စာပြဿနာ ချစ်သူကသိမ်းထားတဲ့ ဘဏ်အကောင့်တစ်ခု ရှိနေတယ် ဆိုတာ သိလာတာနဲ့ အားဘွားပျက်ကွက်နေပါတယ်

အခန်းကိစ္စက ဒီလိုပဲ... မှောင်မိုက်နေပါတယ်။ ဘယ်လိုစပြီးပြောရမှန်း မသိဘူး။ တိတ်တနေချိန်လေးတစ်ခါ ကပ်ပိတောင် ကြည့်လိုက်တော့ အလင်းတောက်တောက်မျက်နှာပေါ်လာတာနဲ့ မဖြစ်မနေ စာရင်းတစ်ခုမြင်ခဲ့ရတယ်။ သူ့အဓိက ဘဏ်အကောင့်မှာ မရှိတာတွေ အများကြီး ထွက်နေတဲ့ withdraw များ၊ ဒါ့အပြင် သူက အခြား backup အကောင့်တစ်ခုကို အမြဲထည့်ထားပြီး ကွယ်မပြောဘဲ လျှို့ဝှက်ထားတယ်။

ငါ့အသက် ၃၈ နှစ်၊ ဖုန်မိုးထူတဲ့ ပုဂံက လုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ ပင်ပန်းတယ်၊ မျက်ရည်အများကြီးမထွက်ဘူး၊ အိမ်ပြန်ရလာရင် အောက်လေး ပျော်ချင်တယ်၊ သဘာဝနေချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မနေ့ကတည်းက အပြင်လောကတစ်ခုထဲပဲ ပျက်ဆီးသွားသလို ဖြစ်နေတယ်။

ဇနီး(လက်ထက် ၃ နှစ်) က ကြိုးစားသူပါ။ တခါတရံ ရေမီးသုံးစရိတ် အတူကူပေးတတ်တယ်၊ မုန့်ချက်လည်းလုပ်တတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အသုံးအဆောင်ကိစ္စမှာ... စနစ်ကနေကင်းလွတ်တယ်။ အရမ်းရှုပ်တယ် အဆင်မပြေ ဟုတ်လား။

လက်ထပ်ချိန်မှာ ငါတို့ အနည်းငယ်စုထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဟုတ်လေး စာရွက်နဲ့ ထိန်းသိမ်းပြီး အတူတူဘဝ ဖြတ်သန်းမယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်နှစ်ကျော်လောက်ဖြတ်ပြီး စတင်မြင်လာတာက ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ၊ ပို့ဆောင်ငွေရဲ့ အရာတွေ၊ အဝတ်လေးတွေ၊ မိတ်ကပ်တွေ အမည်က သူ့နာမည်နဲ့ နေ့တိုင်း ဝယ်တာတွေ အများကြီးတက်နေပြန်တယ်။ တစ်လတစ်ခါ ဝယ်တတ်တယ်။ တစ်လတစ်ခါ သူငယ်ချင်းကို ၂-၃ ထောင် လွှဲပေးတယ်။ တဲလောက် အဲ့့လောက်အသုံးစရိတ်ရှိတယ်ဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ရေမီးလှုပ်ရှားတဲ့လကို ဘယ်လိုဖြတ်နေခဲ့တာလည်း မသိဘူး၊ ငါ့ဦးကိုမှ ရပ်တန့်သွားတယ်။

ငါ မသိဘဲ တောင် သူ့ဖုန်းကို ကြည့်တာပဲ။ မလုပ်သင့်တာပဲ လို့သိပေမယ့် ကြည့်လိုက်သလို ဖန်သားပြင်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့သွားပါတော့တယ်။

ငါ ငြိမ်းချမ်းဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ အဲ့့ကိုသူ့ငွေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထောက်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် အရေအတွက်နဲ့ လျှို့ဝှက်ထားတာက ငါ့ကို လိမ်လည်ခံရသလို ခံစားရစေတယ်။ သူ ဘဏ်အကောင့်အကြောင်း မပြောဘူး၊ ရည်မှန်းချက် မပြောဘူး၊ အရေးပေါ်အတွက် သိမ်းထားတယ် မဟုတ်ဘူးလို့ သိရတယ်။ သူက အဲ့့လက်ရှိအတိုင်း ထည့်၊ ငွေပေး၊ ဘာမှမပြောဘဲ နေတတ်တယ်။

ပထမည ရင်း သတိအိပ်မပျော်ဘူး။ စိတ်ထဲကစဉ်းစားတွေ မရပ်ဘူး။ သူက ဘာမှ မပြောဘူးဆိုရင် ငါ ကောက်မိသလား... ကိုယ့်အရင်စကားတွေ ထပ်ထပ်လာတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ မောင်မငယ်လို ထွက်သွားချင်တယ်၊ လှည်းတွေနဲ့ဆုတ်သွားချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီနည်းလမ်းက ပြဿနာမဖြေဘူးဆိုတာ သိတယ်။ စဉ်းစားစရာနောက်ဆုံးမှာ မိန်းမတွေလို ငါ တောင်ငိုရင်းနေရတယ် 5555 T_T

နောက်တစ်နေ့ မနက်ပိုင်း အလုပ်သွားတာက ဆင်ကာလေဖြစ်တယ်။ မုန့်လက်သုတ်ဆန့်တက်ထားတဲ့ မျက်နှာဖုံးဆောင်ၿပီးပေမယ့် ငါ့ထဲက စေ့စေ့မြင်တွေက အပြဲထဲကအဲဒါဘဏ်အကောင့်ကို ပျိုပျိုပြီး စဉ်းစားနေတယ်။ ထိုာနောက် လူကိုယုံကြည်တဲ့ လူအလုပ်တွေအလဲ့လာတယ်။ သူက ပြောတယ် တစ်ကိုယ်တော် ပြောပါ လိုက်ပါ ကမၻာထဲ ဝင်ပြီး ဖုန်းစစ်မလုပ်ဖို့၊ အိမ်ပေါက်ဝင်မစစ်ဖို့။ ကျွန်တော်ကို မလိုချင်ဘူး လိုမျိုး မတွေ့ချင်ဘူးဆိုတော့။

ညနေခင်း အိမ်ပြန်လာတဲ့အခါ အိမ်တိတ်ဆိတ်တယ်။ သူမြင်လိုက်တာနဲ့ ငါ့အပြုအမှု အပြောင်းအလဲကို မေးလာတယ်။ ငါတိုတိုချုံးချုံး ပြောတယ် မျက်နှာပျက်နေတယ်။ သူက မေးနေချိန် နောက်တူညီပြောစရာ များစွာရှိလို့ ရောက်လာတယ်။ သူလည်း အံ့ဩဘဲ ပြန်ပြောတာက ဒီငွေ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြစ်တယ်၊ ကိုယ့်စရိတ်ဖြစ်တယ်၊ ကိုယ့်အရာကို ကိုယ်ပိုင်ရှိတဲ့ ခံစားစိတ် ရှိချင်တာလေးဖြစ်တယ်လို့ ပြောတယ်။

နားထောင်လို့ သဘောကျပေမယ့် “ကိုယ်ပိုင်အရာ” ဆိုတဲ့ စကားရင်း တစ်ခုပဲ ငါတို့ ဆွေးနွေးဖို့ မလောက်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ ဒီကိစ္စက ဗဟိုစိတ်ချမ်းသာမှုနဲ့ ပတ်သက်လား၊ မပြောချင်တာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကိုမယုံကြည်တဲ့ အရာလား။

သူက မလိမ်ဘူးလို့ပြောတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့စိတ်ချရစေချင်လို့ ကိစ္စသေးမြဲတွေ နဲ့ အလေးပေးစရာ မဖြစ်စေချင်လို့ မပြောတာလို့ ပြောတယ်။ နောက်တော့ ငြိမ်းစေချင်လို့ မိန်းမအပိုင်းပေးမှုတွေကို မပြောဘူး၊ မိခင်ကိုလည်း အကြောင်းမပြောဘဲ လွှဲတယ်ဆိုတယ်၊ ငါ့အနေအထားနဲ့ ကြုံကြည့်ရင် နှလုံးသားတောင် မတည့်ဘူးလို့ အဆုံးမှာ ငါ့ကို ကြင်နာတယ်။

ငါတို့ အမြင်ပေါက်အောင် ည အတန်းတစ်လုံးကြာ စပျစ်စကားနဲ့ စကားပွောခဲ့တယ်။ နှစ်ဖက်လုံး မောလျှက်၊ ရှက်ချစ်၊ တောင်းပန်၊ ကိုယ်ကိုကာကွယ်တင်ဆက်တယ်။ ငါ့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမယ့် အချိန်တစ်ခုတည်းက ပဋိပက္ခ၊ လျှို့ဝှက်မှုနဲ႔ ညီမျှစေချင်မှန်းပဲ။ ဒါဟာ တရားတော်လား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမသိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ တုံ့ပြန်သွက်လှုပ်သလောက်တေလားဆိုတာ ချက်ချင်း မသိဘူး။

ငါ စဉ်းစားနေတာက ဘာမှန်း သိချင်တယ် - ငွေကြေး စည်းကမ်းအသစ်ထားရမလား၊ ဘဏ်အကောင့်တွေ ခွဲတမ်း မလား၊ ကြီးမားတဲ့ ပမာဏတစ်ခုလောက် ရှိတိုင်း ပြောရှင်းဖို့ သတ်မှတ်ရမလား၊ သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ခွင့်ပြုမလား၊ အဖြစ်အပျက်တက်လာရင် တျောထုတ်ဖို့ စည်းကမ်းတည်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် အကြံဥာဏ်ရှာဖို့ တယောက်ယောက်ကို ဆုံအည့်လား။ ငါ ဥပဒေ၊ ငွေကြေး ပညာတွေအကြောင်း မပြည့်စုံဘူး။

ဖော်ပြရအောင် အနည်းငယ် မရှင်းလင်းနိုင်တဲ့ စကားလုံးများ ရေးတဲ့အတွက် တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ သူတို့ထဲက တဖက်လူတွေ ဒီလိုကို ကြုံဖူးရင် အကြံဉာဏ်မျှဝေပါဦးနော်။ အခု ဘာလုပ်သင့်လဲ၊ အပြန်အလှန် ချစ်စနစ်နဲ့ စတင်သင့်မလား၊ စည်းကမ်းတစ်ခုသတ်မှတ်ပြီး အကောင့်ပေါင်းစပ်/ ကိုယ့်အကောင့် များကို ဘယ်လိုထားသင့်လဲ၊ ဒါမှမဟုတ် နှုတ်ဆက်ချိန်ချိန်ထားပြီး နူးညံ့စွာ ပြင်ဆင်သင့်သလား။ ငါ အရေးကြီးတဲ့ အချက်ကို မရရှိချင်ဘူးဆိုပေမယ့် မိသားစုတစ်ခုကို အဲ့ဒီတစ်ချက်ကနေ ပျက်စီးချင်မယ့်သူမဟုတ်ဘူး။

ပလပ်။ တကယ်တမ်း ဒီလို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူများ ရှိရင် အတွေ့အကြုံမျှဝေပါဦးနော်၊ အလွန်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။