ညကကတည်းက ပန်းကန်တွေ အလေးပတ် ၄၅ မိနစ်လောက် မိတတ်တယ်။ သူက ဘာမှ မကူရင်ပါ။ တနေ့တနေ့မှာ သူ အလုပ်ကနေ အိမ် ပြန်လာပြီး ပင်ပန်းတယ်လို့ ပြောတတ်တယ်။ ငါလည်း ပင်ပန်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အိမ်တာဝန်တွေက ငါ့တာလို့ မျှော်လင့်နေတတ်တယ်။ ငြင်းဆိုရင် သိပ်မကြာပါဘူး၊ ကိစ္စလာရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒရမားထုံကြီး ဖြစ်တတ်တယ်။ ညဘက် အိပ်မရလောက်အောင် စဉ်းစားနေတတ်တယ်
ငါ သူကို ချစ်တယ်နော်၊ ဒါပေမယ့် တခါတရံ မိမိကိုယ်မိခင်လား ခင်ပွန်းလား မရှင်းဘဲ ငါကြောက်တယ် 5555 ဒါမှမဟုတ် ငါ့အမြင်မြင့်မားလား ဆိုပြီး အရမ်း စိတ်မရှည်ဖြစ်တယ်။ အခြေချလိုက်ရင်မြန်လှပါ၊ ဒါပေမယ့် ကောင်းမှု တင်းကြပ်တဲ့နေရာလေးတွေ မလိုချင်ဘူး။ ငါ တစ်ခါတုန့် ကောင်းချင်တယ်၊ သေချာမှုလိုချင်တယ်၊ အမြဲစစ်ဆေးတက်နေရန် မလိုချင်ဘူး
တစ်ခါ ဘာမှမလုပ်ချင်တော့ပဲ သူ့ကို တာဝန်ပေးပြီး ပိုက်ဆံကို သူတစ်ယောက်ယောက်စီမံခွင့်ပေးတော့မယ်လို့ မှာရင်း ပြောမိခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကေအဲ့ဒီ လက်အေးမို့ တစ်ခါတရံ အရေးပေါ်လာတဲ့ လေအေးစက် တွက်ငွေ တိုက်ရမယ်လို့ ပြောလာတယ်၊ အကောင့်ရှေ့ကို သုံးပါ လို့ ပြောတယ်။ ပြီး ၃ လဖြတ်သန်းသွားပါပြီ၊ ပြန်ပေးတော်မူမှု မပြီးဘူး။ အဲဒီကြောင့် ယုံကြည်မှု ချှံမစေဘူး။ ငါအခု သဘောတူပုံစံ ကန့်သတ်ချက်ထားတာ လိုတယ်လို့ ထင်တယ် — တာဝန်ခွဲခြားမှုထား၊ တစ်ပစ္စည်း သန်း ၁,၀၀၀ ကျော်ဝယ်မယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ အတိုင်ပင်ခံပါ လို့လိုချင်တယ်။ သို့သော် မသိဘူး
ငါ တစ်သက်တမ်း ပြောရင် သူ့ကို တိုက်စရာ ကျတောက်အောင် ပြောရင် သူ ထိခိုက်ပြီး ဝေးသွားမလားဆိုတာ စိုးရိမ်တယ်။ ဒါပေမယ့် မထိစေချင်ရင် ငါ ပင်ပန်းလို့ လုံးဝမခံနိုင်တော့ဘူး။ အကြောင်းအရာက နောက်ထပ် မျိုးက မျိုးစုံ တရားမဝင်အောင် ငါ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုနောက်ကွယ် ပျက်စီးသွားမလားလို့ ခံစားရတယ် T_T
မိတ်ဟောင်းတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေ က ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ များ ပြောပါဦး။ တင်းထိရင် တိုက်ရမလား၊ ရိုးရိုး စိတ်ချမ်းသာအောင် ဖြေလျော့ရှင်းလင်းပြီး အတိုင်းအတာ သတ်မှတ်သင့်လား။ အလားအလာ ဖန်တီးထားသေးပင်လား။ သူ မပြောင်းချင်ရင် ဘာအတွက် ပြင်ဆင်သင့်လဲ။ ဒါမှမဟုတ် ငါ အပိုင်းပိုင်းလောက် ပိုစိုးရိမ်ပြီး စိတ်ပင်ပန်းနေတယ်လား၊ မဖြတ်တောက်ပစ်လို့ရမလား
တင်ပို့ချင်တာ များနေပေမယ့် တစ်ခုပဲလိုချင်တာ — အမှန်တကယ် အကြံပေးချက် လိုချင်ပါတယ်။ တင်ပြတာများတာကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါပဲ နောက်ဆုံးလိုချင်တာပါ။