តែចង់ប៉ុះប៉ោងស្រួចប៉ុន្មានម្រេចមុននឹងរៀបរាប់ព្រោះវាអាចវែងហើយ

ខ្ញុំអាយុ ៤២ ឆ្នាំ ធ្វើការជាអ្នកគណនេយ្យនៅក្រុមហ៊ុនមធ្យមនៅជើងម៉ាញណែម ខ្ញុំមកបើកសំណុំប្រធានបទនេះម៉ោង១:៣០យប់ព្រោះទើបតែខ្ញុំត្រឡប់ពីការងារប្រយុទ្ធព្រឹកមក កំពុងផឹកកាហ្វេក្នុងកែវដែកអ៊ីណុកមួយ ក្រោយមិញខ្ញុំនឹងទៅងូតទឹកនិងទៅដួលស្នងបន្ត តែកុំទាន់ទ្រាំមិនបាន ត្រូវបង្ហោះចេញមុនពេលរៀបរាប់ច្រើន

ខ្ញុំចាប់ផ្តើមធ្វើទីនេះបានជិត៥ឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែក្នុងរដូវឆ្នាំៗចុងក្រោយមានរឿងធ្វើឲ្យឈឺក្បាលច្រើនណាស់ត្រូវទប់ស្កាត់ខ្លួនរាប់លើក — វប្បធម៌ធ្វើការបែប “ដឹងគ្នាក្នុងក្រុម” នឹងការចែកចាយកាតព្វកិច្ចមិនច្បាស់លាស់ធ្វើឲ្យខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយបញ្ហាដដែល សู้គិតទៅដូចជាកំពុងដើរតាមផ្លូវឯកសារសន្លឹកក្រដាសដែលបេះបិទហើយមនុស្សផ្ញើត្រូវបានបាត់ជាច្រើនម៉ោង។ ម្តងម្ដង有人យកវិក្កយបត្រមករកខ្ញុំផ្ទាល់ហើយនិយាយថា "ទុកឲ្យគណនេយ្យធ្វើ" បន្ទាប់មកមិនបញ្ចេញព័ត៌មាន លម្អិត ហើយស្នើឲ្យធ្វើឲ្យរួចក្នុងមួយម៉ោងណាស់ បញ្ជាក់ថាត្រូវពិនិត្យព័ត៌មានយ៉ាងហោចណាស់៣០នាទី ដោយទៅ មុនពេលធានាត្រឹមត្រូវ — នេះមិនមា នរឿងតូចសម្រាប់អ្នកគណនេយ្យទេ

មុននេះយើងមានដំណើរការច្បាស់លាស់ ឧ. ផ្នែកសមនុស្សទទួលទំនិញហើយផ្នែកផ្សេងទៀតទៅបញ្ចូលក្នុងប្រព័ន្ធមុនពេលយើងកត់ត្រា ឥឡូវមានមនុស្សរំលែងជំហានជាញឹកញាប់ ហើយព័ត៌មានក៏មិនត្រូវគ្នាដល់កម្លាំងដែលខ្ញុំត្រូវតែហៅទូរស័ព្ទពិនិត្យខណៈម៉ោងប្រាំល្ងាច។ ម្តងខ្ញុំស្នាក់នៅការិយាល័យដល់ពីរយប់យប់ ដើម្បីដោះស្រាយឯកសារដែលបានផ្ញើខុសពេលឬផ្ញើមិនពេញ — ខ្ញុំពិបាកណាស់ រីងរៃពេក

រឿងទៀតគឺថា ប្រធានផ្នែកមេមានចិត្តល្អ ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធឯកសារត្រូវខូចញឹកញាប់ ដល់ច្រើនពេក គាត់នឹងបញ្ជាឲ្យជួយធ្វើរបាយការណ៍បន្ទាន់ពេលយប់ ហើយពេល有人មកស្ទង់ការងាររបស់គាត់ គាត់នឹងទប់ឲ្យការត្រួតពិនិត្យត្រឡប់មកវិញលើខ្ញុំ ហៅថា "ការងារតាមពេលបានចងក្រងរួចហើយ បងជួយដែ" រឿងនេះកើតជាទូទៅរហូតខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សដែលជំនួសរន្ធតំបន់ប្រព័ន្ធដោយមិនដឹង ហើយពេលមានកំហុស ទំនួលខុសត្រូវភាគចុងបង្អស់ជានិច្ចធ្លាក់លើខ្ញុំ

ខ្ញុំនិយាយបែបមិត្តភ័ក្តិជាច្រើនដង ណែនាំគំនិតដើម្បីរៀបចំដំណើរការឲ្យច្បាស់ជាងមុន សាងសង់ព្រមទុកពត៌មានត្រួតពិនិត្យមានសន្លឹក A4 ដាក់ឈ្នាន់តូចៗ ធ្វើឡើងហើយប្រើបានតែប៉ុន្មានសប្ដាហ៍ហើយវិលទៅដដែល ព្រោះមនុស្សនិយាយថា "ធ្វើបែបនេះយឺតជាង" ឬ "មិនសមសម្រាប់ផ្នែកផ្លូវខាងមុខ" ហើយគ្មាននរណាចាប់អារម្មណ៍មាការពិភាក្សាថ្មី។ ខ្ញុំចង់និយាយត្រឹមត្រូវថា ប្រព័ន្ធមិនល្អ ការងារមិនមានលទ្ធភាពជោគជ័យ ន किन្ត៏ខ្ញុំភ័យថានឹងក្លាយជាមនុស្សចោទប្រកាន់ ឬម្នាក់ហ៊ានមុខក្នុងក្រុម ពីព្រោះអត្ថភាពទីនេះងាយស្រួលពេក និងមិនទាន់ផ្លូវការ

ការវាយតម្លៃការងារក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំស្ទាក់ស្ទើរ — ដូចជាត្រូវបានផ្តល់ពិន្ទុពីទំនាក់ទំនងច្រើនជាងពីលទ្ធផលពិតៗ។ ខ្ញុំជាមនុស្សប្រុងប្រយ័ត្ន ប្រហែលចំណាយសរុប ៤៥នាទីដល់ពីរម៉ោងលើការងារតួយាក់មួយ ដើម្បីពិនិត្យឲ្យប្រាកដថាចំនួនមិនបន្លាច ប៉ុន្តេលើកដល់ពេលវាយតម្លៃ គេយកមើលថា "ធ្វើយឺត" ខណៈពេលពិតណាស់ ប្រសិនបើមองហានិភ័យ ការពិនិត្យពិតជាអាចទប់ទល់បានល្អជាងត្រូវមើលសូមជួសជុលបន្ទាប់មក? ឬខ្ញុំគិតច្រើនពេកហើយហ្នឹង

មិត្តរួមការងារថ្មីខ្លះៗដែលតិចអាយុ ជាវេចខ្ចប់ធ្វើឲ្យរហ័ស ប៉ុន្តិនិន្នាការត្រូវចាកចេញការងារកึ่งមួយហើយទុកឲ្យអ្នកដទៃតាមដោះស្រាយ។ យើងមិនចង់ជាប់ជាអ្នកស្រឡះចិត្តនៃមនុស្សជំនាន់ថ្មីទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រែរឹងពេលឃើញកំហុសហើយត្រូវជួសជុលពេញមួយយប់ — គាត់បើកស្ព្រែតស៊ីតផ្ញើមកជាមួយកោសិកាចំហៀងច្រើន ទើបខ្ញុំត្រូវដើររកព័ត៌មានពីស្កែនវិក្កយបត្រមកវិញ

សើមៗណាស់ ខ្ញុំពិបាកទាំងរាងកាយនិងចិត្តចិត្ត។ ចាប់ផ្តើមសង្ស័យថាខ្ញុំគួរតែបន្តប្ដេជ្ញាលើការណែនាំប្រព័ន្ធថ្មីឬតែបត់បែនអោយស្រួលយូរៗ ដូចជា ឲ្យធ្វើការទាន់ច្រើនតែបន្ថយការត្រួតពិនិត្យ ដែលហានិភ័យខ្លាំងឬរកកន្លែងធ្វើការថ្មីដែលមានស្តង់ដារច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែការផ្លាស់ការងារនៅពេលអាយុ ៤២ មិនមែនរឿងងាយទេ ម្យ៉ាងទៀតខ្ញុំក៏មិនចង់ទុកមិត្តរួមការងារល្អៗជាច្រើនដែលបានធ្វើការជាមួយច្រើនឆ្នាំ និងមានសមាហរណភាពល្អ

ពិតប្រាកដ មុននេះខ្ញុំអាចបញ្ចេញប្រកែកភ្លាមៗ ឬនិយាយច្បាស់តែម្តង ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នគិតជាច្រើនទិដ្ឋភាព ជៀសវាងខ្លួនខ្លះថាតើខ្ញុំខឹងឬគិតច្រើនពេកទេ? ភាពជាអ្នកគណនេយ្យពិតជាបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំគិតពីភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ មិនអាចប្រមាណឲ្យខុសបាន តែខ្ញុំមិនចង់បំផ្លាញបរិយាកាសក្រុម

សូមយោបល់ពីបងៗផង — ប្រសិនបើជាក្រុមអ្នកនឹងធ្វើដូចម្តេច? តើយើងគួរតែសព្វថ្ងៃអោបលើស្តង់ដារដែលយើងជឿគួរមានមាត់បើដោះសោឬត្រូវអត់ធ្មត់ដើម្បីរកទំនាក់ទំនងល្អក្នុងកន្លែងធ្វើការ? មានវិធីនិយាយទៅប្រធានដោយមិនហាក់ដូចជាមនុស្សចោទប្រកាន់ទេដែរឬទេ? ឬមានអ្នកណាដែលបានជួបបទនេះសូមចែករំលែកវិធីគ្រប់គ្រង ឬពាក្យដែលប្រើបានសុទ្ធសាធមកផង ខ្ញុំគិតច្រើនពេកពិតៗ

អរគុណជា មុនណា

សំណើបន្តា៖ ប្រសិនបើខ្ញុំខ្លីខ្វែក ខ្ញុំនឹងមកអាប់ដេតបន្តិចៗ